I SA/Wa 1528/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Cechu Rzemiosł [...] w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za bezzasadne postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu Cechowi Rzemiosł [...] w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], zaskarżonym postanowieniem z [...] czerwca 2018 r. uznało ponaglenie Cechu Rzemiosł [...] w W. (Skarżący) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w sprawie zawarcia umowy użytkowania wieczystego w trybie bezprzetargowym, za bezzasadne. Na postanowienie to skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Podstawę prawną kwestionowanego przez Skarżącego postanowienia Kolegium z [...] czerwca 2018 r. stanowił przepis art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a." Przepis ten w § 1 stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy ponaglenie do organu administracji publicznej. Organ ten uznając, ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wskazać należy, że na rozstrzygnięcie w trybie tego przepisu nie przysługuje już żaden środek odwoławczy. Zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Skoro ustawodawca nie przewidział możliwości wnoszenia zażalenia czy innego środka zaskarżenia na tego typu rozstrzygnięcie stwierdzić należy, iż nie przysługuje na nie również skarga do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 37 K.p.a. nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej, co do jej istoty. Wniesienie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, którego ponaglenie dotyczy. Stanowisko organu wyższego stopnia ma zatem charakter wpadkowy (incydentalny). Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. nie mieści się w kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." Zatem skarga wniesiona na takie postanowienie, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.