I SA/Wa 1544/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogdan Wolski po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Szpitala [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia uprawnień do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych postanawia: 1. odmówić zawieszenia postępowania sądowego, 2. odrzucić skargę. Szpital [...] w W. wniósł w piśmie z dnia 20 sierpnia 2009 r., za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], w której utrzymano w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], o odmowie potwierdzenia prawa S. I. do świadczeń opieki zdrowotnej finansowych ze środków publicznych. Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2009 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie adresu zamieszkania lub adresu do doręczeń S. I., w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W powyższym zarządzeniu zamieszczono także pouczenie, iż w przypadku niemożności podania żądanych adresów, skarżący może wystąpić o ustanowienie dla wyżej wymienionego kuratora w postępowaniu sądowym, przy czym złożenie wniosku powinno nastąpić przed upływem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Odpis zarządzenia z 14 grudnia 2009 r. został doręczony skarżącemu w dniu 21 grudnia 2009 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 28 grudnia 2009 r. W dniu 23 grudnia 2009 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) skarżący wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania. Skarżący we wniosku tym wyjaśnił, że w celu ustalenia aktualnego adresu zamieszkania S. I. zwrócił się o informację do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji Wydziału Udostępniania Informacji Departamentu Spraw Obywatelskich. W dniu 25 stycznia 2010 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postępowania S. I. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Artykuł 46 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej – "p.p.s.a.", stanowi: Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. Zgodnie z art. 57 § 1 in principio p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Powyższe oznacza, że strona wnosząca skargę, to jest pismo inicjujące postępowanie sądowe, które nie jest kolejnym stadium postępowania administracyjnego, ale odrębnym postępowaniem wszczętym w wyniku wniesienia skargi (wniosku), jest obowiązany między innymi do podania, obok stron postępowania sądowego, także adresów wymienionych w art. 46 § 2 p.p.s.a. Wypełnienie tego obowiązku ma związek z koniecznością doręczenia wszystkim stronom postępowania sądowego odpisu skargi i zawiadomienia o terminie rozprawy, w celu umożliwienia zajęcia stanowiska w sprawie i udziału w rozprawie. Wniesienie skargi niespełniającej tego warunku prowadzi do wydania zarządzenia zawierającego wezwanie do uzupełnienia pisma w terminie siedmiu dni. Termin ten wynika wprost z ustawy – art. 49 § 1 p.p.s.a., co oznacza, iż nie jest dopuszczalne jego przedłużenie, z urzędu lub na wniosek strony, gdyż taka możliwość ograniczona jest wyłącznie do terminów wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego (art. 84 p.p.s.a.). Skarga wniesiona w niniejszej sprawy nie spełnia warunku określonego w art. 46 § 2 p.p.s.a., co uzasadniało wezwanie strony skarżącej do uzupełnienia stwierdzonego braku. Ponadto, mając na uwadze obowiązek wynikający z art. 6 p.p.s.a, pouczono stronę o możliwości złożenia wniosku o ustanowienie kuratora. Wymagane było złożenie tego wniosku w terminie przewidzianym do uzupełnienia braków formalnych skargi, gdyż konieczne jest odrzucenie skargi, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Złożenie wniosku o ustanowienie kuratora w terminie przewidzianym do uzupełnienia braków formalnych skargi mogło być ocenione jako podjęcie czynności uzupełniającej skargę w celu nadania jej dalszego biegu i okoliczność wyłączającą podstawę do odrzucenia skargi. Warunek ten nie został jednak spełniony, gdyż wniosek o ustanowienie kuratora został wniesiony po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, co oznacza, iż wniosek ten nie mógł mieć wpływu na dalsze postępowanie (art. 85 p.p.s.a.) Ponadto należy wskazać, że skarżący wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania sądowego. Stronie nie przysługuje zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, a w konsekwencji postanowienie to nie podlega uzasadnieniu. Wobec tego należy jedynie wyjaśnić, iż zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Możliwość zawieszenia postępowania nie dotyczy sytuacji, gdy skarga nie spełnia ustawowych wymagań, bowiem nieuzupełnienie braków skargi, prowadzi do jej odrzucenia. Zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 dotyczyć może, przykładowo, sytuacji, gdy w skardze wskazano adresy wszystkich stron postępowania, a następnie okazało się, że były one nieaktualne, a skarżący w wyznaczonym terminie nie podał nowych adresów. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszym postępowaniu, gdyż skarga, w chwili jej wniesienia, nie zawierała w ogóle adresu zamieszkania (adresu do doręczeń) uczestnika i brak ten nie został uzupełniony w ustawowym terminie. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.