I SA/Wa 1502/15

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. znak : [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie w zakresie wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 1 września 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. znak : [...] wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Stosownie do treści art. 249 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm) zwanej dalej P.p.s.a. dodanego ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie skarżąca z mocy ustawy jest zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a. zgodnie z którym strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, a taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. W ocenie referendarza sądowego, zbędne stało się zatem rozpoznanie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych względów, należało umorzyć postępowanie w zakresie wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 249 a § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.