I SA/Wa 153/12

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. F. na pismo Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia bonifikaty od opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego postanawia: odmówić przyznania J. F. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W toku postępowania sądowego skarżący J. F. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wskazać należy, że referendarz sądowy dwukrotnie (postanowieniami z dnia 16 lipca 2012 r., (k- 45) i z dnia 11 marca 2013 r. (k- 158) odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu zażaleń postanowieniami z dnia 25 września 2012 r., (k- 86) i z dnia 27 maja 2013 r., (k- 174) odmawiał przyznania prawa pomocy. Na skutek wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 października 2012 r., sygn. akt I OZ 819/12 oddalił zażalenie skarżącego wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2012 r. (k- 105). W kolejnym oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wyjaśnił, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Źródłem dochodu małżonków jest emerytura skarżącego w wysokości [...] zł. J. F. zaznaczył, że jego żona nie jest [...] zatem nie uzyskuje emerytury i pozostaje na jego utrzymaniu. Wnioskodawca ujawnił, że posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni [...] m2, jest również właścicielem samochodu [...] ([...] letniego). Uzasadniając wniosek skarżący wyjaśnił, że w związku z tym, że cierpi na poważne choroby i ponosi wydatki na leki nie stać go na opłacenie profesjonalnego prawnika. Wskazał, że po odliczeniu obowiązkowych świadczeń dochód na osobę w rodzinie kształtuje się w wysokości [...] zł. J. F. zauważył, że na opłacenie czynszu za mieszkanie, opłat za [...], kosztów zakupu [...] małżonkom nie zostają żadne pieniądze. Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Niezależnie od powyższego w niniejszej sprawie, jak wskazano wcześniej, wniosek skarżącego był już weryfikowany w toku instancji zarówno przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jak i przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z tym kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy powinien być rozpoznany przy uwzględnieniu treści przepisu art. 165 p.p.s.a., który to przepis stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Z nadesłanego do Sądu urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia [...] listopada 2013 r., wynika, że ujawnione w nim informacje są tożsame z danymi zawartymi w poprzednich urzędowych formularzach wniosków o prawo pomocy, na podstawie których w uprzednio prowadzonym postępowaniu z zakresu prawa pomocy odmówiono J. F. przyznania tego prawa w takim samym zakresie (tj. całkowitym), choć poprzednie rozstrzygnięcia były spowodowane niemożnością dokonania prawidłowej analizy i oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych spowodowanego nieprzedłużeniem przez J. F. żądanych dokumentów dotyczących jego sytuacji majątkowej. Niemniej jednak w ocenie referendarza sądowego okoliczność ta nie sprzeciwia się oddaleniu kolejnego wniosku o prawo pomocy, gdyż skarżący nie wykazał w nim w żaden sposób, iż jego sytuacja materialna uległa jakiejkolwiek zmianie w stosunku do składanych wcześniej oświadczeń. Zarówno dochód skarżącego, jak i stan majątkowy pozostają bez zmian. Wskazać również należy, że skarżący składając kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, mimo, iż powinien mieć świadomość, że dla pełnej oceny jego sytuacji majątkowej konieczne jest również przedłożenie dodatkowych dokumentów potwierdzających jego sytuację finansową tego nie uczynił. Powyższe uzasadnia odmowne rozpoznanie kolejnego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Mając zatem na uwadze brak skutecznego powołania się przez skarżącego na zmianę okoliczności dotyczących jego sytuacji finansowej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 165 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.