I SA/Wa 1553/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: WSA Maria Tarnowska WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant referent stażysta Kinga Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2013 r. sprawy ze skargi U. P., E. P. i L. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w części, w jakiej obie te decyzje dotyczą odmowy przyznania odszkodowania na rzecz U. P., E. P. i L. G.; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja w zakresie określonym w pkt 1 wyroku nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Wojewody [...] solidarnie na rzecz skarżących U. P., E. P. i L. G. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [..] decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania U. P., E. P. i L. G., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] ustalającą odszkodowanie za grunt oznaczony jako działka nr [...] o pow. [...] m2 zajęty pod drogę publiczną - ul. [...] w W. w wysokości [...] zł odnoszące się do udziału łącznego wynoszącego [...] części, tj. [...] zł na rzecz: 1) M. P. za udział [...] części w nieruchomości w kwocie [...] zł; 2) B. P. za udział [...] części w nieruchomości w kwocie [...] zł oraz odmówił i przyznania odszkodowania za udział łączny w [...] części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] na rzecz E. P., U. P. i L. G. Decyzja zapadła w oparciu o następujący stan sprawy. W dniu 4 maja 2004 r. B. P., a następnie w dniu 30 grudnia 2005 r. D. P., M. P., E. P., L. G. i U. P. wystąpili z wnioskiem o odszkodowanie w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) za grunty zajęte pod ul. [...] o pow. [...] m2 /[...]. Przedmiotowy grunt wchodził w skład nieruchomości hipotecznej [...] należącej do ich poprzedniczki prawnej J. P. Wnioskodawcy wskazali, że na mocy postanowienia Sądu [...] z dnia [...] listopada 1954 r., sygn. akt. [...] spadek po zmarłej J. P. nabyli mąż B. P. i dzieci W. P. i B. P. Następnie na mocy postanowienia Sądu [...] z dnia [...] maja 1956 r., sygn. akt [...] spadek po B. P. nabyły jego dzieci W. P. i B. P. W dalszej kolejności na podstawie postanowienia Sądu [...] z dnia [...] maja 1985 r., sygn akt. [...] spadek po W. P. nabyli: żona D. P. i dzieci M. P. oraz B. P. Wnioskodawcy podali, iż powyższe skutkuje, że na dzień złożenia wniosku o zapłatę odszkodowania współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości są B. P. (w [...] części) oraz D. P., M. P. i B. P. (każdy po [...] części). Prezydent W. decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] orzekł o ustaleniu odszkodowania za grunt oznaczony jako działka nr 60/23 zajęty pod drogę publiczną – ul. [...] w W. w łącznej wysokości [...] zł na rzecz M. P. i B. P. stosunkowo do ich udziałów w [...] części w nieruchomości w kwocie po [...] zł oraz odmówił przyznania E. P., U. P. i L. G. odszkodowania za udział w [...] części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] zajętej pod drogę publiczną - ul. [...] w W. Rozstrzygnięcie uzasadnił stwierdzeniem, iż spełnione zostały przesłanki z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) jedynie, co do [...] części gruntu zajętego pod drogę publiczną, natomiast, co do pozostałej [...] części przedmiotowego gruntu nie zostało udokumentowane prawo własności na dzień 31 grudnia 1998 r., zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Na mocy postanowienia Sądu [...] z dnia [...] lutego 2007 r., sygn. [...] spadek po D. P. zmarłej dnia [...] czerwca 2006 r. nabyli syn B. P. i córka M. P. po [...] każde z nich. Powyższe skutkowało powstaniem uprawnienia do otrzymania odszkodowania przez M. P. w [...] części oraz B. P. w [...] części. Zdaniem organu E. P., U. P. i L. G. nie udokumentowali prawa własności do przedmiotowej nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998 r. Od powyższej decyzji odwołali się U. P., E. P. i L. G. - spadkobiercy B. P. z d. P. Wnieśli o jej zmianę, bądź uchylenie i przekazanie organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Odwołujący kwestionowali przyznanie odszkodowania jedynie za udział w [...] części. Podnieśli, iż pozostała kwota ustalonego odszkodowania stanowiąca [...] część za udział w nieruchomości zajętej pod drogę publiczną powinna być przyznana na ich rzecz. Zaskarżonej decyzji zarzucili nierozpatrzenie w sposób wnikliwy całego zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności wyroków wydanych w sprawach [...], a także naruszenie przepisów Kpa oraz art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.). Po rozpatrzeniu odwołania i analizie zgromadzonego materiału dowodowego Wojewoda [...] uznał, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2012 r. została wydana zgodnie ze stanem faktycznym i obowiązującymi przepisami. Organ odwoławczy wskazał, że pismem z dnia 11 maja 2004 r. Prezydent W. poinformował wnioskodawcę, że odszkodowanie za zajęte pod drogi nieruchomości może być ustalone i wypłacone po dostarczeniu organowi rozpatrującemu sprawę dokumentów potwierdzających prawo własności do przedmiotowej nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998 r., ostatecznej decyzji Wojewody [...] wydanej na podstawie art. 73 ust. 3 wyżej cyt. ustawy z dnia 13 października 1998 r. oraz oryginałów postanowień spadkowych, a także uzupełnienie wniosku o odszkodowanie poprzez złożenie podpisu wszystkich uprawnionych. Do akt sprawy załączone zostało zaświadczenie Sądu [...] z dnia [...] września 2005 r., z którego wynika, że część księgi hipotecznej pod nazwą [...] nr inw. [...], przeznaczona na wpisy w postaci wykazów hipotecznych oraz księgi umów uległa zniszczeniu. Na podstawie pozostałej części księgi nie można było określić, czy część zaginiona zawierała wpisy i jakiej treści. Wobec powyższego księgę hipoteczną uznano za zniszczoną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych z dnia 6 lipca 1982 r. Wobec powyższego niemożliwym było wydanie zaświadczenia o treści księgi. Jak ustalono, z nieruchomości uregulowanej w księdze hipotecznej pod nazwą [...] wydzielone zostały: działka nr [...] obszaru [...] arów - do zbioru dokumentów [...] oraz działka nr [...] (ewid. [...]) obszaru [...] m2 - do księgi wieczystej KW nr [...]. Wojewoda [...] wydał w dniu [...] maja 2006 r. decyzję nr [...], w której stwierdził nabycie przez Województwo [...] z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę wojewódzką - ulicę [...] w W., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...]. W ocenie organu II instancji, ze względu na zniszczenie księgi hipotecznej [...] zaświadczenie nie jest wystarczającym dowodem na potwierdzenie własności do działki nr [...] w zakresie prawa własności do [...] udziału, jaki przysługiwałby wnioskodawcom. Pismem z dnia 12 października 2006 r. organ zobowiązał wnioskodawców, zgodnie z art. 64 § 2 Kpa do dołączenia do akt sprawy, w terminie dwóch miesięcy, dokumentu jednoznacznie potwierdzającego prawo własności do przedmiotowej nieruchomości. . Ostateczna decyzja Wojewody [...] o stwierdzeniu nabycia własności nieruchomości stanowi jakie nieruchomości lub ich części zostały zajęte pod drogi i czy drogi te mają status dróg publicznych, kto był właścicielem na dzień 31 grudnia 1998 r. przedmiotowej nieruchomości oraz który z podmiotów publicznoprawnych władał tą nieruchomością w dniu 31 grudnia 1998 r. W decyzji tej niezbędne było wskazanie właściciela nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998 r., ponieważ jest to jedna z przesłanek nabycia przez podmiot publicznoprawny z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną. Organ odwoławczy podkreślił, że w decyzji tej nie wskazano jako stron osób fizycznych. Organ odwoławczy wskazał, że ponieważ z decyzji deklaratoryjnej Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. nie wynikało, kto był właścicielem tych działek organ I instancji zobowiązał strony do wystąpienia do sądu powszechnego z powództwem o ustalenie komu przysługuje prawo własności do przedmiotowej nieruchomości. Wyrokiem Sądu [...] sygn. akt [...] z dnia [...] maja 2008 r. ustalono, że B. P. i M. P. w dniu 31 grudnia 1998 r. przysługiwało prawo własności w [...] do [...] udziału w nieruchomościach położonych w W., wyodrębnionych z [...] w obrębie [...], znajdujących się pod ulicami: [...]. Wyrokiem z dnia [...] lutego 2009 r. Sygn. akt [...]Sąd [...] ustalił, że w dacie 31 grudnia 1998 r. udział [...] w prawie własności nieruchomości stanowiących działki o nr ewid.: [...] z obrębu [...] opow. [...] m2, położonej przy ul. [...], [..] z obrębu [...] o pow. [...] m2, położonej przy ul. [...], [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2 i nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2, położonych przy ul. [...], przysługiwał D. P. W dalszej kolejności Sąd [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. sygn. akt [...] stwierdził, że spadek po D. P. zmarłej [...] czerwca 2006 r. nabyli syn B. P. i córka M. P. po [...] każde z nich. W ocenie organu II instancji, w świetle powyższego należało uznać że tylko M. P. i B. P. udowodnili swoje prawo do własności przedmiotowej nieruchomości w dacie 31 grudnia 1998 r. i dlatego zasadnie ustalono odszkodowanie w odniesieniu do [...] części działki nr [...] w udziałach po [...] części ustalonego odszkodowania na każde z nich. W ocenie organu odwoławczego, pozostali wnioskodawcy nie wykazali swoich uprawnień do ustalenia odszkodowania za udział wynoszący [...] część zajętej pod ul. [...] przedmiotowej nieruchomości. Wojewoda [...] odnosząc się do zarzutu nie rozpatrzenia przez Prezydenta W. w sposób wnikliwy całego materiału dowodowego i nie wypełnienia obowiązku "podjęcia wszelkich starań i niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie słuszny interes społeczny i słuszny interes obywateli", a ponadto nie zebraniu w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, wskazał, iż zarzut ten jest niesłuszny, ponieważ organ prowadzący postępowanie podjął starania o uzyskanie materiału dowodowego w różnych archiwach, urzędach i jednostkach, z których otrzymał informacje zgromadzone w aktach sprawy. Ponadto zaznaczył, że, w aktach sprawy wbrew twierdzeniom odwołujących się znajdowało się pismo organu prowadzącego postępowanie odszkodowawcze z dnia [...] października 2006 r., którym strony zostały szczegółowo poinformowane, jakie ustalenia zostały poczynione i jakie są braki w ustaleniach dot. prawa własności do przedmiotowej nieruchomości. Organ II instancji wskazał również, że odwołującym się zostało doręczone zawiadomienie o sporządzeniu wyceny przedmiotowych nieruchomości i o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w toku postępowania oraz możliwości wnoszenia uwag do zgromadzonego materiału dowodowego, otrzymali oni także zawiadomienie o przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej w dniu [...] czerwca 2011 r. jednak, mimo prawidłowego doręczenia na rozprawie nie stawili się. Wojewoda podkreślił, że większość pism kierowana była do wszystkich wnioskodawców. Jednocześnie przyznał, że część pism skierowana była tylko do B. P. i M. P., ponieważ osoby te wykazywały zainteresowanie toczącym się postępowaniem, procesem gromadzenia materiału dowodowego, wnosili również o przyspieszenie rozstrzygnięcia, składali skargi na niezałatwienie sprawy w terminie. U. P., E. P. i L. G. poza postanowieniem spadkowym stwierdzającym ich prawa spadkowe po B. P. nie wykazali innych dowodów potwierdzających ich prawa do własności co do udziału wynoszącego [...] części przedmiotowych gruntów. W szczególności nie wystąpili z powództwem do sądu powszechnego o ustalenie istnienia prawa własności do udziału [...] części nieruchomości. W konkluzji Wojewoda [...] podniósł, że choć jego zdaniem orzeczenie o odmowie ustalenia odszkodowania w niniejszej sprawie powinno być rozstrzygnięte odrębną decyzją, to jednak w jego ocenie brak jest podstaw do uchylenia decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]. Wobec powyższego Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skargę na powyższą decyzję wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie U. P., E. P. i L. G. Wydanemu rozstrzygnięciu zarzucili naruszenie: I. przepisu art. 140 Kpa w zw. z art. 7, art. 75 i art. 77 Kpa poprzez nie rozpoznanie większości zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji Prezydenta W., w tym nie ustosunkowanie się do: 1) zarzutu naruszenia przez organ I instancji przepisu art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną w zw. z art. 28 Kpa poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i nie przyznanie skarżącym odszkodowania w udziale łącznym wynoszącym [...] części przedmiotowej nieruchomości, na skutek uznania, że nie udokumentowali oni prawa własności na dzień 31 grudnia 1998 r. pomimo, że byli jednocześnie uznani za strony postępowania prowadzonego w tej sprawie; 2) zarzutu naruszenia przepisów art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1 i 4 oraz 80 Kpa poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie polegające na: - nie rozpatrzeniu w sposób wnikliwy całego zgromadzonego materiału dowodowego w szczególności w postaci wyroków oraz postanowień spadkowych, z których wynika, że w dacie 31 grudnia 1998 r. właścicielami przedmiotowej nieruchomości byli następcy prawni J. P., a także pisma [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. z którego wynika, że działka nr [...] została zajęta pod budowę ulicy w 1978 r., co skutkowało odmową przyznania odszkodowania, - nie wypełnieniu obowiązku "podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli" a nadto nie zebraniu w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w zakresie prawa współwłasności B. P. do działki nr [...], w ten sposób, że organ uznał, iż wyroki wydane w sprawach [...] nie są wystarczające do uznania jej prawa do działki nr [...] na datę 31 grudnia 1998 r. za udowodnione, - nie poinformowanie skarżących, że dotychczas zebrane w sprawie dowody, w tym przedłożone wyroki ustalające nie są wystarczające do uznania praw skarżących za udowodnione i nie wskazanie podjęcia jakich konkretnie czynności i złożenia jakich dowodów w sprawie oczekuje, - niezastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 100 § 1 Kpa i nie zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez sąd powszechny zagadnienia wstępnego w postaci ustalenia stanu własności działek, a nadto nie wystąpienie do Sądu z takim powództwem ani też nie wezwanie skarżących do wystąpienia z takim powództwem; 3) zarzutu naruszenia przepisów art. 9 i art. 10 w zw. z art. 40 § 1 i 42 § 1 Kpa poprzez nie zapewnienie stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania w szczególności poprzez: - nie poinformowanie skarżących, że dotychczas zebrane w sprawie dowody, w tym wyroki wydane w sprawach [...] są niewystarczające do uznania praw skarżących za udowodnione, - nie przesyłanie wszystkich pism do skarżących, a także niewłaściwe ich adresowanie, - naruszenie art. 46 § 1 Kpa poprzez nie zbadanie, czy doręczono wszystkie pisma skarżącym, - czynienie wiążących dla sprawy ustaleń tylko z B. P.; II. przepisu art. 138 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 8, art. 9, art. 39, art. 40 § 1, art. 42 § 1 i art. 77 § 1 Kpa polegającego na nie uchyleniu zaskarżonej decyzji, pomimo że w sprawie tej Prezydent W.: -nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy istotnych dla rozstrzygnięcia, na które skarżący wskazywali w odwołaniu,- w sposób bezsprzecznie nieprawidłowy dokonywał doręczeń, co doprowadziło do nienależytego informowania skarżących o przebiegu postępowania, - dokonywał istotnych dla sprawy ustaleń tylko z jedną ze stron postępowania z pominięciem pozostałych; III. przepisu art. 138 § 1 pkt 2 Kpa w zw. z art. 140 Kpa w zw. z art. 76 § 1, art. 77 § 1 Kpa i w zw. z art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną w zw. z art. 28 Kpa polegającym na nie uchyleniu zaskarżonej decyzji pomimo nieprawidłowego zastosowania przez Prezydenta W. przepisów art. 76 § 1 i art. 77 § 1 Kpa w zw. z art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. i w zw. z art. 28 kpa w zakresie oceny znajdujących się w aktach sprawy postanowień spadkowych i wyroków z uzasadnieniami zapadłych w sprawach [...]. W skardze U. P., E. P. i L. G. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Sąd uznał za zasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez Prezydenta W. przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa poprzez brak zawieszenia z urzędu postępowania o odszkodowanie, do czasu prawomocnego sądowego ustalenia prawa do udziału wynoszącego [...] we współwłasności gruntu oznaczony jako działka nr [...] o pow. [...] m2 zajęty pod drogę publiczną - ul. [...] w W. Sąd zwraca uwagę, że z wnioskami o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość wystąpiły dwie grupy dalszych spadkobierców po J. P.: 1) B. P., D. P. i M. P. – spadkobiercy ze strony W. P. (syna J. P.) mający udokumentowane na dzień 31 grudnia 1998 r. prawo własności do części działki nr [...]; 2) E. P., U. P. i L. G. – spadkobiercy po B. P. (córce J. P. i siostrze W. P.), którzy nie wykazali swych praw własnościowych do drugiej części nieruchomości stanowiącej w dniu 31 grudnia 1998 r. część działki nr [...]. Zdaniem Sądu: 1) przepis art. 73 ust. 4 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną wiąże prawo do odszkodowania z wykazaniem się przez wnioskodawcę prawem własności i jednocześnie wskazuje nieprzekraczalny termin prawa materialnego na wniesienie wniosku; 2) decyzja Wojewody [...] nr [...] nie wskazuje, kto w dniu 31 grudnia 1998 r. był właścicielem przedmiotowej nieruchomości; 3) księga hipoteczna nieruchomości oznaczonej jako [...] uległa zniszczeniu (zaświadczenie z dnia [...] listopada 1999 r.); 4) prawa własnościowe w stosunku do udziału przypadającego B. P. i M. P. są ustalone przez sąd powszechny w trybie art. 189 Kpc. Wobec tego organ pierwszej instancji winien zawiesić postępowanie o odszkodowanie, do czasu prawomocnego ustalenia przez sąd powszechny, kto jest na dzień 31 grudnia 1998 r. drugim współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości, aby zweryfikować twierdzenia zawarte we wnioskach o odszkodowanie z dnia 28 kwietnia 2004 r. i 28 grudnia 2005 r. dotyczące praw własnościowych B. P., z których jej spadkobiercy wywodzą prawo do odszkodowania. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie wynik sprawy sądowej o ustalenie praw własnościowych B. P. do przedmiotowej nieruchomości stanowił tzw. zagadnienie wstępne dla sprawy o odszkodowanie, skoro wnioskodawcami inicjującymi to postępowanie byli jej spadkobiercy – E. P., U. P. i L. G., a od rozstrzygnięcia tego zagadnienia zależało to, czy spadkobiercy B. P. mają status stron postępowania odszkodowawczego i w konsekwencji, czy są osobami uprawnionymi do ubiegania się o odszkodowanie. Wobec powyższego Sąd uznał, że Prezydent W. i Wojewoda [...] odmawiając skarżącym prawa do odszkodowania za niewskazane prawo własności do udziału w gruncie oznaczonym obecnie jako działka [...], zajętym pod drogę publiczną - ul. [...] naruszyli przepis art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd podzielił stanowisko E. P., U. P. i L. G., co do tego, że w niniejszej sprawie Prezydent W. naruszył przepis art. 10 § 1 Kpa, ponieważ z akt sprawy nie wynika, aby organ informował o podejmowanych czynnościach procesowych M. P., E. P., U. P. i L. G. (brak dowodów doręczenia tym osobom sporządzanych przez organ pierwszej instancji w toku postępowania pism). Z akt sprawy wynika, że tylko B. P. otrzymał pisma organu sporządzane w ramach toczącego się postępowania odszkodowawczego (pisma Prezydenta W. z dnia [...] października 2010 r. i [...] października 2011 r.), które załączył do zażalenia z dnia [...] listopada 2011 r. na bezczynność organu, a czego nie dostrzegł organ odwoławczy. W ponownie prowadzonym postępowaniu Prezydent W. weźmie pod uwagę zaprezentowaną w niniejszym wyroku ocenę prawną. Organ wyjaśni również, czy wyrok Sądu [...] z dnia [..] stycznia 2013 r., sygn. akt [...], ustalający prawo własności na rzecz B. P. jest prawomocny, a jeżeli tak, to jakie ma znaczenie dla sprawy, w szczególności w zakresie wystąpienia przesłanki do zawieszenia postępowania odszkodowawczego prowadzonego na wniosek skarżących, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. W zależności od poczynionych ustaleń organ zapewni stronom udział w każdym stadium postępowania i wyda stosowny akt. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. O zwrocie należnych skarżącym kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).