I SA/Wa 1555/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na pismo Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 12 kwietnia 2024 r., nr BM-WV-D2.680.4.2024.ISZ w przedmiocie odmowy sporządzenia odpisu operatu szacunkowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić [...] sp. z o.o. w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. [...] sp. z o.o. w [...] pismem z 22 maja 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezydenta m.st. Warszawy z 12 kwietnia 2024 r., nr BM-WV-D2.680.4.2024.ISZ, którym odpowiedział on na wniosek spółki z 15 marca 2024 r., informując ją o odmowie sporządzenia odpisu operatu szacunkowego określającego wartość rynkową nieruchomości gruntowej zabudowanej, o pow. 22 535 m2, położonej w [...] w dzielnicy [...] przy ul. [...], oznaczonej w obrębie [...] jako działki ewidencyjne nr: [...] oraz [...]. Zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 7, art. 75 § 1 i art. 77 § 1, art. 77 § 4 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz faktów znanych Prezydentowi z urzędu; art. 6 i art. 11 k.p.a. poprzez błędne wskazanie podstaw prawnych odmowy oraz niewyjaśnienie przesłanek, dla których Prezydent nie uznał interesu prawnego i uprawnienia skarżącej; art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej. Jak również naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 156 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1145) dalej: "u.g.n.", poprzez nieumożliwienie skarżącej sporządzenia odpisu z operatu. W uzasadnieniu podała, że 15 marca 2024 r. zwróciła się do Prezydenta o sporządzenie odpisu operatu na podstawie art. 156 ust. 1a u.g.n. Wskazała, że m.st. Warszawa jest jednostką sektora finansów publicznych w rozumieniu powyższego przepisu i zleciło rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie operatu na potrzeby przetargu, który skarżąca wygrała, skutkiem czego zawarła z m.st. Warszawa umowę sprzedaży z 21 października 2016 r. w formie aktu notarialnego Rep. A nr [...]. Zatem w jej ocenie jest stroną, na którą przeszedł tytuł do nieruchomości na podstawie umowy zawartej z jednostką samorządu terytorialnego, więc zgodnie z doktryną i orzecznictwem przysługuje jej interes prawny w żądaniu odpisu operatu. Operat stanowił podstawę określenia ceny na mocy art. 67 ust. 1 i art. 156 ust. 1 u.g.n., dotyczy i rozstrzyga o treści obowiązku skarżącej. Wobec powyższego legitymuje się interesem prawnym jako strona umowy do sporządzenia odpisu operatu w trybie art. 156 ust. 1a zd. 1 u.g.n. W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniosła o stwierdzenie bezskuteczności odmowy, ewentualnie – w przypadku uznania przez Sąd, że odmowa stanowi akt, a nie czynność z zakresu administracji publicznej – uchylenie odmowy. Wniosła również o uznanie uprawnienia skarżącej do umożliwienia jej sporządzenia odpisu operatu oraz o zasądzenie od Prezydenta na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych. Prezydent m.st. Warszawy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i rozpatrzenie sprawy na rozprawie. Podał, że zarządzeniem Prezydenta z 14 czerwca 2016 r. nr [...] ogłoszono przetarg ustny nieograniczony na sprzedaż ww. nieruchomości. Cena wywoławcza wynosiła 32 720 820 zł netto i została ustalona w oparciu o wartość rynkową określoną przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym z 18 stycznia 2016 r., którego dotyczy wniosek skarżącej. Wskazał, że uczestnicy przetargu, składając zgłoszenie udziału w nim oraz wpłacając wadium, wyrażają wolę nabycia nieruchomości, a tym samym akceptują warunki przetargu i cenę wywoławczą nieruchomości. Podkreślił, że nabycie nieruchomości, sprzedawanej w drodze przetargu, odbywa się na zasadzie dobrowolności. W ten sposób uznał, że wbrew twierdzeniu skarżącej, przywołane przez nią we wniosku przepisy art. 27, art. 37 ust. 1 i art. 41 w związku z art. 67 ust. 1 i art. 156 ust. 1 u.g.n., nie nakładają obowiązku nabycia nieruchomości w drodze umowy za ceną określoną na podstawie operatu, a tym samym nie mogą stanowić źródła interesu prawnego, który nie został przez skarżącą wykazany. Wskazał, że przetarg odbył się 31 sierpnia 2016 r. i zakończył wynikiem pozytywnym. W przetargu wzięło udział 2 uczestników, licytację wygrała skarżąca oferując cenę nabycia 38 335 360 zł netto czyli ponad 5 min powyżej ceny wywoławczej. Umowa notarialna została zawarta 21 października 2016 r. Podniósł, że kwestia udostępniania operatów szacunkowych została uregulowana w sposób szczególny w art. 156 ust. 1a u.g.n. Ustawodawca ustanowił ograniczenia w dostępie do operatu szacunkowego do osoby posiadającej interes prawny. Podkreślił, że skarżąca w piśmie z 15 marca 2024 r. nie wykazała interesu prawnego, nie poinformowała, w jaki sposób nieważny operat szacunkowy sprzed 8 lat ma wpływ na jej obecną sytuację. Prezydent stwierdził, że dane zawarte w operacie szacunkowym sporządzonym 18 stycznia 2016 r. nie stanowią ani o wartości praw, które skarżąca nabyła, ani też nie są to szacunki aktualne. Wartość nabytych przez skarżącą praw wynika z treści zawartej dobrowolnej umowy sprzedaży a wycena zawarta w operacie była dokonywana jedynie dla potrzeb Miasta (podmiotu sprzedającego) w celu określenia przez niego ceny wywoławczej w planowanym przetargu. Ponadto, odnosiła się tylko do daty określonej w operacie szacunkowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) dalej: "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Zdaniem Sądu skarga spółki [...] sp. z o.o. w [...] jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, zaskarżone pismo Prezydenta m.st. Warszawy nie mieści się bowiem we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. W szczególności wskazane pismo organu nie jest decyzją, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a., ani innym aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 P.p.s.a., które podlegałoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Aby określić uprawnienia bądź obowiązki strony organ był zobligowany wydać akt będący decyzją administracyjną, na mocy którego strony będą mogły dochodzić dalszych swoich praw. W polskim systemie prawnym decyzja administracyjna to orzeczenie organu administracji publicznej, indywidualny akt administracyjny wydawany w postępowaniu administracyjnym, rozstrzygający sprawę co do istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończący postępowanie w danej instancji. Decyzja administracyjna musi zawierać w szczególności: oznaczenie organu administracji publicznej; datę wydania; oznaczenie strony lub stron; powołanie podstawy prawnej; rozstrzygnięcie; uzasadnienie faktyczne i prawne; pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania; podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika upoważnionego do wydania decyzji; w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego - pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają charakter stały, (...) - art. 107 § 1 K.p.a. Takich cech i tym samym praw nie zapewnia zaskarżone pismo. Ma ono charakter wyłącznie informacyjny. Na marginesie wskazać należy, że niewątpliwie operat szacunkowy, sporządzony na potrzeby postępowania administracyjnego, wchodzi w skład akt sprawy, i skoro u.g.n. nie zawiera uregulowania dotyczącego odmowy wydania jego odpisów, to w takim przypadku sięgamy do przepisu art. 74 § 2 k.p.a., który wprost reguluje tę kwestię, a mianowicie odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Skarżący może więc rozważyć wniesienie skargi na bezczynność w tej materii i w ten sposób doprowadzić do zweryfikowania stanowiska organu odnośnie wniosku o wydanie odpisu z akt sprawy, zarówno przez organ wyższego stopnia, jak i przez sąd administracyjny. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.