I SA/Wa 1482/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej odszkodowanie za nieruchomość postanawia odrzucić skargę. I SA/Wa 1482/07 U Z A S A D N I E N I E W dniu 11 września 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. M. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej odszkodowanie za nieruchomość. Pismem z dnia 14 września 2008 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 7 egz. odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z dnia 11 września 2007 r. przesłanym przy piśmie z dnia 14 września 2007 r. skarżąc został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 (dwieście) złotych. Pisma te zostały jej doręczone w dniu 24 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego zostały doręczone skarżącemu w dniu 24 września 2007 r., a zatem ustawowy siedmiodniowy termin do ich wykonania upłynął w dniu 1 października 2007 r. Do chwili obecnej skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi oraz nie uiścił wpisu sądowego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz na podstawie art. 220 § 3 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.