I SA/Wa 1479/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej postanawia umorzyć postępowanie. W dniu 20 sierpnia 2004 r. M. G. wniosła za pośrednictwem Ministra Infrastruktury skargę na decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania wobec M.G. kary dyscyplinarnej w postaci upomnienia. Zarządzeniem Sądu z dnia 5 sierpnia 2005 r. wyznaczony został termin rozprawy na dzień 26.09.2005 r. W dniu 8 września 2005 r. do akt sprawy złożona została zwrócona przez Urząd Pocztowy w T. koperta zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy dla skarżącej M.G. Na dołączonym do niej zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdowała się adnotacja urzędu pocztowego z dnia 25 sierpnia 2005 r. – "adresat zmarł". W wykonaniu postanowienia Sądu zapadłego na rozprawie w dniu 26 września 2005 r., Urząd Stanu Cywilnego w T. nadesłał odpis skróconego aktu zgonu, z którego wynikało, że M.G. zmarła w T. w dniu 29 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm ) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W sprawie sygn. akt I SA/Wa 1479/04, przedmiotem skargi było wymierzenie przez Ministra Infrastruktury skarżącej M.G. jako zarządcy nieruchomości, kary dyscyplinarnej w postaci upomnienia. Sąd przyjął, że sprawa M.G. związana była ściśle z jej osobistymi prawami i obowiązkami, a wynik postępowania sądowoadministracyjnego nie dotyczyłby interesu prawnego innych osób. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt. 2 i § 2 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.