I SA/Wa 1530/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Starosty K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi Starosty K. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...]. Pismem z dnia 26 czerwca 2012 r. Starosta K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...], stwierdzającą nieważność orzeczenia nr [...] Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia [...] września 1950 r. w sprawie przejęcia przedsiębiorstw na własność Państwa, w części dotyczącej przedsiębiorstwa pn. "S." [...], pow. [...]. Jednocześnie ze skargą Starosta K. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2011 r., uzasadniając to tym, że ich wykonanie może spowodować niepowetowane szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że strona wnosząca stosowny wniosek może domagać się wstrzymania wykonania aktu lub czynności jeżeli należycie, w sposób niebudzący wątpliwości uprawdopodobni niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zasadą jest wykonywanie zaskarżonych aktów, zwłaszcza decyzji administracyjnych, a zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej instytucji prawnej. Rozważając zasadność wstrzymania zaskarżonej decyzji zaakcentować trzeba, iż wstrzymanie jej wykonania nie może prowadzić do wywołania skutku tożsamego z uwzględnieniem skargi, nadto sąd badając kwestię wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu nie może poddać ocenie, czy to zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem, albowiem u podstaw uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą lec zarzuty skierowane przeciwko samej decyzji. Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżący nie przedstawił jakichkolwiek argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania wskazanych wyżej aktów. W uzasadnieniu skargi, w której zawarty został wniosek, podniesione zostały zarzuty odnoszące się do zaskarżonych decyzji. Nie wykazano w niej jednak żadnych z okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie decyzji "może spowodować niepowetowane szkody", co zdaniem Sądu nie daje mu możliwości zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.