I SA/Wa 1465/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-12-13
Skład orzekający: Iwona Maciejuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy konsultacje z zagranicznymi spadkobiercami stanowią wystarczającą podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że długotrwałe konsultacje z zagranicznymi spadkobiercami nie stanowią wystarczającej podstawy do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Strona była prawidłowo pouczona o terminie, a czas potrzebny na podjęcie decyzji o złożeniu skargi, przekraczający ustawowy termin, nie jest przyczyną uzasadniającą przywrócenie terminu.Stan faktyczny
Skarżąca S. L. wniosła skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa odmawiającą potwierdzenia prawa do rekompensaty. Skarżąca wniosła również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, argumentując, że musiała skonsultować się z zagranicznymi spadkobiercami, co zajęło zbyt dużo czasu. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 28 marca 2013 r., a termin do wniesienia skargi upłynął 29 kwietnia 2013 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony 17 maja 2013 r.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi -
W dniu 17 maja 2013 r. S. L. wniosła skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. Decyzją tą Minister utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] o odmowie potwierdzenia na rzecz S. L., J. G., A. G., M. G., Z. G. i E. J. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości przez M. G. w miejscowości L., dawne woj. [...].
W związku ze skargą skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wskazała, że termin nie został dochowany, gdyż musiała skonsultować się z pozostałymi spadkobiercami mieszkającymi poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Korespondencja trwała zbyt długo, co uniemożliwiło wniesienie skargi z zachowaniem terminu. Przedstawioną argumentację skarżąca powtórzyła w piśmie z dnia 20 listopada 2013 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 8 listopada 2013 r.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 28 marca 2013 r. Wobec czego, stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął 27 kwietnia 2013 r. (sobota), a zatem zgodnie z art. 83 § 2 powołanej ustawy ostatnim dniem na wniesienie skargi był dzień 29 kwietnia 2013 r. (poniedziałek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądowym można wskazać następujące przykłady okoliczności faktycznych, które nie uzasadniają braku winy w uchybieniu terminu np. dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r. sygn. akt II SA/Wa 1329/01, niepubl.), nieznajomość prawa (wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r. sygn. akt I SA/Łd 153/97, LEX nr 37127), oczekiwanie na poradę radcy prawnego (wyrok NSA z dnia 26 listopada 1997 r. sygn. akt I SA/Lu 1219/96), niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.).
Z wyjaśnień skarżącej wynika, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi ustała w dniu jej wniesienia tj. 17 maja 2013 r. W tej sytuacji Sąd przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został w terminie. W ocenie Sądu, nie zostały natomiast spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. Skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu wskazała długo trwające konsultacje z mieszkającymi poza granicami Polski spadkobiercami po zmarłym bracie. Zdaniem Sądu powołane uzasadnienie wniosku nie daje podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Strona była prawidłowo pouczona o trybie i terminie do wniesienia skargi. Fakt podejmowania decyzji w zakresie złożenia skargi przez czas dłuższy niż przewidziany przez ustawodawcę na dokonanie tej czynności nie stanowi przyczyny uprawdopodobniającej brak winy w uchybieniu terminu. Z tego względu brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło