I SA/Wa 1566/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie WSA Dorota Apostolidis (spr.) WSA Mirosław Gdesz Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2011 r. sprawy ze skargi W. Z. na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zakończenia postępowania w sprawie o odtworzenie zaginionych akt postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz W. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] Prezydent W. zakończył postępowanie wszczęte własnym postanowieniem z dnia [...] marca 1997 r., nr [...] o odtworzeniu zaginionych akt postępowania administracyjnego w sprawie nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] oznaczonej hipotecznie jako hip. Nr [...]. Od powyższego postanowienia skargę, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. Z. W obszernym uzasadnieniu skargi wskazał, że zaskarżone postanowienie nie spełnia większości warunków, o których mowa w art. 124 § 1 kpa, a przede wszystkim nie zawiera rozstrzygnięcia. Z zaskarżonego orzeczenia nie wynika bowiem czy akta zostały odtworzone i w jakim zakresie, czy też zgromadzony materiał dowodowy jest niewystarczający do odtworzenia akt. Przedmiotowe postanowienie nie zawiera również uzasadnienia prawnego i pełnej podstawy prawnej. Skarżący wskazał ponadto, że w uzasadnieniu orzeczenia wskazano błędne pouczenie odnośnie trybu jego zaskarżenia, bowiem w sprawie środkiem zaskarżenia winno być zażalenie do organu II instancji, a nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie jej jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność ta występuje w szczególności jeżeli skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do § 2 powołanego przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie od postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2010 r. stronie przysługiwało zażalenie do organu wyższego stopnia. W związku z powyższym wniesienie skargi na postanowienie wydane w pierwszej instancji przez Prezydenta W. było niedopuszczalne i skarga podlegała odrzuceniu. Uchybienie to wynikało jednak z błędu organu, który nieprawidłowo uznał, że od postanowienia o odtworzeniu zaginionych akt postępowania administracyjnego zażalenie nie przysługuje. Zgodnie jednak z treścią art. 112 kpa błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego albo skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie istnieje możliwość, aby skarżący nie później niż w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego postanowienia wystąpił do Prezydenta W., na podstawie art. 58 kpa, o przywrócenie terminu do sprostowania pouczenia zawartego w postanowieniu z dnia [...] lipca 2010 r. co do prawa wniesienia od niego zażalenia. Do wniosku o przywrócenie terminu należy dołączyć wniosek o sprostowanie postanowienia w kwestii pouczenia (art. 111 § 1 kpa w związku z art. 126 kpa). Podjęcie tych czynności przez skarżącego da mu możliwość wystąpienia z zażaleniem na postanowienie z dnia [...] lipca 2010 r. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.