I SA/Wa 1479/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: WSA Małgorzata Miron WSA Tomasz Szmydt (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę. J. M. złożył skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013r., nr [...], którą to decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2013r., nr [...] odmawiającą przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul.[...] stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] m2, uregulowaną w księdze wieczystej nr [...]. Powyższa decyzja Wojewody [...] wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 22 grudnia 2005 r. J. M. wystąpił z wnioskiem o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt położony w W. w [...], przy ul.[...] i [...], stanowiących część działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...], o łącznej powierzchni [...] m2, uregulowany w księdze wieczystej nr [...]. Z treści księgi wieczystej [...] prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości przez Sąd Rejonowy w W. wynika, iż na dzień [...] grudnia 1998 r. właścicielem przedmiotowej nieruchomości był J. M. Zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2006 r. Urząd W., poinformował o wszczęciu postępowania na wniosek J.M., w sprawie ustalenia i wypłacenia odszkodowania w trybie art. 73 ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną odszkodowanie za nieruchomości. W dniu [...] marca 2009 r. Prezydent W. postanowieniem nr [...] zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za grunt położony w W., w [...], przy ulicy [...] i ulicy [...], stanowiący część działki ewidencyjnej nr [...] o pow. [...] m2 oraz część działki ewidencyjnej nr [...] o powierzchni [...] m2, z obrębu [...] (księga wieczysta nr [...]), do dnia wydania przez Wojewodę [...] decyzji o nabyciu z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., przedmiotowego gruntu na własność przez Gminę W. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. odmówił stwierdzenia nabycia przez Gminę W. gruntu położonego w W., w [...], przy ulicy [...] i ulicy [...], stanowiący część działki ewidencyjnej nr [...] o pow. [...] m2, z obrębu [...]. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem [...] czerwca 2011 roku. J. M. wystąpił wnioskiem z dnia [...] maja 2012 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2011 roku. W wyniku rozpatrzenia powyższego wniosku Minister Transportu i Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...]. Prezydent W. postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. podjął zawieszone postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za grunt położony w W., w [...], przy ulicy [...], stanowiący część działki ewidencyjnej nr [...] o pow. [...] m z obrębu [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Prezydent W. z dnia [...] stycznia 2013 r. odmówił przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...], stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] m2, uregulowaną w księdze wieczystej nr [...]. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. J. M. złożył w ustawowo przepisanym terminie, odwołanie od powyższej decyzji, kwestionując zasadność rozstrzygnięcia organu I instancji. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2013r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2013r., nr [...] odmawiającą przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] m2. J. M. złożył skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013r., nr [...], kwestionując zasadność rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Skarżący podnosił, że prowadzone postępowanie administracyjne jest dla niego krzywdzące. Podnosi, że przedmiotowa działka faktycznie została zajęta pod drogę publiczną a brak przyznania ustawowego odszkodowania odczytuje, jako niesprawiedliwe rozstrzygnięcie. Wojewoda [...] wnosił o oddalnie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach tych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga podlegała oddaleniu w całości. Zgodnie z treścią art. 73 ust. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz.872 ze zm.) "nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem". Podstawą do ujawnienia przejścia na własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego nieruchomości jest ostateczna decyzja Wojewody. Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy ostatecznych decyzji Nr [...], z dnia [...] maja 2011r. Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nabycia przedmiotowej nieruchomości przez Gminę W. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., z uwagi na fakt, że działki wchodzące w skład przedmiotowej nieruchomości nie zostały zaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych, zgodnie z przepisami ustawy o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985 r. (Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60 z późn. zm.). Przy czym, ostateczna decyzja Wojewody, wydana w trybie art. 73 ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ma charakter wiążący dla organów administracji publicznej prowadzących postępowanie odszkodowawcze, w tym w szczególności w trybie art. 73 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Ponadto, Minister Transportu i Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. (znak: [...]) odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 roku. Organy prawidłwo zatem przyjęły, że skoro Wojewoda [...] ostateczną decyzją odmówił stwierdzenia przejścia prawa własności przedmiotowej nieruchomości na rzecz Gminy W. z dniem 1 stycznia 1999 r., nie została spełniona podstawowa przesłanka przyznania odszkodowania z tytułu art. 73 ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.