I SA/Wa 151/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w części postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 11 stycznia 2010 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 1991 r. nr [...], zmienionej decyzją z dnia [...] października 1992 r. nr [...], dotyczącej uwłaszczenia [...] w W. nieruchomościami położonymi w W. i K. – w części odnoszącej się do sprawy nabycia własności [...], położonych na działce nr [...] w K. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż następca prawny jednostki uwłaszczonej – [...] S.A. aktem notarialnym z dnia [...] grudnia 1993 r. Rep. A Nr [...] zbyły na rzecz [...] Sp. z o.o. prawa rzeczowe do nieruchomości wymienionych w § 2 tego aktu wraz z pozostałymi składnikami wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa, w tym prawa rzeczowe do działki nr [...] położonej w K. oraz prawo własności budynku ciągu technologicznego. Skarżący podniósł, że błędne jest stanowisko Ministra, iż [...] stanowią odrębny od [...] obiekt budowlany. Zauważył, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 1991 r. zmienioną decyzją z dnia [...] października 1992 r. uwłaszczył [...] w W. przekazując w użytkowanie wieczyste działkę nr [...] położoną w K. oraz przeniósł na rzecz uwłaszczonego budynki, budowle i inne urządzenia znajdujące się na tej działce m. in. budynek [...], [...]. Jednocześnie podkreślił, iż wymieniona [...] nie znajdują się na działce nr [...] lecz na działce nr [...], która nie została objęta decyzją uwłaszczeniową Wojewody [...] i tym samym nie stały się one własnością uwłaszczonego. Natomiast działka nr [...] stanowi wody płynące rzeki [...] a [...] przylega bezpośrednio do budynku [...] położonego na działce nr [...]. Zdaniem skarżącego [...] wchodzi w skład budynku [...] stosownie do określenia "budynek w ciągu technologicznym" zawartego w akcie notarialnym z dnia [...] grudnia 1993 r. Rep. A Nr [...], gdyż taka jest istota funkcjonowania [...]. Na działce nr [...] znajduje się istniejący od [...] r. [...], który funkcjonował i funkcjonuje do dnia dzisiejszego przy wykorzystaniu wody rzeki [...] płynącej przez działkę nr [...] nie będącą przedmiotem uwłaszczenia. [...] to nie tylko budynek, ale i [...], gdyż bez tych urządzeń nie byłoby [...]. Dla stron tj. jednostki uwłaszczeniowej i uwłaszczonego pojęcie "ciągu technologicznego" stanowiło podkreślenie nierozerwalności i zarazem jedności wszystkich elementów niezbędnych dla zapewnienia funkcjonowania [...]. Zapis taki miał wyeliminować interpretację, która by ustalała wymienianie wszystkich części składowych. Wszystkie części składowe "ciągu technologicznego" zostały sprzedane skarżącemu, tak więc cały "ciąg technologiczny" a więc [...] stał się własnością [...] Sp. z o.o. Przy czym skarżący zaznaczył, że [...] wytwarza [...], która jest sprzedawana Państwu. Przy czym obiekt [...] funkcjonując wytwarza [...], a wiec "cały ciąg technologiczny" z [...] tworzą gospodarczą całość - są funkcjonalnie powiązane. [...] stanowią części składowe jednej rzeczy, jaką był i jest [...]. Odłączenie [...] spowoduje, że [...] przestanie mieć znaczenie jako [...], pozostając tylko budynkiem, odłączona [...] będzie wyłącznie urządzeniem zbędnym dla budynku, a odłączona [...] nie będzie miała żadnego gospodarczego znaczenia. Wszystkie te części składowe mają trwałe znaczenie. Jednocześnie skarżący wskazał na fakt zawarcia umowy użytkowania gruntów pokrytych wodami stanowiącymi własność Skarbu Państwa z [...] w P. na okres od [...] 2008 r. do [...] 2017 r. Wobec wniesienia przez skarżącego powyższego wniosku Sąd wezwał pozostałe strony postępowania tj. Starostę [...] i [...] w P. do zajęcia stanowiska w przedmiocie tego wniosku [...] w P. w piśmie z dnia 29 marca 2010 r. stwierdził, iż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Starosta [...] nie zajął stanowiska w temacie przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części lub innych aktów podjętych w granicach tej samej sprawy, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona zgłaszająca tego rodzaju wniosek winna jednak wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania niepowetowanej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków wykonania decyzji o wstrzymanie której wnosi. Strona zgłaszająca tego rodzaju wniosek winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Powołane przez skarżącego uzasadnienie wniosku daje podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w wyżej wskazanym przepisie. W przedmiotowej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie wydane przez Ministra Infrastruktury polegało na stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 1991 r. zmienionej decyzją z dnia [..] października 1992 r. dotyczącej uwłaszczenia [...] w W. nieruchomościami położonymi w W. i K. – w części odnoszącej się do sprawy nabycia własności [...] położonych na działce nr [...]. Urządzenia te są niezbędne dla funkcjonowania [...] położonego na uwłaszczonej działce nr [...]. Natomiast z pisma [...] w P. z dnia 29 marca 2010 r. wynika, ze Marszałek Województwa nie jest zainteresowany utrzymywaniem tych urządzeń. Oznacza to, że istnieje realna możliwość odłączenia tych urządzeń od [...] i zniszczenia ich i utraty przez [...] swojej funkcji gospodarczej, a co za tym idzie możliwość spowodowania nieodwracalnych skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody. Zatem powołane we wniosku okoliczności stanowią uzasadniającą przesłankę jego uwzględnienia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.