I SA/Wa 151/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Monika Chorzewska - Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2007 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania W. K., na podstawie art. 127 § 2 kpa w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy decyzję Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. działającego z upoważnienia Burmistrza Gminy B. z dnia [...] października 2006 r., nr [...] przyznającą W. K. zasiłek celowy w październiku 2006 r. w wysokości [...] zł. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wskazany wyżej organ pierwszej instancji po rozpatrzeniu wniosków W. K. z dnia [...] października 2006 r., [...] października 2006 r. i [...] października 2006 r. przyznał zasiłek celowy w październiku 2006 r. w wysokości [...] z przeznaczeniem na zwrot kosztów za zakupione [...] [...] zł, zakup [...] [...] zł, zakup [...] do M. do [...][...] zł, [...] zł. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia stwierdzono, iż wysokość przyznanego zasiłku celowego została ustalona w oparciu o potrzeby zgłaszane przez wnioskodawcę, przy uwzględnieniu możliwości finansowych ośrodka i konieczności udzielenia pomocy innym osobom pozostającym w trudnej sytuacji życiowej oraz tym, że W. K. odrębną decyzją przyznano zasiłek z programu [...], a ponadto może on korzystać codziennie nieodpłatnie z [...] i [...] wydawanych w tutejszym Ośrodku. Od powyższej decyzji W. K. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zarzucając, iż decyzja organu pierwszej instancji ignoruje wymienione w podaniach z dnia [...] października 2006 r., z dnia [...] października 2006 r. i z dnia [...] października 2006 r. wnioski o pomoc celową na [...] i na [...], które potrzebne mu są, by bronić praw swoich i [...] przed sądem i prokuraturą. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] powołując się na treść art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593 ze zm.), jak również wskazując na treść art. 8 ust. 1 powołanej ustawy w związku z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. nr 135, poz. 950) stwierdziło, że z akt sprawy wynika, iż skarżący w świetle ww. przepisów kwalifikuje się do otrzymania świadczeń z pomocy społecznej. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 39 ustawy o pomocy społecznej zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej. Zwrot "może" oznacza, że organ administracji orzeka w ramach uznania administracyjnego, co oznacza, że od jego decyzji zależy czy osobie (lub rodzinie) zostanie przyznana na zaspokojenie określonej potrzeby bytowej pomoc, przy uwzględnieniu celu pomocy społecznej, którym jest umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których przy użyciu własnych zasobów i możliwości nie są w stanie pokonać. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że odwołujący się zasadnie podniósł, że Kierownik Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. nie odniósł się w decyzji do jego wniosków o przyznanie pomocy celowej na [...] i na [...] rozstrzygając wnioski z dnia [...] października 2006 r., z dnia [...] października 2006 r. i z dnia [...] października 2006 r. wyłącznie w zakresie przyznania zasiłku celowego na zwrot kosztów za zakupione [...], zakup [...], zakup [...] do M. do [...] i [...]. Skoro jednak zgodnie z art. 104 § 2 kpa decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części, albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji to w ocenie Kolegium możliwe było wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji częściowej, rozstrzygającej tylko o części wniosków skarżącego. Organ odwoławczy podkreślił, iż organ pierwszej instancji nadal zobowiązany jest rozpatrzyć wnioski skarżącego z dnia [...] października 2006 r., z dnia [...] października 2006 r. i z dnia [...] października 2006 r. w zakresie przyznania pomocy celowej na "[...] i na [...]", a gdyby nie wykonał tego obowiązku, W. K. będzie miał prawo złożenia do Kolegium zażalenia na bezczynność Burmistrza Gminy B., w imieniu którego działa Kierownik Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. Mając na uwadze powyższe, decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., utrzymano w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Na powyższą decyzję W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu wskazał, że Kolegium pominęło jego wnioski skierowane do Ośrodka Pomocy Społecznej w B. o przyznanie pomocy finansowej na wykonanie [...] i zakup [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Oceniając we wskazanym wyżej zakresie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], po rozważeniu podniesionych przez W. K. zarzutów Sąd uznał, że nie dają one podstaw do podważenia legalności zaskarżonej decyzji i decyzji utrzymanej nią w mocy, bowiem oba rozstrzygnięcia nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. W przesłanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę aktach sprawy znajdują się wnioski skarżącego o udzielenie pomocy z dnia [...] października 2006 r., [...] października 2006 r. i z dnia [...] października 2006 r. w których zgłoszonych zostało kilka żądań. Organ pierwszej instancji pozytywnie rozpatrzył część z tych wniosków przyznając stronie pomoc na zwrot kosztów za zakupione [...], zakup [...], zakup [...] do M. do [...] oraz [...]. Nie ustosunkował się natomiast do prośby o wsparcie finansowe w zakresie dotyczącym kosztów sporządzenia [...] i zakupu [...]. W ocenie Sądu utrzymanie w mocy przez organ odwoławczy takiego częściowego rozstrzygnięcia nie narusza prawa. Jak słusznie bowiem zauważyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w art. 104 § 2 kpa dopuszczają wydanie decyzji częściowej. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż każde z żądań strony ma charakter odrębny, zatem możliwe było odrębne rozpatrzenie poszczególnych wniosków. Zauważyć należy, że W. K. został przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] szczegółowo poinformowany o skutkach wydania takiego rozstrzygnięcia, m. in. o obowiązku Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. działającego z upoważnienia Burmistrza Gminy B. do wydania decyzji co do nieuwzględnionych dotychczas żądań oraz o ewentualnych środkach prawnych służących stronie w razie bezczynności organu co do pozostałych nierozpatrzonych wniosków. Organ wypełnił więc obowiązek o którym mowa w art. 9 kodeksu postępowania administracyjnego. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.