I SA/Wa 1552/10

Referendarz Sądowy Aneta Wirkowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H.W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 września 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1552/10 odrzucił skargę H.W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W tej sytuacji skarżąca wnioskiem z dnia 6 października 2010 r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, zaś jedynym źródłem jej utrzymania jest dochód uzyskiwany za wynajem kiosku handlowego w wysokości [...] zł miesięcznie. Jedyny posiadany majątek to dom drewniany o powierzchni [...] m² oraz przedmiotowy kiosk. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że ponosi wysokie koszty związane z utrzymaniem (opał na zimę – [...] zł, podatek od nieruchomości w skali roku – [...] zł, opłata za energię co drugi miesiąc – [...] zł, opłata za gaz za pół roku – [...] zł, wywóz śmieci – [...] zł, opłata za wodę – [...] zł) oraz leczeniem ([...] zł miesięcznie). Wnioskodawczyni podkreśliła, że jej sytuacja majątkowa jest bardzo trudna oraz że uzyskiwany dochód nie wystarcza na pokrycie wszystkich wydatków. Zmuszona była ponadto wypowiedzieć umowę najmu kiosku, w związku z czym wkrótce pozostanie bez środków do życia. W tej sytuacji nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania. Skarżąca oświadczyła ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Sytuacja majątkowa skarżącej jest trudna i z posiadanych środków pieniężnych nie jest ona w stanie – bez uszczerbku utrzymania koniecznego - ponieść kosztów postępowania w sprawie. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.