I SA/Wa 1557/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na działanie pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie zasad wydzierżawiania terenów i lokali użytkowanych postanawia: odrzucić skargę. T. G. pismem z dnia [...] lutego 2016 r. złożyła skargę na "nienależyte podejście do obowiązków służbowych wręcz bezczynność" urzędników. W skardze podniosła, że opieszałość urzędników wobec niej "ewidentnie" narusza jej interes prawny i dobra osobiste. Powołała ponadto szereg pism, podań i wniosków, wskazując, że nie otrzymała na nie pisemnej odpowiedzi. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Wyjaśnił, że T. G. w swojej skardze nie wskazała organu, którego działanie skarży, nie wyjaśniła czego dotyczy naruszenie prawa oraz nie wskazała konkretnych zarzutów. Jednocześnie poinformował, że w skardze powołano się na załączniki, które nie były do niej dołączone. Podniósł przy tym, że skarga jest nieczytelna a załączniki opisane są w sposób uniemożliwiających ich identyfikację. Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Sąd zwrócił się do wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej – adwokata A. Z. o sprecyzowanie skargi poprzez wskazanie czy złożona w niniejszej sprawie skargę jest skargą na pracowników organu złożoną w trybie art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego czy też skargą na bezczynność organu. W przypadku zaś gdyby skarga była skargą na bezczynność wezwano o wskazanie przedmiotu bezczynności. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że skarga T. G. jest skargą złożoną w trybie art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego i dotyczy sposobu działania pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej poprzez m.in. nie doręczanie korespondencji do rąk skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach, nie są natomiast właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Jak wprost wynika z pisma pełnomocnika skarżącej, nadesłanego na wezwanie Sądu, przedmiotem skargi T. G. jest "sposób działania pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej". Skarga ta stanowi zatem skargę, o której mowa w art. 227 kodeksu postepowania administracyjnego – na co zresztą wprost wskazała pełnomocnik skarżącej w ww. piśmie - zgodnie, z którym przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi te składa się natomiast do właściwych organów (art. 228 kpa). Organy właściwe do rozpatrywania tych spraw wymienione zostały w przepisie art. 229 kodeksu. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie został wymieniony w tym przepisie jako "organ" właściwy do rozpatrywania takich skarg. Wobec czego uznać należało, że sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.