I SA/Wa 1540/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi M. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie sprostowanie błędu pisarskiego postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 113 § 1 kpa, sprostowało z urzędu błąd pisarski we własnej decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] podjętej w sprawie przyznania M. N. zasiłku celowego na zakup żywności. W uzasadnieniu wymienionego postanowienia zawarto pouczenie o prawie do jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. M. N. postępując zgodnie z udzielonym pouczeniem złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jego uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 113 § 3 kpa na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie. W wypadku gdy takie postanowienie wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, stosując art. 127 § 3 kpa w związku z art. 144 kpa, należy dojść do wniosku, iż strona niezadowolona z rozstrzygnięcia winna je kwestionować w formie złożenia orzekającemu organowi administracji publicznej środka w postaci wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy należy traktować jako środek odwoławczy w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu. Wykorzystanie zatem tego środka jest warunkiem dopuszczalności złożenia skargi w postępowaniu sądowo-administracyjnym (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 9 grudnia 1996 r. OSP 4/96, ONSA 1997 Nr 2 poz. 44). W konkretnej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługiwałaby skarżącej, gdyby złożyła ona wniosek o ponowne rozpatrzenie tj. od postanowienia wydanego w trybie art. 127 § 3 w związku z art. 144 kpa. Oczywiście błędne pouczenie o właściwym trybie zaskarżenia dokonane przez organ administracji publicznej nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała. Okoliczność ta daje w szczególności podstawę do domagania się przez stronę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na zasadach przewidzianych w art. 58-59 kpa. Niedopuszczalność skargi w postępowaniu sądowo-administracyjnym prowadzi natomiast do jej odrzucenia przez Sąd. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), należało orzec jak w sentencji.