I SA/Wa 1508/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] reprezentowanej przez likwidatorów – K. M. i P. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2022 r., nr KOC/7359/Go/21 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić [...] występującej przez likwidatorów – K. M. i P. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. K. M. i P. P. wskazując, że działają jako likwidatorzy w imieniu skarżącej [...] (dawniej: [...]) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 6 kwietnia 2022 r., nr KOC/7359/Go/21. Postanowieniem tym Kolegium utrzymało w mocy swoje postanowienie z 22 października 2021 r., nr KOC/5759/Go/21 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z 12 stycznia 1961 r., nr GT.III-II-6/M/323/60 o odmowie przyznania prawa własności czasowej. Skarga została podpisana przez K. M. i P. P., jednakże nie zostały do niej załączone dokumenty, z których wynikałoby, że wnoszący skargę w imieniu spółki zostali wyznaczeni do pełnienia funkcji jej likwidatorów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem z 27 czerwca 2022 r. wezwano K. M. i P. P. do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 14 dni od daty wezwania pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii: statutu spółki, uchwały w sprawie powołania likwidatorów, uchwały w sprawie otwarcia likwidacji spółki i wypisu z Rejestru Handlowego o nr [...] (księga Rejestrowa [...]) oraz o nr [...] (księga rejestrowa [...]). Pismem z 26 lipca 2022 r. żądane dokumenty zostały nadesłane do tut. Sądu. Następnie, w związku z powzięciem przez Sąd wiadomości o wadliwości uchwał w sprawie likwidacji i powołania likwidatorów spółki, zwrócono się do Sądu Apelacyjnego w Warszawie VII Wydział Gospodarczy o nadesłanie wyroku z dnia 30 grudnia 2022 r., sygn. akt VII AGa 180/21 wraz z jego uzasadnieniem. Jak wynika z powyższego orzeczenia, Sąd Apelacyjny oddalił apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 26 czerwca 2019 r., sygn. akt XX GC 371/16, którym ustalono m.in., że uchwała nr 9 NWZA spółki pod nazwą: [...] z 29 grudnia 2015 r. w sprawie otwarcia likwidacji spółki jest uchwałą nieistniejącą; uchwała nr 12 NWZA spółki pod nazwą: [...] z 29 grudnia 2015 r. w sprawie powołania likwidatora spółki jest uchwałą nieistniejącą, uchwała nr 13 NWZA spółki pod nazwą: [...] z 29 grudnia 2015 r. w sprawie powołania likwidatora spółki jest uchwałą nieistniejącą i uchwała nr 15 NWZA spółki pod nazwą: [...] z 29 grudnia 2015 r. w sprawie przyjęcia tekstu jednolitego statutu spółki jest uchwałą nieistniejącą. W związku z powyższym, zarządzeniem z 8 listopada 2023 r. wezwano ponownie K. M. i P. P. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie postanowienia właściwego sądu rejestrowego o wyznaczeniu ich na likwidatorów [...], uprawniającego do reprezentacji skarżącej przed sądami administracyjnymi. Wezwanie doręczono prawidłowo na adres do korespondencji 20 listopada 2023 r., jednakże wnoszący skargę nie odpowiedzieli na wezwanie Sądu i nie przedstawili żądanego postanowienia o wyznaczeniu na likwidatorów spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast, na podstawie art. 29 p.p.s.a. osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie, prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 30 grudnia 2022 r., sygn. akt VII Aga 180/21 została rozstrzygnięta kwestia podejmowania uchwał przez akcjonariuszy na walnym zgromadzeniu nieistniejącej spółki kapitałowej ([...]). Jako likwidatorzy ww. podmiotu uznawani byli K. M. i P. P., którzy po wydaniu orzeczenia przez sąd powszechny, zostali zobowiązani przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do wykazania swojego uprawnienia do reprezentowania podmiotu, w którego imieniu występują. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest bowiem brakiem formalnym, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie uprawnienia do występowania przez wnoszących skargę w imieniu [...] zostało doręczone w dniu 20 listopada 2023 r. (k-114 i k-115 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem 27 listopada 2023 r. (poniedziałek). Skarżący w oznaczonym terminie nie złożyli do akt sądowych postanowienia właściwego sądu rejestrowego, z którego wynikałoby ich uprawnienie do reprezentowania podmiotu, w którego imieniu wnieśli skargę. Skoro zatem, pomimo wezwania Sądu, wnoszący skargę w wyznaczonym terminie nie usunęli braku formalnego, na mocy powołanych przepisów, tut. Sąd jest zobowiązany skargę odrzucić. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O kosztach sądowych, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z punktem 2 sentencji postanowienia.