I SA/Wa 1551/07
WyrokWSA w Warszawie2007-12-06
Skład orzekający: Daniela Kozłowska, Jolanta Rudnicka, Agnieszka Miernik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organy administracji prawidłowo umorzyły postępowanie w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, opierając się na przepisach art. 229 i 229a ustawy o gospodarce nieruchomościami, a także na braku własności Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego w odniesieniu do jednej z działek?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania (art. 7, 77 § 1, 80 kpa), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy nie zgromadziły wystarczającego materiału dowodowego do oceny prawidłowości ustalenia przedmiotu zwrotu nieruchomości ani do jednoznacznego stwierdzenia braku tytułu własności Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego w odniesieniu do jednej z działek. Ponadto, sąd uznał, że umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa było nieuzasadnione, gdyż nie zaszły przesłanki bezprzedmiotowości postępowania.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o zwrot nieruchomości wywłaszczonej pod targowisko miejskie. Starosta W. umorzył postępowanie, uznając, że zastosowanie mają przepisy art. 229 i 229a ustawy o gospodarce nieruchomościami, ponieważ na części nieruchomości powstały inne obiekty (hotel, skład opału), które mogły stanowić podstawę wywłaszczenia, a część nieruchomości została sprzedana lub ustanowiono na niej użytkowanie wieczyste przed 1 stycznia 1998 r. Wojewoda Mazowiecki utrzymał tę decyzję w mocy, dodając, że jedna z działek (nr [...]) stała się własnością Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. po 1 stycznia 1998 r., co czyni postępowanie w jej sprawie bezprzedmiotowym. Skarżący zarzucali, że pierwotne przeznaczenie nieruchomości pod targowisko nie było zgodne z późniejszym wykorzystaniem i że przekształcenia własnościowe były fikcją.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody Mazowieckiego oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty W. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie : Sędzia WSA Jolanta Rudnicka (spr.) Asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi T.S. i K.M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty W. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania R.S., pełnomocnika spadkobierców A. i J. K. od decyzji Starosty W. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Powyższa decyzja Wojewody Mazowieckiego wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i oceny prawne:
Wnioskiem z dnia 2 czerwca 2004 r. T.S., K.M., A.K. i A.K., będący spadkobiercami A. i J. małżonków K. wystąpili do Starosty Powiatu W. o zwrot wywłaszczonej z przeznaczeniem pod targowisko miejskie nieruchomości położonej w W.
Starosta W.i decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] umorzył postępowanie w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w W. z dnia [...] września 1969 r.,
nr [...] nieruchomość o powierzchni [...] m² położona w W., wchodząca w skład działki nr [...], dla której urządzony był w Państwowym Biurze Notarialnym w S. zbiór dokumentów nr [...] została wywłaszczona, na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz.U. z 1961 r., Nr 18, poz. 94) z przeznaczeniem "pod targowicę" za odszkodowaniem. Według operatu ewidencji gruntów wywłaszczonej nieruchomości aktualnie odpowiadają działki nr: [...] o łącznej powierzchni [...] ha. Wywłaszczony pod targowisko teren sąsiadował bezpośrednio z gruntami wywłaszczonymi pod budowę oczyszczalni ścieków. Wywłaszczony teren był wykorzystywany częściowo pod targowisko, zaś na części gruntu powstał Hotel Ochotniczego Hufca Pracy należący do G. Przedsiębiorstwa Budownictwa. Następnie działkę nr [...] przekazano, pismem Naczelnika m. W. z 1982 r., nr [...] Przedsiębiorstwu Handlu Opałem i Materiałami Budowlanymi w W. Oddział w S., które prowadziło sprzedaż materiałów budowlanych i opału. Nieruchomość pierwotnie przeznaczona pod budowę targowiska - miejsca regularnej wymiany handlowej decyzją o ustaleniu lokalizacji składu opału i materiałów budowlanych wydanej przez organ ds. planowania przestrzennego z 1982 r. (brak decyzji w aktach sprawy) została przeznaczona na skład opału i materiałów budowlanych, gdzie również był prowadzony handel (sprzedaż towarów przez Przedsiębiorstwo Handlu Opałem i Materiałami Budowlanymi. Następnie decyzją Naczelnika Miasta W. z dnia [...] grudnia 1988 r., nr [...], działka
nr [...] została oddana w zarząd Przedsiębiorstwu Handlu Opałem i Materiałami Budowlanymi, co pozostawało w zgodzie z przeznaczeniem terenu w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta W. z dnia 18 grudnia 1987 r.,
nr [...] - pod składy i magazyny. Wojewoda S. decyzją z dnia
[...] kwietnia 1993 r., nr [...], stwierdził nabycie przez wymienione przedsiębiorstwo prawa użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego jako działki nr [...] (powstałe z podziału wywłaszczonej działki nr [...]) z dniem 5 grudnia 1990 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Przedsiębiorstwo Handlu Opałem i Materiałami Budowlanymi mocą zarządzenia Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] maja 1993 r., nr [...] zostało zlikwidowane i wykreślone z rejestru przedsiębiorstw w dniu 22 września 1993 r. Na mocy umowy o oddanie do odpłatnego korzystania z mienia z dnia 19 sierpnia 1993 r. Skarb Państwa oddał Przedsiębiorstwu Handlowo - Produkcyjnemu S. Sp. z o.o. w S. w zamian za przejęcie długów po zlikwidowanym Przedsiębiorstwie Handlu Opałem i Materiałami Budowlanymi nieruchomość składającą się z działek nr [...]. Na podstawie umowy sprzedaży z dnia 18 grudnia 1996 r. Skarb Państwa i Spółka S. dokonały zmiany § 4 lit. c umowy z dnia 19 sierpnia 1993 r. wprowadzając zapis, że Przedsiębiorstwo Handlowo - Produkcyjne S. Sp. z o.o. nabyło użytkowanie wieczyste nieruchomości oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] m². Następnie mocą umowy sprzedaży z dnia 27 stycznia 1997 r. (Rep. A [...]) Spółka S. przeniosła prawo użytkowania wieczystego nieruchomości składającej się z działek nr [...] i [...] na rzecz K.K. Prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej nr [...] wpisem z dnia 7 kwietnia 1997 r. tj. przed dniem
1 stycznia 1998 r., czyli przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 21 sierpnia
1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Organ ustalił, że aktualnie użytkownikami wieczystymi działek nr [...] oraz powstałych z podziału działki [...] działek
nr [...] i [...] są spadkobiercy K.K.
Starosta W. podał, że działka nr [...] od 1985 r. była użytkowana przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w S. Oddział w W., na tej działce znajdował się budynek, w którym mieściła się siedziba przedsiębiorstwa. Decyzją Wojewody S. z dnia [...] maja 1996 r., nr [...] działka nr [...] została skomunalizowana na rzecz Miasta W. Aktem notarialnym z dnia 16 grudnia 2004 r. (Rep A [...]) Miasto W. wniosło zabudowaną działkę aportem do Spółki z o.o. "Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji", w budynku mieści się magazyn dla potrzeb oczyszczalni ścieków. Organ pierwszej instancji uznał, że w sprawie ma zastosowanie art. 229 i art. 229 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Nieruchomość została pierwotnie przeznaczona pod targowisko miejskie, czyli na cel użyteczności publicznej. Ustawa z 12 marca 1958 r. "o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości" dopuszczała wywłaszczenie na cele wymienione w art. 3 ust. 1, w tym na cele użyteczności publicznej. Pojęcie to jako przesłanka wywłaszczenia nie zostało wówczas sprecyzowane, a odpowiadało zamierzeniom społecznie użytecznym. Zarówno hotel Hufca OHP, zbudowany dla potrzeb oczyszczalni ścieków, jak też skład opału i materiałów budowlanych Przedsiębiorstwa Handlu Opałem i Materiałami Budowlanymi mieściły się, według organu, w ramach celu użyteczności publicznej i mogły stanowić podstawę wywłaszczenia. Dlatego zdaniem Starosty W. ma zastosowanie art. 229a ustawy o gospodarce nieruchomościami i postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości należało umorzyć.
W odwołaniu od powyższej decyzji Starosty W. z dnia [...] czerwca 2005 r. R.S., pełnomocnik wnioskujących o zwrot nieruchomości spadkobierców A. i J. K. podniósł, że wywłaszczone grunty były przeznaczone pod miejskie targowisko, zaś inne bezprawne sposoby wykorzystania gruntów pojawiły się później. Za wiedzą Urzędu Miasta w W. grunty te zostały przejęte przez osoby prywatne.
Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r.,
nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] podzielając prawidłowość rozstrzygnięcia. Według organu odwoławczego odnośnie działek nr [...] trafnie organ pierwszej instancji ocenił, że ma zastosowanie art. 229 a ustawy o gospodarce nieruchomościami, z którego wynika, że jeżeli na nieruchomości został zrealizowany inny cel niż określony w decyzji o wywłaszczeniu, lecz który w dniu wydania tej decyzji także mógł stanowić podstawę wywłaszczenia - to roszczenie o zwrot takiej nieruchomości nie przysługuje, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami, czyli przed dniem 1 stycznia 1998 r. została ona sprzedana lub ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej. W ocenie organu odwoławczego nie oceniono jednak należycie w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji powodów umorzenia postępowania w stosunku do żądania zwrotu działki nr [...] wchodzącej również w skład wywłaszczonej nieruchomości [...]. W tej kwestii organ odwoławczy uznał, że nie ma zastosowania art. 229 i art. 229 a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jak wynika bowiem z aktualnego wypisu z rejestru gruntów oraz uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji działka nr [...] skomunalizowana na rzecz Miasta W. mocą decyzji Wojewody S. z dnia [...] kwietnia 1993 r. na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego z dnia 16 grudnia 2004 r. stała się własnością Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w W. Nabycie prawa własności przez to przedsiębiorstwo nastąpiło po dniu 1 stycznia 1998 r. Jednakże przesłanką potwierdzająca zasadność umorzenia postępowania w sprawie zwrotu tej działki jest udokumentowany fakt, że działka ta nie stanowi własności Skarbu Państwa, ani jednostki samorządu terytorialnego, lecz miejscowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. Wojewoda Mazowiecki powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazał, że przedmiotem zwrotu na rzecz poprzedniego właściciela może być wyłącznie nieruchomość stanowiąca w dniu orzekania własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Orzekając o zwrocie właściwy organ musi legitymować się prawem dysponowania nią, gdyż w przeciwnym razie postępowanie, z uwagi na brak podstaw w prawie materialnym staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 kpa.
Skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2005 r.,
nr [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. S., pełnomocnik T. S. W skardze podkreślił, że nieruchomość została wywłaszczona wyłącznie na targowisko miejskie, a nie na składy opału lub hotel OHP, które nie mają nic wspólnego z wywłaszczeniem na targowisko miejskie. Skarżący wskazał, że w 1989 r. część nieruchomości wywłaszczonej na targowisko została zwrócona poprzednim właścicielom. Ponadto według skarżącego o zmianie właściciela powinni być poinformowani przede wszystkim pierwotni właściciele nieruchomości, przekształcenia własnościowe były "fikcją". Skarżący żądał od Skarbu Państwa odszkodowania lub zwrotu działki.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie swej właściwości, kontrolę - pod względem zgodności z prawem - zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ponadto stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych powodów niż w niej wskazane.
Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja umarzająca postępowanie z wniosku o zwrot nieruchomości wywłaszczonej w trybie przepisów ustawy z 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U z 1961, Nr 18, poz. 94
ze zm.). Zgodnie z art. 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) przepisy regulujące zwrot wywłaszczonych nieruchomości, czyli przepisy rozdziału 6 działu III tej ustawy stosuje się do nieruchomości wywłaszczonych na podstawie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Dopuszczalne jest zatem żądanie zwrotu nieruchomości wywłaszczonych w trybie przepisów wymienionej ustawy z 12 marca 1958 r. przy spełnieniu przesłanek
art. 136 i art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Podstawą umorzenia postępowania wskazaną przez organy orzekające w stosunku do żądania zwrotu działek nr [...] były przepisy art. 229 i 229 a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Stosownie do art. 229 wymienionej ustawy - "Roszczenie, o którym mowa w art. 136 ust. 3, nie przysługuje, jeśli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nieruchomość została sprzedana albo ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej". Z kolei w stosunku do działki nr [...] organ odwoławczy uznał, że skoro działka ta została sprzedana w 2004 r. i ani Skarb Państwa, ani jednostka samorządu terytorialnego nie jest jej właścicielem, to orzekanie o zwrocie jest bezprzedmiotowe. Jednakże punktem wyjścia przy rozpoznawaniu sprawy o zwrot nieruchomości, również w sytuacji stosowania art. 229 i 229 a ustawy o gospodarce nieruchomościami, powinno być dokładne ustalenie przedmiotu wywłaszczenia i przedmiotu żądania wniosku o zwrot. Jak wynika z ustaleń organów łączna powierzchnia działek [...] wynosi [...] ha, podczas gdy według decyzji Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w W. z dnia [...] września 1969 r., nr [...] powierzchnia wywłaszczonej nieruchomości wynosiła [...] m². Tej rozbieżności powierzchni nieruchomości określonej w decyzji o wywłaszczeniu i nieruchomości objętej prowadzonym przez organy administracji postępowaniem nie wyjaśniono w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji. Organ nie zwrócił się również do wnioskujących o zwrot o określenie powierzchni nieruchomości, której zwrotu żądają. Brak również w aktach sprawy dokumentów, z których wynikałoby do jakich nieruchomości tytuł prawny posiadali A. i J. małżonkowie K., a także dokumentów, na podstawie, których organy przyjęły, że przedmiotem wywłaszczenia była działka [...]. Z decyzji wywłaszczeniowej wynika jedynie, że przedmiotem wywłaszczenia była nieruchomość mająca urządzony w Państwowym Biurze Notarialnym w S. zbiór dokumentów nr [...], nieczytelna jest również mapa (k.9). Te uchybienia w zgromadzeniu materiału dowodowego uniemożliwiają ocenę prawidłowości przyjęcia przez organy orzekające w sprawie w zakresie dotyczącym przedmiotu zwrotu, czyli numeru i powierzchni nieruchomości. W sprawie nie zgromadzono również materiału dowodowego, z którego wynikałyby późniejsze zmiany numeracji działek (decyzji zatwierdzających podział nieruchomości lub wykazy zmian gruntowych).
W odniesieniu do działki nr [...] organ pierwszej instancji nie wyjaśnił przyczyn umorzenia postępowania, zaś organ odwoławczy starał się ten błąd naprawić. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda Mazowiecki w odniesieniu do działki nr [...] podał, że z treści decyzji organu pierwszej instancji wynika, że od 16 grudnia 2004 r. powyższa działka stanowi własność Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Spółki z o.o. z siedzibę w W. a zatem nie stanowi własności Skarbu Państwa ani jednostki samorządu terytorialnego i skoro właściwy organ nie legitymuje się prawem jej dysponowania, to orzekanie o zwrocie jest bezprzedmiotowe. Należy stwierdzić, że powyższe ustalenia organu nie mają żadnego oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. Brak jest bowiem w aktach sprawy umowy przeniesienia własności nieruchomości na rzecz Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. z dnia 16 grudnia 2004 r., na którą powołują się organy, nie załączono też odpisu z księgi wieczystej nieruchomości nr [...], który te okoliczności by potwierdzał. Brak po stronie Skarbu Państwa tytułu własności działki nr [...] powinien być ustalony w sposób nie budzący żadnych wątpliwości i w odpowiedni sposób udokumentowany.
Ponadto, w ocenie Sądu, skoro organ ustalił krąg aktualnych właścicieli i użytkowników wieczystych, to powinni oni uczestniczyć w tym postępowaniu na prawach strony. Zastrzeżenia budzi również sposób rozstrzygnięcia sprawy - przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, a nie o odmowie zwrotu przedmiotowej nieruchomości - w sytuacji, gdy w ocenie Sądu, nie zachodziły przesłanki bezprzedmiotowości w rozumieniu art. 105 § 1 kpa (przedmiotowe lub podmiotowe).
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania: art. 7 kpa, 77 §1 kpa i art. 80 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło