I SA/Wa 1553/08

WyrokWSA w Warszawie2009-01-14

Skład orzekający: Maria Tarnowska, Iwona Kosińska, Mirosław Gdesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o uznaniu świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane i zobowiązująca do ich zwrotu może zostać wydana bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym doręczenia i ostateczności decyzji uchylających prawo do tych świadczeń?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja naruszają prawo, ponieważ organy administracji nie wyjaśniły należycie stanu faktycznego sprawy. Kluczowe było ustalenie, czy decyzje uchylające prawo do świadczeń rodzinnych zostały doręczone, czy od nich wniesiono odwołanie i czy stały się ostateczne, co miało istotny wpływ na zasadność uznania świadczeń za nienależnie pobrane i żądania ich zwrotu. Niewyjaśnienie tych okoliczności stanowi naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymującej w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] o uznaniu świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane i zobowiązaniu do ich zwrotu. Skarżąca M. W. kwestionowała zasadność tej decyzji, wskazując na naruszenia przepisów prawa. Organy administracji oparły swoje rozstrzygnięcia na decyzjach Wójta Gminy Z. uchylających prawo do świadczeń, jednakże nie wyjaśniły, czy te decyzje zostały doręczone, czy od nich wniesiono odwołanie i czy stały się ostateczne.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz poprzedzającą ją decyzję Marszałka Województwa [...], a także stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Iwona Kosińska Asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M. W. od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] uznającej kwoty wypłaconego zasiłku rodzinnego na dzieci B. i D. W. za okres od 1 kwietnia 2008 r. do 31 maja 2008 r. w kwocie [...] zł, dodatku z tytułu [...] na dziecko – D. W. za okres od 1 kwietnia 2008 r. do 31 maja 2008 r. w kwocie [...] zł, zasiłku [...] na dziecko – D. W. za okres od 1 kwietnia 2008 r. do 31 maja 2008 r. w kwocie [...] zł – za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne oraz zobowiązującej do ich zwrotu w ciągu 30 dni od dnia otrzymania decyzji – uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2008 r. w części określającej w punkcie 2 termin 30 dni od dnia otrzymania decyzji i orzekło, iż termin zwrotu należnej kwoty wynosi 30 dni od daty otrzymania przez zobowiązaną niniejszej decyzji, tj. decyzji organu odwoławczego, a w pozostałej części utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podało, że decyzją Wójta Gminy Z. z dnia [...] maja 2008 r. uchylono prawo do zasiłku rodzinnego na B. W. na okres od dnia [...] marca 2008 r. do [...] sierpnia 2008 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, uchylono prawo do zasiłku rodzinnego na D. W. na okres od dnia [...] marca 2008 r. do [...] sierpnia 2008 r. w wysokości [...] zł miesięcznie oraz uchylono prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu [...] w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od dnia [...] marca 2008 r. do [...] sierpnia 2008 r., oraz decyzją Wójta Gminy Z. z dnia [...] maja 2008 r. uchylono prawo do zasiłku [...] dla d. W. na okres od [...] marca 2008 r. do [...] lipca 2012 r. w wysokości [...] zł miesięcznie. Od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2008 r. zobowiązującej do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniosła M. W., twierdząc, że mąż jej pracuje w N., ale nie stara się tam o należności, ponieważ ona wraz z dziećmi przebywa w P., i tutaj zajmuje się wychowaniem dzieci. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że podjęcie przez osobę uprawnioną do świadczeń rodzinnych aktywności zawodowej w innym kraju członkowskim Unii Europejskiej oznacza, że w sprawie występuje koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego. Skoro zatem T. W. rozpoczął działalność gospodarczą na terenie N. od dnia [...] marca 2008 r., to przysługują mu świadczenia rodzinne w N., także na członków rodziny mieszkających P., według ustawodawstwa tego państwa, zgodnie z art. 73 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. Koordynacja świadczeń rodzinnych opiera się m. in. na zasadzie niekumulacji świadczeń, która oznacza, że jeśli świadczenie rodzinne przysługuje z tytułu wykonywania pracy w jednym państwie członkowskim oraz równocześnie świadczenie tego rodzaju przysługuje w ustawodawstwie państwa, w którym mieszkają członkowie rodziny, świadczenia są wypłacane tylko z jednego tytułu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło zatem, że w tym stanie prawnym i faktycznym M. W. z chwilą rozpoczęcia działalności gospodarczej przez męża w N. nie przysługiwały świadczenia rodzinne według ustawodawstwa polskiego. Z ustaleń Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wynika, że stosownie do art. 86 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574 z dnia 21 marca 1972 r., T. W. powinien złożyć stosowny wniosek do właściwej instytucji w państwie zatrudnienia. Jeśli mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy uchyla decyzję przyznającą świadczenia rodzinne od dnia, w którym osoba stała się uprawniona do świadczeń rodzinnych w innym państwie członkowskim w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, zgodnie z art. 23a ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r., a zatem decyzje przyznające świadczenia rodzinne w P. zostały w stosownym trybie uchylone za okres od dnia [...] marca 2008 r. do [...] sierpnia 2008 r. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. bezsporna jest okoliczność, że w okresie pobierania świadczeń rodzinnych T. W. rozpoczął działalność gospodarczą w N.. Fakt, że o zmianie tej strona nie powiadomiła niezwłocznie organu wypłacającego jej świadczenie nie powoduje samo przez się, że świadczenia te stają się nienależnie pobranymi w rozumieniu art. 30 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, bowiem kwestionowane w niniejszym postępowaniu rozstrzygnięcie z dnia [...] lipca 2008 r. stanowi konsekwencję stanu prawnego ukształtowanego decyzjami z dnia [...] maja 2008 r. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. W.; zarzucając naruszenie: • art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych polegające na przyjęciu, że świadczenia rodzinne pobrane przez skarżącą podlegają zwrotowi jako nienależnie pobrane w związku z nabyciem przez jej męża uprawnień do świadczeń rodzinnych w N.; • art. 73 rozporządzenia rady (EWG) nr 1408/71 polegające na przyjęciu, iż T. W. przysługują świadczenia rodzinne w N.; • art. 86 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 polegające na przyjęciu, że T. W. powinien złożyć wniosek o przyznanie świadczeń rodzinnych do właściwej instytucji [...]; • naruszenie art. 107 § 3 kpa polegające na braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w niniejszej sprawie; • naruszenia art. 7 i 77 kpa polegające na braku wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego, czego skutkiem było błędne przyjęcie, iż mężowi skarżącej T. W. przysługują świadczenia rodzinne w N. – skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. 2. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona jak i poprzedzająca decyzja naruszają prawo. 3. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy - w części - decyzję organu pierwszej instancji - Marszałka Województwa [...], uznającą za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne i zobowiązującą do ich zwrotu, zmieniając jedynie termin zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. 4. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że kwestionowane rozstrzygnięcie z dnia [...] lipca 2008 r., czyli decyzja wydana przez organ pierwszej instancji – Marszałka Województwa [...], była konsekwencją stanu prawnego ukształtowanego decyzjami z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] i nr [...]. Decyzje te, uchylające prawo do zasiłku rodzinnego, dodatku do zasiłku rodzinnego oraz prawo do zasiłku [...] dla małoletnich D. W. i B. W. znajdują się w aktach administracyjnych, jednakże z akt administracyjnych sprawy ani z tych decyzji nie wynika, czy decyzje te zostały komukolwiek doręczone, czy zostało od nich wniesione odwołanie, czy stały się ostateczne, jeżeli tak, to z jakim dniem; nie zostało to również wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, ani w decyzji organu pierwszej instancji, a jest to zasadnicza w sprawie okoliczność, mająca wpływ na zasadność uznania świadczenia za nienależne i żądania zwrotu tych świadczeń. 5. Powyższe wskazuje, że organ nie wyjaśnił należycie stanu sprawy czym naruszył art. 7, 77, 80 i 107 § 3 kpa. Uchybienia są na tyle istotne, że musiały skutkować uwzględnieniem skargi i uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej. 6. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło