I SA/Wa 150/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze z dnia [...] grudnia 2013 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, Gmina [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, iż wykonanie decyzji grozi skarżącej szkodą, gdyż w wyniku uwzględnienia skargi Gmina [...] uprawniona będzie do dochodzenia zwrotu wypłaconego odszkodowania, a skutek takiego postępowania jest zawsze obarczony prawdopodobieństwem nieskuteczności egzekucji. Tym samym wypłata odszkodowania powinna nastąpić po wyczerpaniu środków prawnych zaskarżenia przedmiotowej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Celem przewidzianej w tym przepisie ochrony tymczasowej jest uchronienie skarżącego przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym jego uchyleniu przez Sąd. Udzielenie tej ochrony odbywa się wyłącznie na wniosek. Przy czym żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. post. NSA z 25.01.2011 r., sygn. akt I OZ 36/11, Lex nr 741834). W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca nie wykazała, że spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w wyżej cytowanym przepisie, zatem wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Z uzasadnienia wynika bowiem, że przedmiotowy wniosek oparty jest o bliżej niezindywidualizowane potencjalnie niebezpieczeństwo związane z prowadzeniem ewentualnej, potencjalnej egzekucji. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia