I SA/Wa 1468/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Gminy D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy D. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Gmina D. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], wydaną w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że otrzymała kilkadziesiąt decyzji najpierw Wojewody [...], a następnie utrzymujących je w mocy decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej. Na podstawie tych decyzji Starostwo Powiatowe w S. Wydział Geodezji, Kartografii i Katastru zaczęło zawiadamiać o zmianach, mimo, iż od decyzji KKU wniesiona jest niniejsza skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Celem tego przepisu jest udzielenie ochrony tymczasowej skarżącemu przed trudnymi, czy wręcz niemożliwymi do odwrócenia skutkami, jakie może wywołać kwestionowana decyzja lub inny wydany w granicach tej sprawy akt w sytuacji, gdy ostatecznie na skutek prawomocnego orzeczenia sądowego zostanie on wyeliminowany z obrotu prawnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania danego aktu spoczywa przede wszystkim na stronie skarżącej. Brak we wniosku argumentacji w tym przedmiocie odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku. W sprawie niniejszej skarżąca nie wskazała na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia jej szkody, bądź w jaki sposób zaskarżona decyzja wywoła trudne do odwrócenia skutki. Za wykazanie powyższych przesłanek nie może być uznane ogólnikowe stwierdzenie, że starostwo powiatowe zawiadomiło gminę o wprowadzonych zmianach. Przy czym, jak się wydaje, strona wskazała na zmiany w ewidencji gruntów. Wprowadzenie zatem zmian w ww. rejestrze nie może być samo przez się kwalifikowane jako jedna z uprzednio omówionych przesłanek wstrzymania wykonania aktu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie znajduje uzasadnienia, w związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.