I SA/Wa 1567/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 440/11 postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącej M.M. kwotę 200,00 zł (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 17 lipca 2012 r. M.M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonanie wyroku tegoż Sądu z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 440/11 dotyczącego postępowania prowadzonego w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. we wsi [...] ozn. hip. Jako działka [...] z osady tabelowej nr [...] wsi [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że skarżąca nie dopełniła warunku formalnego z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz.270 – powoływanej dalej jako P.p.s.a.). Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2012 r. wezwano skarżącą do udzielenia informacji w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem do Sądu skargi ww. przedmiocie wystąpiła do Prezydenta W. z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy i ewentualnie nadesłanie tego wezwania bądź jego odpisu z adnotacją organu wskazującą na datę złożenia tegoż wezwania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca poinformowała Sąd, że nie była pouczona o konieczności wezwania organu do wykonania, jednak wielokrotnie wzywała organ do zakończenia sprawy telefonicznie oraz przesłała wezwanie organu do wykonania wyroku z dnia 3 września 2012 r. Ponadto w dniu 19 października 2012 r. skarżąca złożyła w sądzie do akt sprawy pismo z dnia 3 września 2012 r. (nadesłane wcześniej do sądu przy piśmie z dnia 16 września 2011 r.), pismo z dnia 20 października 2011 r., pismo z dnia 11 sierpnia 2011 r. oraz pismo z dnia 5 maja 2011 r. W pismach tych skarżąca wzywała organ do szybkiego zakończenia przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z regulacją art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej "P.p.s.a.") skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z kolei zgodnie z treścią art.154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wezwanie, o którym mowa w powyższym przepisie, stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia sensu stricto, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi, bez możliwości jej konwalidacji na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por.T.Woś, H. Knysiak Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. LexisNexis, wyd. 2, Warszawa 2008, kom. do art. 154 ustawy). Należy również podzielić pogląd wyrażony w wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1981/04 (lex nr 164771), że instytucja wezwania ma służyć temu, aby organ administracji wykonał wyrok lub załatwił sprawę zanim interwencja sądu administracyjnego będzie konieczna. W rozpoznawanej sprawie M.M., jak słusznie zauważył organ, przed wniesieniem skargi do tut. Sądu nie wezwała pisemnie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przy czym zaznaczyć należy, że przedstawione przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 7 września 2012 r. pismo z dnia 3 września 2012 r. (zatytułowane "wezwanie") którego adresatem jest Prezydent W., nie świadczy o spełnieniu wymogu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 154 § 1 P.p.s.a., gdyż ww. pismo zostało złożone do organu po wniesieniu skargi do Sądu na skutek wezwania Sądu z dnia 7 września 2012 r. Ponadto należy zauważyć, że pisma złożone w sądzie przez skarżącą do akt sprawy w dniu 19 października 2012 r. wzywające organ do szybkiego zakończenia przedmiotowej sprawy również nie spełniają wymogu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 154 § 1 P.p.s.a. A zatem skarżąca nie dopełniła formalnej przesłanki dopuszczalności zaskarżenia. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Jednocześnie stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., należało zwrócić skarżącej kwotę uiszczoną tytułem wpisu od wniesionej skargi.