I SA/Wa 1522/16

PostanowienieWSA w Warszawie2017-06-23

Skład orzekający: Justyna Wtulich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi ustanowionemu z urzędu w celu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu administracyjnego, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, należy się wynagrodzenie w wysokości 75% opłaty określonej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu?
Ratio decidendi
Sąd przyznał adwokatowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 221,40 zł, w tym 180 zł opłaty i 41,40 zł podatku VAT. Rozstrzygnięcie oparto na przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., zgodnie z którym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 75% opłaty, jeśli adwokat nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, a opłata ta jest następnie podwyższana o podatek VAT.
Stan faktyczny
Sąd administracyjny rozpoznał wniosek adwokata M.M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Adwokat został ustanowiony dla skarżącej B.J. po wydaniu przez WSA wyroku oddalającego jej skargę na postanowienie SKO. Zadaniem pełnomocnika było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów, oświadczając, że nie zostały one uiszczone.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 listopada 2016 r. oddalił skargę B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz umorzył w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – M. M.. Pismem z dnia 20 marca 2017 r. ustanowiony pełnomocnik z urzędu wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017 r. Sąd przywrócił termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 29 maja 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z dołączoną opinią pełnomocnika w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu z dnia 22 listopada 2016 r. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty pomocy prawnej świadczonej z urzędu nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz.718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. W niniejszej sprawie, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona w dniu 22 maja 2017 r. i wpłynęła do Sądu w dniu 23 maja 2017 r. (data stempla biura podawczego). Z uwagi na to, że postępowanie w drugiej instancji zainicjowane wniesioną opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zostało wszczęte po wejściu w życie ww. rozporządzenia (2 listopada 2016 r.) zastosowanie w sprawie będą miały przepisy ww. rozporządzenia. Przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi - 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat – 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności, na podstawie przepisów o podatku od towaru i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. W niniejszej sprawie adwokat M. M. została ustanowiona po wydanym przez Sąd wyroku oddalającym skargę, a zatem w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat. W ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącej w drugiej instancji pełnomocnik dwukrotnie przeglądał akta sprawy, sporządził wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu. Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w wysokości 75 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 180 zł. Na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %). W konsekwencji adwokatowi M. M. należy się wynagrodzenie w wysokości 180 zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 zł. Z powyższych względów, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło