I SA/Wa 1511/11

WyrokWSA w Warszawie2012-01-04

Skład orzekający: Joanna Skiba, Maria Tarnowska, Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Wojewody informujące o braku podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku o odszkodowanie, które nie jest decyzją administracyjną, może być przedmiotem odwołania?
Ratio decidendi
Pismo organu informujące o braku podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku o odszkodowanie, które nie zawiera rozstrzygnięcia o istocie sprawy i nie jest decyzją administracyjną, nie może być przedmiotem odwołania. Minister Infrastruktury był zatem uprawniony do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od takiego pisma.
Stan faktyczny
Skarżące złożyły wniosek o odszkodowanie za nieruchomość zajętą pod drogę powiatową. Wojewoda poinformował je o braku podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku, wskazując, że organem właściwym do ustalenia odszkodowania jest starosta. Minister Infrastruktury stwierdził niedopuszczalność odwołania od pisma Wojewody, uznając je za pismo informacyjne, a nie decyzję administracyjną. Skarżące wniosły skargę do WSA, domagając się uchylenia postanowienia Ministra.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie: WSA Maria Tarnowska WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi H. W. i M. K. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. oddala skargę, 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. Z., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Pismem z dnia 7 kwietnia 2011r. M. K., wystąpiła do Prezydenta Miasta B. o wypłatę w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133 poz. 872 ze zm.) odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę powiatową - ul. [...] oznaczona nr. ewid.[...], o pow. [...] ha, położoną w B. obręb [...] Przedmiotowe pismo do wiadomości przekazano również Wojewodzie[...]. Wojewoda [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. poinformował H. W. że brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia jej wniosku. Organ wskazał, że nabycie własności nieruchomości z mocy prawa na podstawie powołanego art. 73 ww ustawy następowało jeżeli w dniu 31 grudnia 1998 r. nieruchomość nie stanowiła własności Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. W przedmiotowej sprawie decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] organ umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji potwierdzającej nabycie w trybie art. 73 ww. z mocy prawa przez powiat B. prawa własności działki nr [...] z uwagi na zasiedzenie jej przez Skarb Państwa z dniem [...] stycznia 1988 r. (prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia [...] stycznia 2009 r. sygn. akt[...]). W dniu 26 kwietnia 2011 r. H. W. i M. K. złożyły odwołanie od pisma Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Minister Infrastruktury stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 73 ust. 4 powołanej wyżej ustawy, organem właściwym do orzekania w przedmiocie wypłaty odszkodowania jest starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej. Do kompetencji zaś właściwego wojewody należy orzekanie o nabyciu nieruchomości przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego, co oznacza, że niniejszym postępowaniu brak jest możliwości rozstrzygania przez Wojewodę[...] kwestii odszkodowania. Ponadto - jak wskazał organ - pismo Wojewody z dnia [...] kwietnia 2011 r. nie jest decyzją administracyjną, a jedynie pismem informującym o stanie sprawy dotyczącej nabycia nieruchomości, w związku z czym nie służy od niego odwołanie na podstawie art. 127 § 1 Kpa. Skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły H. W. i M. K. domagając się jego uchylenia. Zdaniem skarżących w sprawie winna być wydania decyzja administracyjne, gdyż taką formę rozpozna wniosku o przyznanie odszkodowania przewiduje Kodeks postępowania administracyjnego. Również sugestie organu o niewłaściwości Wojewody [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie są niezasadne, gdyż jeśli Wojewoda nie był organem właściwym w sprawie to powinien przekazać wniosek zgodnie z właściwością, nie zaś wydawać decyzję w formie pisma informacyjnego. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W przypadku zaś stwierdzenia naruszenia prawa, sądy administracyjne mają jedynie uprawnienia do uchylenia zaskarżonej decyzji, nie mają natomiast uprawnień do orzekania w sprawie merytorycznie. Badając wniesioną skargę pod kątem wskazanych kryteriów należy uznać, że jest ona niezasadna, gdyż zaskarżone postanowienie nie zostało wydane z obrazą art. 134 k.p.a. Rozpoznawana sprawa dotyczy postanowienia z dnia [...] czerwca 2011 r. Ministra Infrastruktury, w którym orzeczono, że od pisma Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nie przysługuje odwołanie. Dla oceny zasadności złożonej w niniejszej sprawie skargi podstawowe znaczenie ma ustalenie, czy wskazane wyżej pismo Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., informujące skarżącą H.W. o przebiegu postępowań administracyjnych i sądowych dotyczących nieruchomości położonej w Białej Podlaskiej, oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha stanowi decyzję administracyjną, czy też takiej decyzji nie stanowi. W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącej nie można przyjąć, że pismo to stanowi decyzję administracyjną. W orzecznictwie sądowym utrwalone jest stanowisko, że pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a., jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (por. przykładowo wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981 r., SA 1163/81, OSP 1982, nr 9, poz. 169). W ocenie Sądu brak jest przepisu prawa materialnego, który dawałby podstawę prawną Wojewodzie [...] do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość nabytą z mocy prawa przez właściwą jednostkę samorządu terytorialnego w trybie art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną ( Dz. U. Nr 133 poz. 872 ze zm.). Zgodnie bowiem z 73 ust. 4 ww. ustawy z dnia 13 października 1998 r. i ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.), organem właściwym do ustalenia odszkodowania jest starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej. Minister Infrastruktury był zatem w pełni uprawniony do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania H. W. i I. K.j od pisma Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Niedopuszczalność taka obejmuje bowiem m.in. niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych polegających na faktycznym braku (nieistnieniu) przedmiotu zaskarżenia, co występuje np. w sytuacji, gdy kwestionowana czynność organu administracji nie jest decyzją (zob. m.in. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006). Stosownie zaś do art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Ponieważ przepis ten stanowił podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wyjaśnić należy, że regulacja ta wyznacza zakres postępowania organu II instancji, rozpoczynającego działanie organu wyższego stopnia od badania zaistnienia przesłanek formalnych dopuszczalności odwołania. Na tym etapie postępowania organ II instancji jest obowiązany ocenić, czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. Jeżeli czynności postępowania wstępnego ujawnią brak formalnych przesłanek odwołania, to obowiązkiem organu jest wydanie postanowienia, kończącego ostatecznie postępowanie w sprawie. Akt ten nie tylko kończy etap postępowania wstępnego, lecz jednocześnie całe postępowanie drugoinstancyjne. Ponadto wskazać należy, iż zupełnie inną kwestią jest przekazania wniosku skarżącej zgodnie z właściwością innemu organowi. Kwestia ta w ogóle nie była przedmiotem rozstrzygnięcia przez organ administracji, dlatego też nie mogła być przedmiotem oceny sądu. Z tych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło