I SA/Wa 1541/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1541/10 w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania pobranego świadczenia za nienależne postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1541/10 oddalił skargę S. P. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. – wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta P. – z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] uznającą za nienależnie pobrane świadczenie w wysokości [...],- zł, tj. zasiłek pielęgnacyjny pobrany za okres od 1 marca 2007 r. do 31 grudnia 2009 r. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu – na skutek złożonego przez niego w dniu 10 grudnia 2010 r. wniosku – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 14 lutego 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu dla skarżącego S. P. W dniu 7 marca 2011 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 29 października 2010 r., jednocześnie dołączając do wniosku skargę kasacyjną. Wskazując na brak swojej winy w zachowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, iż o fakcie wyznaczenia go pełnomocnikiem z urzędu dla S. P. poinformowany został pismem Okręgowej Rady Adwokackiej w W., które otrzymał w dniu 28 lutego 2011 r. Wobec tego, w ocenie pełnomocnika, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został zachowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną kumulatywnie spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin (w tym wypadku wniesienie skargi kasacyjnej), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Z konstrukcji powołanych przepisów wynika, że brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu, której wystąpienie winno być uprawdopodobnione przez stronę wnioskującą o przywrócenie terminu. Jak wynika z akt sprawy wyznaczony pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej najwcześniej w dniu 28 lutego 2011 r., tj. w dniu, w którym otrzymał zawiadomienie z Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. W powyższym tonie wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II GZ 8/09 (publ. LEX nr 551906), w którym stwierdził, że w sytuacji ustanowienia pełnomocnika z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy przyjąć, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość jej wniesienia. W ocenie Sądu wniosek o przewrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony został w terminie, zaś pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Sąd, rozpoznając przedmiotowy wniosek, uwzględnił argumenty pełnomocnika uznając, że wykazane zostało zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.