I SA/Wa 1554/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: WSA Iwona Kosińska (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wygaszenia decyzji oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] , po rozpoznaniu wniosku P. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r., którą odmówiło wygaszenia decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że Prezydent m. [...] decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] odmówił P. S. przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...]. Wnioskiem z dnia 8 grudnia 2014 r. P. S.zwrócił się o stwierdzenie nieważności powołanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2014 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta m. [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności powołanych wyżej decyzji. Powyższe rozstrzygnięcie organ nadzoru utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]. Wnioskiem z dnia 27 marca 2015 r. P. S. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wygaszenie decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]. Po jego rozpatrzeniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] odmówiło wygaszenia powołanej decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 162 § 1 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany stwierdzić wygaśnięcie decyzji, jeżeli decyzja: 1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo stwierdzenie wygaśnięcia decyzji leży w interesie społecznym lub w interesie strony; 2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, P. S. wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r. Po rozpatrzeniu złożonego wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że nie może on zostać uwzględniony. W uzasadnieniu zajętego stanowiska organ wyjaśnił, że wygaszenie decyzji jest jednym z przypadków, w których możliwe jest odstąpienie od ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnych. Jednakże decyzje na podstawie art. 162 kpa wydaje się wyłącznie w sytuacjach wskazanych w tym przepisie. Jeżeli żaden ze wskazanych w art. 162 § 1 i § 2 kpa przypadków nie zachodzi, wygaszenie decyzji nie jest możliwe. Nie jest również dopuszczalna wykładnia rozszerzająca art. 162 § 1 pkt 1 kpa, gdyż przepis ten stanowi odstępstwo od ogólnej, wyrażonej w art. 16 § 1 kpa, zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Zdaniem organu w niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy do wygaszenia decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], gdyż decyzja ta nie stała się bezprzedmiotowa, stwierdzenia jej wygaśnięcia nie nakazuje żaden przepis prawa, stwierdzenie wygaśnięcia decyzji nie leży w interesie społecznym ani obiektywnie istniejącym interesie strony, jak również nie zawierała ona warunku ani nie zastrzeżono w niej dopełnienia przez stronę żadnych czynności. Oznacza to, że nie ma prawnych podstaw do jej wygaszenia, bo nie zachodzą przesłanki określone art. 162 § 1 i 2 kpa. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że nie stanowi podstawy wygaszenia decyzji fakt, że strona nie zgadza z zapadłym w sprawie rozstrzygnięciem. Równocześnie organ wyjaśnił, że skarżący złożył do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie skargę na przedmiotową decyzję, co oznacza, że będzie ona przedmiotem analizy w trybie sądowoadministracyjnym. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2015 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył P. S. W jej uzasadnieniu skarżący podniósł, ze zaskarżona decyzja jest niezgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Zarzucił organowi naruszenie Kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Zdaniem skarżącego kwestionowana decyzja narusza dodatkowo art. 24 kpa w związku z art. 27 kpa, poprzez brak wydania przed ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy postanowienia w kwestii wyłączenia od rozpoznawania sprawy członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego, obejmującego m.in. członków składu orzekającego wydającego zaskarżone orzeczenie. W związku z czym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, jak też o wymierzenie grzywny organowi za niezałatwienie sprawy w ustawowym trzydziestodniowym terminie. Ponadto zaznaczył w skardze, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został prawidłowo podpisany, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zauważyło tego braku formalnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że skarżący nie wskazał na żadne nowe okoliczności sprawy, które miałyby wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że nie miało miejsca naruszenie art. 24 i 27 kpa, gdyż żaden z członków składu orzekającego Kolegium nie podlegał wyłączeniu w tym trybie. Jednocześnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zawierał braku formalnego, bowiem został podpisany bezpiecznym podpisem elektronicznym. Zdaniem Kolegium w sprawie nie miała również miejsca bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2016 r. Dz. U. poz. 718, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi. Podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 162 § 1 kpa. Zgodnie z jego treścią organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja: 1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony; 2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. Podkreślić należy, że wygaśnięcie decyzji następuje z mocy prawa, zaś rolą aktu deklaratoryjnego jest jedynie stwierdzenie (potwierdzenie), że taki skutek prawny zaistniał. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy nie zaszły przesłanki określone w art. 162 § 1 i 2 kpa, a zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] prawidłowo odmówiło wygaszenia własnej decyzji z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...]. Decyzja ta nie stała się bowiem bezprzedmiotowa, ani nie została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, którego strona by nie dopełniła. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, wskazującego na okoliczność wydania orzeczenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze pomimo nierozpoznania jego wniosku o wyłączenie członków tego Kolegium od orzekania w sprawie, Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie organ odniósł się do powyższego zarzutu w odpowiedzi na skargę i wskazał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki obligatoryjnego wyłączenia pracowników, wynikające z art. 24 kpa. Stanowisko to Sąd podziela. Przy czym podkreślić należy, że wyłączenie pracownika z udziału w postępowaniu z przyczyn wymienionych w art. 24 § 1 kpa następuje z mocy prawa, czyniąc go niezdolnym do udziału w tym postępowaniu jedynie w sytuacji zaistnienia wymienionych w tym przepisie przesłanek, zatem zbędne jest wydawanie w tej sprawie odrębnego postanowienia. W związku z powyższym należy uznać, że zaskarżona decyzja została wydana przez członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którzy w dacie jej wydania nie byli wyłączeni od orzekania. Co do zasadności wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny ze względu na zwłokę w załatwieniu sprawy (abstrahując od braku jego uzasadnienia), wskazać należy, że wniosek ten mógłby być przedmiotem rozważań sądu jedynie w sprawie wywołanej skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, nie zaś w niniejszej sprawie. Natomiast co do zarzutu skarżącego dotyczącego braku podpisu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], należy zauważyć, że - jak wskazał organ - wniosek nie zawierał braku formalnego, ponieważ był opatrzony bezpiecznym podpisem elektronicznym. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2016 r. Dz. U. poz. 718, ze zm.) orzekł jak w sentencji.