I SA/Wa 1502/07

PostanowienieWSA w Warszawie2008-01-09

Skład orzekający: Emilia Lewandowska, Joanna Skiba, Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest dopuszczalna, gdy strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu administracyjnym, a organ pierwszej instancji błędnie pouczył o możliwości wniesienia skargi?
Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu administracyjnym, nawet jeśli organ pierwszej instancji błędnie pouczył o możliwości wniesienia skargi. Błędne pouczenie nie może rodzić negatywnych konsekwencji dla strony, która może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności określonej w art. 127 § 3 kpa.
Stan faktyczny
Spółdzielnia Mieszkaniowa wystąpiła o wznowienie postępowania komunalizacyjnego. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa odmówiła wznowienia, wskazując, że spółdzielnia nie wykazała tytułu prawnego do nieruchomości i nie była stroną postępowania. Spółdzielnia wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i ustawy o samorządzie terytorialnym. WSA uznał skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: asesor WSA Joanna Skiba asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w S. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania komunalizacyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] odmówiła wznowienia postępowania komunalizacyjnego zakończonego ostateczną decyzją Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2001 r., nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] marca 2001 r., nr [...] odmawiającą stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę S. prawa własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], uregulowanej w księdze wieczystej Kw nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, że Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w S., która wystąpiła o wznowienie postępowania, nie wykazała tytułu prawnorzeczowego do komunalizowanej nieruchomości, a tym samym nie służyło jej prawo strony przedmiotowego postępowania komunalizacyjnego. Wznowienia postępowania w sposób skuteczny może domagać się zaś tylko podmiot będący stroną danego postępowania. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w S. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 28 kpa w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.). W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w S. pismem z dnia 27 marca 2007 r. wystąpiła o wznowienie postępowania komunalizacyjnego zakończonego ostateczną decyzją Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2001 r., nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] marca 2001 r., nr [...] odmawiającą stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę S. prawa własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], Kw nr [...]. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] odmówiła wznowienia przedmiotowego postępowania komunalizacyjnego. Postępowanie w sprawie toczyło się zatem w trybie nadzwyczajnym, uregulowanym w rozdziale 12 Działu II kpa (art. 145 i następne kpa). W postępowaniu tym natomiast, tak jak w postępowaniu prowadzonym w trybie zwykłym, obowiązuje wyrażona w art. 15 kpa zasada dwuinstancyjności postępowania. Nie ulega wątpliwości, że Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wydając decyzję z dnia [...] czerwca 2007 r. działała jako organ pierwszej instancji, zgodnie z właściwością określoną w art. 150 § 1 kpa. Stosownie zaś do treści art. 127 § 1 kpa od decyzji organu pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Przy czym zauważyć trzeba, że w sytuacji gdy decyzję w pierwszej instancji wydaje minister lub samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 kpa). Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa jest organem administracji publicznej usytuowanym na szczeblu centralnym i stosuje się do niej przepisy odnoszące się do orzekania przez ministra (art. 5 § 2 pkt 4 kpa). Oznacza to, że od decyzji i postanowień wydanych w pierwszej instancji przez Krajową Komisję Uwłaszczeniową zamiast odwołania i zażalenia służy stronie prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie zaś z treścią art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego może być zatem decyzja lub postanowienie wydane po rozpoznaniu stosownego środka zaskarżenia (zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) służącego skarżącemu w danym postępowaniu administracyjnym. Skarga na decyzję wydaną w pierwszej instancji jest zaś niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w S. – na skutek błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji – nie wystąpiła ze stosownym środkiem odwoławczym, lecz wniosła skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Tym samym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zaznaczyć dodatkowo trzeba, że błędne pouczenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie może rodzić dla strony negatywnych konsekwencji (art. 112 kpa). Strona może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności określonej w art. 127 § 3 kpa w terminie wskazanym w art. 58 § 2 kpa. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło