I SA/Wa 1500/08

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. K. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek. W dniu 1 sierpnia 2011 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek adwokata P. K. o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego tytułem nieopłaconej z urzędu pomocy prawnej. Wnioskodawca zaznaczył we wniosku, że koszty tej pomocy nie zostały pełnomocnikowi opłacone tak w pełnej wysokości jak i w jej części. Rozpoznając wniosek na wstępie należy wspomnieć, że pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu w sprawie na podstawie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przysługuje wynagrodzenie w zakresie ustanowionym w art. 250 tejże ustawy. Zgodnie z tym przepisem wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (por. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Oczywistym jest również, że choć zasądzić koszty postępowania sądowego można kilkakrotnie w toku postępowania sądowego, to jest to możliwe wówczas, gdy ustalone zostanie, iż pomoc taka była przez pełnomocnika faktycznie realizowana. Z akt sądowych wynika, że w niniejszej sprawie wniosek o zasądzenie kosztów sądowych został złożony dwukrotnie - raz we wniosku z dnia 3 lipca 2009 r. (k- 273), a drugi raz we wniosku z dnia 13 sierpnia 2010 r. (k- 339). Oba wnioski złożył adwokat P. K. działając z substytucji adwokata M. W., która została ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego A. P. na mocy postanowienia referendarza sądowego z 13 maja 2009 r. (k- 221). Referendarz sądowy oba wnioski rozpoznał - postanowieniem z 29 września 2009 r. (k- 299) oddalił wniosek o zasądzenie kosztów, a postanowieniem z 20 sierpnia 2010 r., (k- 342) przyznał koszty z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Podkreślić również należy, że jak wynika z akt sądowych zarówno wyznaczony w sprawie pełnomocnik, jak i jego substytut po dacie wydania ostatniego postanowienia to jest po dniu 20 sierpnia 2010 r. nie podejmowali w sprawie jakichkolwiek czynności w imieniu skarżącego. Skoro zatem po dacie wydania ostatniego postanowienia zasądzającego koszty, ani pełnomocnik skarżącego, ani działająca w jej imieniu substytut nie świadczyli jakiejkolwiek pomocy prawnej dla A. P. brak jest przesłanek do zasądzenia na ich rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu o które adwokat P. K. wnioskuje w piśmie z dnia 27 lipca 2011 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.