I SA/Wa 1500/08

Referendarz Sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. P. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać A. P. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. A. P. wnioskiem z dnia 19 września 2008 r. (zawartym w skardze) uzupełnionym wnioskiem z dnia 12 listopada 2008 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi A. P. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] odmawiającą przyznania A. P. zasiłku celowego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów sprawy wynika, że A. P. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką A. P. Zarówno wnioskodawca jak i jego matka, nie posiadają żadnych dochodów, a jedynym ich źródłem utrzymania są świadczenia otrzymywane przez A. P. w ramach pomocy społecznej. Wnioskodawca wskazywał, że zarówno on jak i matka zostali okradzeni z posiadanego majątku, pamiątek oraz wszelkich posiadanych dokumentów. Po kradzieży pozostał im jedynie obraz o wartości [...] złotych, który znajdujący się obecnie w "D.". Obraz ten jest niesprzedawalny ponieważ jest nieodnowiony. Innych przedmiotów wartościowych, ani środków pieniężnych wnioskodawca nie posiada. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. W tym stanie rzeczy stwierdzono co następuje. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Stosowanie zaś do art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Mając na uwadze ustalony stan faktyczny co do sytuacji materialnej wnioskodawcy stwierdzić należy, że znajduje się on w sytuacji materialnej i rodzinnej kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Nie ulega bowiem wątpliwości, że brak jakichkolwiek stałych dochodów wnioskodawcy i jego matki, za wyjątkiem świadczeń uzyskiwanych w ramach pomocy społecznej wskazują jednoznacznie na to, że nie jest on w stanie samodzielnie ponieść kosztów ustanowienia w niniejszej sprawie adwokata z wyboru. Oznacza to, że spełniona została, określona w art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przesłanka przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Jednocześnie wskazać należy, że podejmując niniejsze rozstrzygnięcie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżący zwolniony jest z obowiązku ich uiszczania z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. "a" powołanej wyżej ustawy, w myśl którego strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.