I SA/Wa 1481/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Jolanta Dargas Protokolant starszy referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], odmawiającą przyznania A. P. zasiłku celowego na zakup komputera. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 39 ust. 1-2 ustawy o pomocy społecznej oraz treść art. 107 tej ustawy i stwierdził, że nieodzownym elementem postępowania prowadzącego do wydania decyzji przyznającej świadczenie z pomocy społecznej jest rodzinny wywiad środowiskowy lub jego aktualizacja. Natomiast A. P. nie współpracowała z organem, uniemożliwiając przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego. Pracownicy Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. wielokrotnie podejmowali próby nawiązania kontaktu z A. P.. W uzasadnieniu szczegółowo wskazano daty, w których pracownicy udawali się do jej miejsca zamieszkania, jednakże nikogo nie zastano. Również wielokrotnie pisemnie zwracano się do wnioskodawczyni z prośbą o kontakt osobisty z pracownikiem socjalnym, które również nie przyniosły rezultatu. Takie zachowanie, zgodnie z art. 107ust. 4a ustawy o pomocy społecznej, stanowi podstawę do odmowy przyznania świadczenia. Jednocześnie organ ustalił, na podstawie zaświadczenia z Uniwersytetu [...], że od dnia 1 maja 2016 r. do dnia 31 maja 2016 r. A. P. otrzymywała stypendium socjalne oraz stypendium specjalne w łącznej wysokości [...] zł. Kwoty tych stypendiów przekraczają kryterium dochodowe wynoszące 634 zł miesięcznie w przypadku osoby samotnie gospodarującej i nie kwalifikują A. P. do ubiegania się o pomoc ze środków pomocy społecznej. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. A. P. wniosła o zmianę decyzji poprzez przyznanie zasiłku celowego na zakup komputera, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi wskazała, że jest osobą z niedosłuchem, po operacji kręgosłupa, oczekującą na kolejną operację. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 39 ust. 1-2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędniej potrzeby bytowej. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków, leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów, napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Poza tym prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, jeżeli dochód nie przekracza kwoty 634 zł (art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej). Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego ma charakter uznaniowy i wydając decyzję w tym przedmiocie organ ocenia całokształt sytuacji strony wnioskującej. Zasiłek celowy stanowi doraźną pomoc wsparcia osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej. Aby dokonać oceny zasadności wniosku o taką pomoc organ podjął próbę przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego. W dniu 6 czerwca 2016 r., ale nikt nie otworzył. Kolejną próbę osobistego kontaktu pracownicy socjalni podjęli dnia 23 czerwca 2016 r., a następnie dnia 6 lipca i 11 lipca 201 6 r. Za każdym razem nie zastano skarżącej w miejscu zamieszkania. W międzyczasie wystosowano do skarżącej pismo z prośbą o kontakt, które zostało odebrane przez skarżącą. Jest to pismo datowane na dzień 7 czerwca 2016 r. Skarżąca również w związku z tymi pismami nie skontaktowała się z pracownikiem socjalnym celem ustalenia terminu przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego. Przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego w sprawach z zakresu pomocy społecznej jest obligatoryjne. Jest on przeprowadzany w celu ustalenia sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej osób korzystających lub ubiegających się o świadczenia z pomocy społecznej, co wynika wprost wynika z art. 107 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. W przypadku ubiegania się o przyznanie świadczeń z pomocy po raz kolejny, a także gdy nastąpiła zmiana danych zwartych w wywiadzie, sporządzane są aktualizacje wywiadu (art. 107 ust. 4). Ustawa o pomocy społecznej przewiduje sankcję za niewyrażenie zgody na przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego lub na jego aktualizację, jaką jest odmowa przyznania świadczenia z pomocy społecznej. Stanowi o tym wprost art. 107 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej. Zachowanie skarżącej, która nie podjęła czynności by umożliwić przeprowadzenie wywiadu, mimo kilkukrotnych prób podjętych przez pracowników organu pomocowego, należy uznać ze niewyrażenie zgody na sporządzenie tego wywiadu lub jego aktualizację, co już samo przez się stanowi powód do domowy przyznania wnioskowanego świadczenia. Odwoływanie się przez skarżącą do przeprowadzonego w przeszłości wywiadu, bo z kwietnia 2015 r. oraz do wywiadu kuratora sądowego sporządzonego dla potrzeb postępowania toczącego się przed sądem powszechnym nie może zwalniać skarżącej od dopełnienia ustawowego obowiązku wynikającego z art. 107 ust. 1 powołanej ustawy, zważywszy, że postepowanie dotyczy wniosku z dnia 1 czerwca 2016 r. Nadto organ ustalił, że w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, tj. w maju 2016 r., A. P. otrzymała kwotę [...] zł, na którą składa się stypendium specjalne w wysokości [...] zł oraz stypendium socjalne w wysokości [...] zł. Wynika to z zaświadczenia Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. Stypendia te skarżąca otrzymała na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym. Kwota ta stanowi, więc dochód skarżącej w rozumieniu art.8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej i przekracza kryterium dochodowe wynoszące 634 zł i nie uprawnia skarżącej do ubiegania się o pomoc finansową w formie zasiłku celowego. Również i to uzasadnia decyzję odmowną. Wobec tego, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.