I SA/Wa 1479/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędzia WSA Daniela Kozłowska asesor WSA Iwona Kosińska (spr.) Protokolant Anna Oleksiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2006 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania B. B. utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Wójta Gminy J. decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] odmawiającą przyznania świadczeń w formie zasiłku rodzinnego, dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na córkę P. J. oraz zasiłku rodzinnego na córkę N. J., dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego i dodatku do zasiłku rodzinnego na pokrycie wydatków związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkoła córki N. J. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że przyczyną odmowy przyznania przez organ I instancji wnioskowanych świadczeń było ustalenie, iż dochód rodziny wyniósł w 2002 r. w przeliczeniu na osobę po [...] zł miesięcznie. Kwota ta przekracza kryterium dochodowe określone w ustawie wynoszące 504 zł na osobę. Dochód obliczono w myśl wskazówek zawartych w § 2 ust. 2 i § 17 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881). Wnioskodawczyni załączyła do swego wniosku dokumenty niezbędne do przyznania świadczeń z wyjątkiem zaświadczenia z Urzędu Skarbowego o dochodach męża za 2002 r. Organ I instancji powołał się na opinię w tej sprawie wydaną przez Departament Świadczeń Rodzinnych Ministerstwa Polityki Społecznej, z której wynika, że do dochodu rodziny uprawniającego do świadczeń nie wlicza się dochodu małżonka, lecz zasądzone od niego alimenty na rzecz dzieci. W maju 2004 r. zostały zasądzone alimenty w wysokości [...] zł na dwoje dzieci, dochód wnioskodawczyni w roku 2002 wyniósł zaś [...] zł. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem B. B. wniosła odwołanie pismem z dnia 9 marca 2006 r., które wpłynęło do organu I instancji 21 marca 2006 r. W jego uzasadnieniu odwołująca się stwierdziła, że powołana treść opinii Departamentu Świadczeń Rodzinnych Ministerstwa Polityki Społecznej jest rozbieżna z treścią opinii, jakimi ona dysponuje, a z których wynika, że w takiej sytuacji, w jakiej znajduje się skarżąca nie uwzględnia się przy ustalaniu dochodu rodziny osoby małżonka zobowiązanego w liczbie członków rodziny, zaś otrzymywane alimenty powinny być uwzględniane w dochodzie rodziny odpowiednio w następnym okresie zasiłkowym. Spór pomiędzy odwołującą się a Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej dotyczy prawa do świadczeń rodzinnych od września 2004 r., więc opinie z tego właśnie okresu są bardziej wiążące aniżeli opinia z roku 2006. Wyjaśnienia Ministerstwa nie są, zdaniem skarżącej, wiążące dla realizatorów świadczeń rodzinnych - mają jedynie na celu ułatwienie stosowania przepisów ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Po rozpatrzeniu założonego odwołania organ II instancji stwierdził, że nie może ono zostać uwzględnione. W uzasadnieniu swego stanowiska Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia decyzji. Z informacji telefonicznej udzielonej przez pracownika Gminnego Ośrodkiem Pomocy Społecznej wynikało natomiast, że decyzję wysłano listem zwykłym nadanym 28 lutego 2006 r. Odwołanie wniesiono zaś pismem opatrzonym datą 9 marca 2006 r., wpłynęło do organu I instancji w dniu 21 marca 2006 r. Zdaniem organu odwoławczego zachodzi przypuszczenie, że środek zaskarżenia wniesiono z uchybieniem terminu, lecz ze względu na brak możliwości ustalenia daty doręczenia decyzji należało odwołanie rozpatrzyć. Ponadto organ odwoławczy stanął na stanowisku, że ustalone w ustawie z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255, ze zm.) kryterium dochodowe stanowiące przesłankę przyznania świadczeń określonych w tym akcie prawnym wynosi 504 zł na osobę w rodzinie wnioskodawczyni. Z akt sprawy wynika, że kryterium to zostało w rodzinie pani B. przekroczone, ponieważ dochód na osobę wyliczony zgodnie z regulacjami ustawowymi wyniósł [...] zł. Na kwotę tę składają się dochody uzyskane w roku 2002, co wynika wprost z przepisów zacytowanych w uzasadnieniu decyzji organu I instancji oraz zasądzone na rzecz dwojga dzieci od ich ojca alimenty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zwróciło uwagę, że mimo zlecenia przeprowadzenia przez organ I instancji dodatkowego postępowania wyjaśniającego, skarżąca nie przedłożyła w toku tego postępowania żadnych dowodów potwierdzających utratę przez nią dochodu oraz wysokości tego dochodu i z tej przyczyny brak było podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2006 r., ponieważ ustalony w niej dochód na członka rodziny ([...] zł miesięcznie) bezspornie nie daje uprawnień do przyznania wnioskowanych świadczeń. Równocześnie organ II instancji wyjaśnił, że żadna z opinii jakiegokolwiek organu administracji, w tym także rządowej, nie ma mocy wiążącej przy rozstrzyganiu sprawy, może jedynie pełnić rolę pomocniczą. Decyzja w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku nie ma charakteru uznaniowego i jeżeli są spełnione pozytywne przesłanki wymienione w ustawie i rozporządzeniu świadczenia te muszą być przyznane, w przeciwnym zaś razie - jak w przedmiotowej sprawie - przyznać ich nie można. Mając powyższe na uwadze, organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła B. B. W jej uzasadnieniu skarżąca przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Równocześnie skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu II instancji, iż żadna z opinii jakiegokolwiek organu administracji, w tym także rządowej, nie ma mocy wiążącej przy rozstrzyganiu sprawy o świadczenia rodzinne i może jedynie pełnić rolę pomocniczą. Jej zdaniem, jeżeli Ministerstwo Polityki Społecznej będące autorem rozporządzeń dotyczących świadczeń rodzinnych ma być tylko głosem doradczym, to każdy płatnik będzie ustawę o świadczeniach rodzinnych realizował w dowolny sposób, według własnego uznania. Równocześnie wyjaśniła, że w dniu 10 maja 2006 r. złożyła w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną, w którym kolejny raz poinformowała o swojej sytuacji rodzinnej, jaka była w 2004 r. do czasu zapadnięcia prawomocnego wyroku w sprawie o rozwód. Wskazała również, jakie dokumenty w sprawie zostały złożone. Ponadto skarżąca stwierdziła, że dysponuje wyjaśnieniami Ministerstwa Polityki Społecznej Departament Świadczeń Rodzinnych (pismo z dnia [...] maja 2004 r. znak: [...] oraz z dnia [...] maja 2004 r. znak: [...]), z których jednoznacznie wynika, że dochodów małżonka osoby występującej o zasiłek rodzinny, zobowiązanego wyrokiem sądu albo ugodą zawartą przed sądem do płacenia alimentów na rzecz dzieci, nie uwzględnia się przy ustalaniu dochodu rodziny tej osoby, ani jego osoby w liczbie członków rodziny wówczas, gdy alimenty zostały zasądzone po upływie roku kalendarzowego, z którego dochód rodziny jest ustalany. W takim przypadku otrzymywane alimenty są uwzględnione w dochodzie rodziny odpowiednio w następnym okresie zasiłkowym. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na zasadność skargi, ponieważ zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Postępowanie odwoławcze charakteryzuje się tym, że nie ogranicza się ono jedynie do kontroli decyzji organu I instancji, lecz organ odwoławczy jest obowiązany ponownie sprawę rozpoznać i rozstrzygnąć. Stosownie do treści art. 7, 77 §1 i 80 kpa obowiązkiem organów administracji publicznej jest zebranie w sposób wyczerpujący i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, tak aby móc ustalić stan faktyczny i prawny sprawy. Jako dowolne należy więc traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego, zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący, a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści. Zgodnie z treścią art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzja administracyjna powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Przepisy szczególne mogą określać także inne składniki, które powinna zawierać decyzja. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Organ może odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony; nie dotyczy to jednak decyzji rozstrzygających sporne interesy stron oraz decyzji wydanych na skutek odwołania. Organ może odstąpić od uzasadnienia decyzji również w przypadkach, w których z dotychczasowych przepisów ustawowych wynikała możliwość zaniechania lub ograniczenia uzasadnienia ze względu na interes bezpieczeństwa Państwa lub porządek publiczny. Decyzja administracyjna jest więc aktem, który składa się z osnowy i uzasadnienia. Oba te elementy stanowią jedność w znaczeniu materialnym i formalnym, co oznacza, że żadna z tych części oddzielnie nie może istnieć w obrocie prawnym. Wymogi decyzji administracyjnej zostały precyzyjnie określone w art. 107 kpa. Zgodnie z treścią § 3 tego przepisu uzasadnienie faktyczne i prawne stanowi obowiązkowy składnik każdej decyzji administracyjnej, a braki w tym zakresie stanowią o wadliwości tego aktu. Motywy decyzji powinny bowiem odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśniać tok rozumowania prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Skoro decyzja administracyjna jest wydawana w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach postępowania administracyjnego, to sama decyzja winna zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Jak wynika z analizy akt administracyjnych, sprawa ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego B. B. oraz dodatków do tego zasiłku była aż czterokrotnie rozpatrywana przez organy administracyjne. Po raz pierwszy organ I instancji w decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. odmówił wnioskodawczyni przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku na córkę N. i P. uznając, że nie dostarczyła ona zaświadczenia o dochodach swojego męża (z którym nie mieszka i nie utrzymuje żadnych kontaktów) za 2002 r. Dlatego też obliczając jej w tej sytuacji dochód osiągnięty w 2002 r. organ doliczył do uzyskanego przez skarżącą dochodu alimenty otrzymywane od męża od 2004 r., co spowodowało, że przekroczone zostało ustawowe tzw. kryterium dochodowe uprawniające do ubiegania się przez wnioskodawczynię o zasiłek rodzinny. Na skutek rozpatrzenia złożonego odwołania, decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. decyzja organu I instancji została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Organ II instancji w uzasadnieniu swojego stanowiska stwierdził, że podziela twierdzenie skarżącej, że dochód jej męża powinien być traktowany jako dochód utracony. Ponadto Kolegium zwróciło uwagę, że niezrozumiały jest fakt doliczenia przez organ I instancji do dochodu wnioskodawczyni z 2002 r. alimentów na dzieci zasądzonych dopiero w 2004 r. Dlatego organ odwoławczy zalecił organowi I instancji, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, uzupełnić brakujący materiał dowodowy poprzez samodzielne zwrócenie się do właściwego Urzędu Skarbowego w sprawie zarobków męża wnioskodawczyni, jakie ten uzyskał za 2002 r., ustalenie, czy dojazdy starszej córki wnioskodawczyni odbywają się na koszt ucznia oraz przeanalizowanie przedstawionej przez wnioskodawczynię opinii Ministerstwa Polityki Społecznej i zawarcia w uzasadnieniu wydawanej decyzji stanowiska organu w tej kwestii. W wyniku działań podjętych przez organ I instancji akta sprawy zostały uzupełnione o nadesłane przez Urząd Skarbowy w S. dwa zaświadczenia (o różnej treści) o dochodach uzyskanych przez męża wnioskodawczyni w 2002 r. Pozostałe zalecenia nie zostały w ogóle wykonane. Mimo tego organ I instancji wydał w dniu [...] marca 2005 r. decyzję ponownie odmawiającą wnioskodawczyni przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku, tym razem z tego powodu, że biorąc pod uwagę dochody uzyskane przez nią i jej męża, przekroczone zostało kryterium dochodowe uprawniające do ubiegania się przez wnioskodawczynię o zasiłek rodzinny. Na skutek rozpatrzenia złożonego odwołania, decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. decyzja organu I instancji została ponownie uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że uzasadnienie decyzji organu I instancji nie spełnia warunków zawartych w art. 107 § 3 kpa, ponieważ "w żaden sposób nie wynika dlaczego organ I instancji odmówił skarżącej przyznania zasiłku rodzinnego na dwójkę dzieci wraz z dodatkami do tych zasiłków, ani na jakich dowodach oparł swoje rozstrzygnięcie." Równocześnie organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w aktach sprawy znajdują się różne zaświadczenia z Urzędu Skarbowego dotyczące zarobków męża wnioskodawczyni, a organ I instancji dysponując dwoma różnymi zaświadczeniami, nie wyjaśnił jednak sprzeczności między nimi (być może tylko pozornej). Ponadto organ I instancji nie wyjaśnił istotnych dla sprawy okoliczności podnoszonych przez wnioskodawczynię, że w 2002 r. nie mieszkała już razem z mężem i nie korzystała z jego dochodu, a w 2005 r. zapadł wyrok w sprawie rozwodu. Dlatego też organ odwoławczy zalecił organowi I instancji, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, ustalenie wysokości dochodu rodziny wnioskodawczyni z uwzględnieniem podniesionych przez nią okoliczności dotyczących utraty części dochodu oraz wyjaśnienie, czy odwołująca się chce otrzymywać w związku z orzeczonym rozwodem dodatek z tytułu samotnego wychowywania dzieci i wzięcie pod uwagę wynikających z tego faktu okoliczności. Jak wynika z akt sprawy organ I instancji nie wykonał żadnego zalecenia organu II instancji. Mimo tego dnia [...] sierpnia 2005 r. wydał po raz trzeci odmowną decyzję, powracając w niej ponownie do swojego stanowiska z decyzji z dnia [...] marca 2005 r., że przy ustalaniu dochodu wnioskodawczyni za 2002 r. należy doliczyć dochody męża, ponieważ w tym czasie nie był jeszcze orzeczony przez sąd rozwód. Na skutek rozpatrzenia złożonego odwołania, decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. również ta decyzja została uchylona. W uzasadnieniu ponownie organ odwoławczy zwrócił uwagę na niewyjaśnienie przez organ I instancji kwestii znajdujących się w aktach sprawy dwóch różnych zaświadczeń z Urzędu Skarbowego dotyczących zarobków męża wnioskodawczyni za 2002 r. i oparciu swojego rozstrzygnięcia na jednym z tych dokumentów oraz konieczność ustalenia wysokości dochodu rodziny wnioskodawczyni z uwzględnieniem podniesionych przez nią okoliczności dotyczących utraty części dochodu. Jak wynika z akt sprawy, także tym razem organ I instancji nie wykonał żadnego zalecenia organu II instancji. Mimo tego dnia [...] lutego 2006 r. wydał po raz czwarty odmowną decyzję, powracając w niej do swojego pierwotnego stanowiska zawartego w decyzji z dnia [...] listopada 2004 r., że przy ustalaniu dochodu wnioskodawczyni za 2002 r. należy doliczyć do niego zasądzone przez sąd w 2004 r. na rzecz dzieci alimenty, co powoduje, że przekroczone zostało ustawowe kryterium dochodowe uprawniające do ubiegania się przez wnioskodawczynię o zasiłek rodzinny. Decyzja organu I instancji nie spełnia żadnych z wymogów stawianych jej przez art.107 kpa, zaś opisane wyżej postępowanie organu I instancji wskazuje na podjęcie jej z naruszeniem podstawowych obowiązków wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli art. 7, 77 §1 i 80. W przypadku stwierdzenia takich braków kontrolowanej decyzji (o czym mówi choćby pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 kwietnia 2006 r.) organ II instancji był bezwzględnie zobowiązany do jej uchylenia i zwrócenia sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Utrzymując zaś w mocy tak wadliwą decyzję administracyjną organ odwoławczy sam naruszył przepisy prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej merytoryczne rozstrzygnięcie. Nie sposób nie zwrócić również uwagi na fakt całkowitej niespójność z treścią kontrolowanej decyzji oceny zawartej w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, który stwierdza, że odwołująca się "nie przedłożyła w toku tego postępowania żadnych dowodów potwierdzających utratę przez nią dochodu oraz wysokości tego dochodu i z tej przyczyny brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r.", w sytuacji kiedy kontrolowana decyzja nie wypowiada się w ogóle w kwestii utraconych dochodów, a przy ustalaniu dochodu wnioskodawczyni za 2002 r. dolicza do niego zasądzone przez sąd w 2004 r. na rzecz dzieci alimenty, co powoduje, że przekroczone kryterium dochodowe uprawniającego do ubiegania się przez wnioskodawczynię o zasiłek rodzinny i odmowę przyznania jej tych świadczeń. Z tego samego powodu niezrozumiałe jest powołanie przez organ I instancji w podstawie prawnej decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. § 17 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz.881, ze zm.). Rozpoznając po raz kolejny sprawę organ orzekający wykona przede wszystkim wszystkie dotychczas niezrealizowane zalecenia wynikające z wydanych przez organ odwoławczy decyzji dotyczące m.in. wyjaśnienia znaczenia dwóch otrzymanych z Urzędu Skarbowego zaświadczeń dotyczących dochodów byłego małżonka skarżącej uzyskanych przez niego w 2002 r., wyjaśnienia w oparciu o przepisy prawa, czy uznaje za prawidłowe (bądź nie uznaje) doliczanie do dochodu skarżącej uzyskanego z 2002 r. alimentów na dzieci zasądzonych dopiero w 2004 r., przeanalizowania przedstawionej przez skarżącą opinii Ministerstwa Polityki Społecznej i zawarcia w uzasadnieniu wydawanego orzeczenia swojego merytorycznego stanowiska w tej kwestii, ustosunkowania się w uzasadnieniu swojego orzeczenia również do stwierdzenia organu II instancji zawartego w decyzji z dnia [...] lutego 2005 r., że podziela twierdzenie skarżącej, iż dochód jej męża powinien być traktowany jako dochód utracony. Organ I instancji weźmie również pod uwagę przepisy art. 80 i art. 75 kpa, które stanowią, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, zaś jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia właściwego organu administracji, organ administracji publicznej odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania. Przepis art. 83 § 3 stosuje się odpowiednio. Dopiero po spełnieniu ciążącego na organie obowiązku zebrania w sposób wyczerpujący i rozpatrzenia całości materiału dowodowego w oparciu o tak dokonane ustalenia faktyczne i prawne, organ wyda nową decyzję, w uzasadnieniu której dokładnie wskaże fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności. W uzasadnieniu organ wyjaśni także motywy decyzji, które powinny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśniać tok rozumowania prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.