I SA/Wa 1553/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] orzekającą o ustaleniu odszkodowania. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] września 2008r., utrzymaną w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...], nieruchomość położona w gminie B., obręb [...], oznaczona jako działki nr [...] o pow. [...] ha. nr [...] o pow. [...] oraz nr [...] o pow. [...] ha, została przeznaczona pod budowę autostrady [...] – [...], na odcinku [...], km [...]. Wnioskiem z dnia 26 lutego 2009 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zwrócił się o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomości, które stały się własnością Skarbu Państwa na podstawie wyżej powołanej decyzji Wojewody [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] orzekł o ustaleniu odszkodowania na rzecz D. S. w wysokości [...] zł za niezabudowaną nieruchomość położoną w obr. [...], gm. B., objętą [...], która z mocy prawa przeszła na własność Skarbu Państwa z dniem [...] lutego 2009 r., w tym [...] zł, jako wartość nieruchomości ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego oraz [...] zł z tytułu powiększenia odszkodowania na skutek wydania nieruchomości przez dotychczasowych właścicieli w określonym w ustawie terminie (art. 18 ust 1e ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach realizacji ), oraz zobowiązał Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] do wypłaty wyżej określonego odszkodowania, jednorazowo w terminie 14 dni od kiedy decyzja o ustaleniu odszkodowania stanie się ostateczna. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność D. S. - co wynika z księgi wieczystej [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w B. W związku z czym organ zlecił rzeczoznawcy majątkowemu J. B. sporządzenie operatu szacunkowego ustalającego wartość rynkową tej nieruchomości, zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193 poz. 1194 ze zm.), według jej stanu na dzień [...] września 2008 r., tj. dzień wydania decyzji ustalającej lokalizację przedmiotowej inwestycji oraz wyznaczył rozprawę administracyjną na dzień [...] lipca 2009 r. W sporządzonym operacie szacunkowym, który został następnie zaktualizowany, rzeczoznawca określił wartość rynkową nieruchomości gruntowej niezabudowanej, tj. działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha na kwotę [...] zł. W związku z art. 18 ust. 1e ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych wysokość odszkodowania została powiększona o kwotę równą 5 % wartości nieruchomości, co łącznie stanowi kwotę [...] zł. D. S. wniosła zastrzeżenia do operatu szacunkowego twierdząc, że określona w nim wartość nieruchomości jest znacznie zaniżona. Następnie wystąpiła o sporządzenie nowego operatu szacunkowego z uwagi na fakt, iż minął jego 12 miesięczny termin ważności. W odpowiedzi na powyższe uwagi rzeczoznawca wyjaśnił, iż wyceny nieruchomości dokonano zgodnie z celem wyceny i obowiązującymi przepisami regulującymi sporządzanie operatów szacunkowych oraz zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym nieruchomości. Ponadto rzeczoznawca podtrzymał ponownie określoną w operacie wartość nieruchomości. Organ podniósł, że w operacie szacunkowym rzeczoznawca majątkowy wartość nieruchomości ustalił podejściem porównawczym, metodą korygowania ceny średniej w odniesieniu do nieruchomości niezabudowanej, zaś podejściem kosztowym, metodą kosztów odtworzenia, techniką wskaźnikową i szczegółową w odniesieniu do składników budowlanych i roślinnych. Wybranej techniki oraz metody szacowania nieruchomości rzeczoznawca majątkowy dokonał we właściwy sposób, uwzględniając w szczególności: cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stan jej zagospodarowania oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Rzeczoznawca majątkowy dokonał wnikliwej analizy transakcji nieruchomościami przeznaczonymi pod drogi publiczne. Znajomość cen transakcyjnych działek podobnych do wycenianych oraz ich cech mających wpływ na poziom cen, które rzeczoznawca majątkowy uzyskał na podstawie badania rynku, umożliwiło mu użycie techniki podejścia porównawczego. Metoda korygowania ceny średniej zastosowana została z uwagi na wystarczającą grupę transakcji w obrocie prawem własności nieruchomości gruntowych zabudowanych przeznaczonymi pod infrastrukturę komunikacyjną w badanym rejonie. Z operatu wynika, że zastosowany został przepis § 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207 poz. 2109 z 2004 r. ze zm.). Dodał, że w opinii organu ww. operat szacunkowy został sporządzony prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła D. S., zarzucając jej zbyt niskie ustalenie kwoty należnego odszkodowania. Ponadto stwierdziła, że rzeczoznawca majątkowy nie uwzględnił przeznaczenia przedmiotowej nieruchomości, która zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy i Miasta B., zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta B. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], położona jest na obszarze przeznaczonym pod działalność przemysłowo-usługową. Wskazała również, iż pozostała po wydzieleniu działek drogowych część nieruchomości nie nadaje się do użytkowania zgodnie z jej przeznaczeniem. Po rozpoznaniu odwołania Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...]. W uzasadnieniu orzeczenia organ przytoczył treść z art. 6 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r. Nr 154, poz. 958 ze zm.) oraz art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Dodał, że zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. Do ustalenia wartości nieruchomości mają zastosowanie odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami. Ponadto powołał treść art. 134 ust. 1 i art. 154 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którymi podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi, z zastrzeżeniem art. 135, wartość rynkowa nieruchomości. Minister podkreślił, iż operat szacunkowy sporządzony dla potrzeb postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość przeznaczoną pod inwestycję drogową powinien odpowiadać przepisowi § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 roku w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. 2004r. Nr 207, poz. 2109 ze zm.), a przepisy ust. 1 i ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio do określania wartości nieruchomości lub ich części nabywanych na cele budowy autostrad lub dróg z tym, że stan nieruchomości przyjmuje się na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady lub drogi krajowej, a ceny - na dzień zawarcia umowy, jeżeli nabycie następuje w drodze umowy, albo na dzień wydania decyzji o odszkodowaniu, jeżeli nabycie następuje w drodze odszkodowania (§ 36 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r.). Dodał, iż ww. przepis § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. obliguje rzeczoznawcę przy szacowaniu wartości nieruchomości do brania w pierwszej kolejności pod uwagę cen transakcyjnych przy sprzedaży gruntów przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne, jeżeli tego rodzaju rynek na danym lub podobnym obszarze został wykreowany. Jednocześnie zgodnie z § 26 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 kwietnia 2004r. przy określaniu wartości nieruchomości, które ze względu na ich szczególne cechy i rodzaj nie są przedmiotem na lokalnym rynku nieruchomości, można przyjmować ceny transakcyjne uzyskiwane ze nieruchomości podobne na regionalnym albo krajowym rynku nieruchomości. Natomiast, jeżeli analiza badanego rynku wykaże brak transakcji nieruchomościami nabywanymi w celu realizacji inwestycji drogowych, istnieje możliwość zastosowania przez rzeczoznawcę majątkowego § 36 ust. 2 pkt 1 przywoływanego rozporządzenia Rady Ministrów. Wymaga to jednakże zamieszczenia we wstępnych warunkach wyceny informacji o braku na badanym rynku transakcji nieruchomościami podobnymi, nabywanymi pod budowę dróg publicznych. Minister dodał, że w niniejszej sprawie podstawę dla ustalenia wysokości odszkodowania za przedmiotową nieruchomość stanowił operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego J. B. w dniu [...] lipca 2009 r. i zaktualizowany w dniu [...] lipca 2010 r. Autor operatu szacunkowego ustalił, iż dla przedmiotowej nieruchomości nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Natomiast zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B., działka leży na terenach rolnych oznaczonych symbolem R. Rzeczoznawca majątkowy, wyceniając grunt, zastosował podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Analizą objął rynek niezabudowanych nieruchomości gruntowych, przeznaczonych pod drogi. Z uwagi na takt, iż na terenie gminy i powiatu B. nie stwierdzono wystarczającej ilości transakcji nieruchomościami przeznaczonymi pod budowę dróg publicznych, rynek został poszerzony o powiaty: [...],[...] i [...], w których dokonano transakcji w warunkach podobnych do przedmiotowej nieruchomości, tj. nabywano nieruchomości pod budowę lub rozbudowę dróg publicznych. Do ostatecznego porównania rzeczoznawca przyjął 16 transakcji, których przedmiotem były nieruchomości nabywane w związku z budową dróg publicznych w okresie od września 2007 r. do lutego 2009 r. Analiza rynku pozwoliła stwierdzić, że na wartość nieruchomości wpływ mają takie atrybuty jak: lokalizacja, otoczenie i sąsiedztwo oraz stan zagospodarowania nieruchomości. Ceny porównawcze zostały skorygowane zespołem ww. poprawek z tytułu różnic w cechach nieruchomości, mających wpływ na ich wartości rynkowe. Organ uznał, że sporządzony operat nie zawiera nieprawidłowości, które mogłyby skutkować brakiem uznania tego dowodu z opinii biegłego. Minister dodał, że z uwagi na to, iż D. S. dopełniła w terminie obowiązku wynikającego z art. 18 ust. 1e pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. Wojewoda [...] prawidłowo podwyższył odszkodowanie o kwotę 5% wartości nieruchomości do wysokości [...] zł. Odnosząc się zaś do zarzutów strony organ odwoławczy podkreślił, iż stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. Tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia przeznaczenia nieruchomości wynikającego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego uchwalonego po dniu wydania decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] września 2008 r. o ustaleniu lokalizacji drogi. Dodał, że roszczenie o wykup pozostałej po wywłaszczeniu części nieruchomości ma charakter cywilno-prawny i może być dochodzone jedynie w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym. Skargę na powyższą decyzję złożyła D. S., zarzucając jej naruszenie art. 7, art. 8, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 2 kpa, poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, w szczególności nie uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody. Ponadto zarzuciła znaczne zaniżenie odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości i nieuwzględnienie postanowień Studium Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy B., co doprowadziło do rażącego naruszenia art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych. Biegły nie uwzględnił, że tereny objęte wyceną zostały przeznaczone pod działalność przemysłowo-usługową, co uzasadnia "ustalenie odszkodowania na poziomie [...] zł/ar", a wywłaszczone pod autostradę działki usytuowane są w sąsiedztwie zjazdu z autostrady do Miasta B. Skarżąca wskazała, że w toku postępowania pierwszoinstancyjnego bezskutecznie wnosiła o wykonanie kolejnego operatu szacunkowego, a nowo powstałe działki o numerach [...] oraz [...] usytuowane będą pomiędzy autostradą, a oczyszczalnią ścieków - co wykluczy ich wykorzystanie w sposób zgodny z ich przeznaczeniem. Wielokrotnie wydłuży się także droga dojazdowa do nich z posesji, na której zamieszkuje. Dodała, że nie będzie opłacalne wykorzystanie nowo powstałej działki nr [...]. Z uwagi na co zwracała się o wykup przez Skarb Państwa również pozostawionych w jej własności działek, lecz jej wnioski pozostały bez odpowiedzi. W odpowiedzi ma skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i jednocześnie na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Odnosząc się zaś do zarzutów skargi organ stwierdził, iż nie stanowią one nowych okoliczności w sprawie, lecz znane były organowi w przeprowadzonym postępowaniu, gdzie ustosunkowano się do nich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi. W rozpoznawanej sprawie Minister Infrastruktury zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. orzekającą o ustaleniu odszkodowania w łącznej kwocie [...] zł na rzecz byłego właściciela wywłaszczonej nieruchomości – D. S. Orzeczone decyzją odszkodowanie organ ustalił w oparciu o przepis art. 18 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 ze zm.), zgodnie z którym wysokość odszkodowania ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. W sprawach nieuregulowanych w tej ustawie stosuje się przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami (art. 23 tego aktu). Podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi wartość rynkowa nieruchomości, którą określa się według aktualnego sposobu jej użytkowania na zasadzie art. 134 ust. 1 i 3 ww. ustawy. Natomiast stosownie do treści art. 154 ustawy o gospodarce nieruchomościami wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stan jej zagospodarowania oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Szczegółowe zasady określenia wartości rynkowych nieruchomości dla potrzeb ustalenia wysokości odszkodowania regulują przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004 r. Nr 207, poz. 2109 z ze zm.). W § 36 tego rozporządzenia ustawodawca określił, że przy określaniu wartości rynkowej gruntów przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne stosuje się podejście porównawcze, przyjmując ceny transakcyjne uzyskiwane przy sprzedaży gruntów przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne. Rzeczoznawca majątkowy określa wartość rynkową nieruchomości w podejściu porównawczym metodą porównywania parami bądź metodą korygowania ceny średniej, przyjmując z rynku lokalnego nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane są zarówno ceny transakcyjne oraz warunki zawarcia transakcji, jak i ceny tych nieruchomości. Przy czym przez nieruchomości podobne rozumie się nieruchomości porównywalne z nieruchomością stanowiącą przedmiot wyceny, które były przedmiotem obrotu rynkowego i charakteryzują się podobieństwem co do położenia, stanu prawnego, przeznaczenia, sposobu korzystania oraz innych cech wpływających na wartość (art. 4 pkt 16 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Wartości nieruchomości zostaje następnie skorygowana ze względu na cechy różniące nieruchomości podobne oraz przy uwzględnieniu zmian poziomu cen, które miały na skutek upływu czasu. W niniejszej sprawie rzeczoznawca majątkowy J. B. w operacie szacunkowym, zaktualizowanym w dniu [...] lipca 2010 r. i sporządzonym w oparciu o powołane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r., z uwagi na dostateczną ilość działek gruntu nabywanych pod drogi publiczne na przyjętym rynku lokalnym, oszacował wartość nieruchomości na podstawie § 36 ust. 1 ww. rozporządzenia. Do wyceny zastosował wskazane uprzednio podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej, uwzględniając ceny transakcyjne kupna-sprzedaży gruntów niezabudowanych. Rzeczoznawca przyjął do porównań 16 transakcji nieruchomościami położonymi w powiatach [...],[...],[...] i [...], które miały miejsce od września 2007 r. do lutego 2009 r. Ponadto ustalił, że na wartość rynkową nieruchomości mają wpływ takie cechy jak lokalizacja, dostępność i stan zagospodarowania nieruchomości. W oparciu o powyższe biegły ustalił cenę średnią (arytmetyczną) z przeanalizowanych transakcji na kwotę [...]zł. W tych okolicznościach Sąd uznał, że operat szacunkowy został sporządzony prawidłowo z uwzględnieniem obowiązujących regulacji prawnych, a w konsekwencji organy administracji prawidłowo uznały jego wartość dowodową w prowadzonym postępowaniu. Odnosząc się natomiast do zarzutów dotyczących nieuwzględnienia wniosków strony o sporządzenie kolejnego operatu Sąd staną na stanowisku, że kwestionowanie przez stronę w toku postępowania administracyjnego prawidłowości sporządzenia operatu oraz żądanie sporządzenia kolejnej opinii w tym przedmiocie nie nakłada na organ administracji obowiązku ponownego zlecenia sporządzenia operatu przez innego rzeczoznawcę majątkowego, bowiem operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego jest jednym z dowodów podlegającym ocenie przez organ administracji, tak jak każdy inny dowód, na podstawie art. 80 kpa. Ponadto zgodnie z treścią przepisu art. 157 ustawy o gospodarce nieruchomościami, oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego dokonuje organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych, a sporządzenie przez innego rzeczoznawcę majątkowego wyceny sąsiedniej nieruchomości w formie operatu szacunkowego, nie może stanowić podstawy oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego, o którym mowa w ust.1. Strona - kwestionując ustalenia operatu - powinna zatem przedstawić dowody znajdujące się w jej posiadaniu na tę okoliczność. Jednym z takich środków dowodowych może być zlecenie przez stronę wykonania operatu szacunkowego przez innego rzeczoznawcę majątkowego. Sporządzony i przedłożony organowi operat będzie zatem podlegał ocenie tego organu jak każdy inny dowód zgromadzony w sprawie. Jednocześnie zgodnie z brzmieniem ww. art. dokonanie innej wyceny nieruchomości nie powoduje utraty mocy dowodowej dokumentu sporządzonego na zlecenie organu administracji. Organ musi natomiast określić czym się kierował dokonując oceny przedłożonych dowodów . Z kolei rozpatrując zarzut skarżącej dotyczący nieuwzględnienia okoliczności, że zgodnie ze Studium zagospodarowania przestrzennego Gminy i Miasta B. tereny objęte niniejszym postępowaniem wywłaszczeniowym przeznaczone zostały pod działalność przemysłowo – usługową Sąd uznał, że rację ma Minister infrastruktury wskazując w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o wysokość odszkodowania ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi przez organ pierwszej instancji. Oznacza to, że nie istnieją podstawy do uwzględnienia przeznaczenia nieruchomości określonego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego po dniu [...] września 2008 r., a więc po dacie orzeczenia ustalającego lokalizację drogi. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 ust. 2 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.