I SA/Wa 1484/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]. M.P. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], na mocy której Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nabycia przez M. P.z mocy prawa, nieodpłatnie z dniem [...] maja 1990 r. prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa, położonej w P., oznaczonej w ewidencji gruntów, jako działka nr [...] o pow. 0,0534 ha, w obrębie [...], J., arkusz mapy [...]. W swojej skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie "wykonalności decyzji" uzasadniając, że w przypadku odmowy skomunalizowania działki nr [...], ark. m. [...], obr. J., istnieje ryzyko wszczęcia postępowania uwłaszczeniowego pomimo, iż postępowanie komunalizacyjne nie zostało prawomocnie zakończone. Osoba prawna, która na mocy uwłaszczenia nabędzie przedmiotową nieruchomość na własność, będzie mogła zbyć ją na rzecz osoby trzeciej, która będzie działać w dobrej wierze i będzie chroniona rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej "ppsa." wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, będącej organem II instancji, utrzymującą w mocy orzeczenie organu I instancji, który odmówił stwierdzenia nabycia przez M.P. z mocy prawa, nieodpłatnie z dniem [...] maja 1990 r. prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych, aprobowanym również przez doktrynę, wskazuje się, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (vide: postanowienie NSA z dnia 5 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 371/2005, LexPolonica nr 402363). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem w nim zawartym. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot staje się do czegoś zobowiązany, a drugi uprawniony (vide T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296). Z powyższego wynika, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy tylko takich sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Dokonując oceny powyższego wniosku przez pryzmat przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa wskazać należy, że uprzednio wymienionych skutków ponad wszelką wątpliwość nie wywołuje zaskarżone orzeczenie. Decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, który odmówił komunalizacji, nie powoduje zmian właścicielskich nieruchomości - w rezultacie czego Skarb Państwa nadal pozostaje właścicielem mienia, które mogło zostać skomunalizowane. Nie może być zatem mowy o wykonalności zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji o wstrzymaniu jej wykonania. Na marginesie zauważyć należy, że w skardze, w której zawarty został powyższy wniosek, strona skarżąca odniosła się do zdarzeń przyszłych i niepewnych, które nie wiążą się bezpośrednio z następstwami wydanego orzeczenia, będąc jedynie możliwymi scenariuszami przyszłych losów nieruchomości, objętej zaskarżoną decyzją. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.