I SA/Wa 1572/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: WSA Joanna Skiba (spr.) WSA Maria Tarnowska Protokolant specjalista Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2012 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia podziału nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] umarzające postępowanie administracyjne dotyczące podziału nieruchomości położonej w W., przy ul.[...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] (KW [...]). Jednocześnie wskazaną decyzją SKO w W. odmówiło zatwierdzenia podziału przedmiotowej nieruchomości. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Nieruchomość położona w W., przy ul.[...] , oznaczona w ewidencji jako działka nr [...], stanowiła współwłasność: S. i I. małż. B. (1/3 części), H. i J. małż. S.(1/3 części) oraz S. i L. małż. S. (1/3 części). Jak wynika z treści postanowienia Sądu Rejonowego W. z dnia [...] października 1994 roku sygn. akt: [...], spadek po zmarłym współwłaścicielu J. S. nabyli; żona H. M. oraz dzieci A. S., D. W. i K.L. Z kolei zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] grudnia 1994 roku sygn. akt: [...] spadek po zmarłym A. S. nabyli: B. S., R. S., R. S. i M. S. Pismem z dnia 19 stycznia 1998 r. S. i L. S. zwrócili się do Prezydenta W. o wydanie postanowienia opiniującego podział działki nr [...]. Jak wynika z akt sprawy S. S. zmarł, a spadek po nim na postawie postanowienia Sądu Rejonowego W. z dnia [...] listopada 1998 roku sygn. akt: I Ns [...] nabyli; żona L. S. oraz dzieci M. S., J. S., A. S., E. J., T. S. i J. S. Pismem z dnia 7 kwietnia 2000 r. o wydanie decyzji podziałowej dla ww. nieruchomości wystąpił również S. B. Wniosek ten pismem z dnia 20 października 2000 r. został poparty również przez J. S., M. S., J. S., E. J., A. S., L. S., T. S., H. M., D. W., K.L., B. S., R. S., M. S. i R. S. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...], Prezydent W. zaopiniował pozytywnie możliwość dokonania podziału ww. nieruchomości. Z kolei decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. Prezydent W. zatwierdził projekt podziału przedmiotowej działki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2010 roku, nr [...], uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Pismem z dnia 10 maja 2011 r. jedna ze współwłaścicielek przedmiotowej nieruchomości – J. S., wycofała swój wniosek o podział przedmiotowego gruntu. Wobec powyższego Prezydent W. decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. znak:[...] , umorzył postępowanie podziałowe. Odwołanie od decyzji Prezydenta wniósł S. B., wskazując, że J. S. nie podpisała dokumentu związanego z podziałem nieruchomości ponieważ [...] sobie kilka nieruchomości i w związku z tym w jej interesie nie leży podział przedmiotowej działki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2011r. odmawiając jednocześnie zatwierdzenia podziału przedmiotowej nieruchomości. W uzasadnieniu decyzji organ przywołał treść art. 97 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowiący, że jeśli nieruchomość jest przedmiotem współwłasności lub współużytkowania wieczystego, podziału można dokonać na wniosek wszystkich współwłaścicieli albo współużytkowników wieczystych. Organ podkreślił, że z aktualnego wypisu KW nr [...] prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości wynika, że stanowi ona współwłasność: B. B., D. B., S. B., E. J., J. S., A. S. (obecne nazwisko J.), L. S., M. S., T. S. i C. J. Kolegium wskazało, że pismem z dnia 10 maja 2011 r. współwłaścicielka gruntu J. S. wycofała swój wniosek o podział nieruchomości. Powyższe powoduje, iż organy administracyjne nie mogą rozpatrywać merytorycznie przedłożonego projektu podziału. Tym samym błędnie organ pierwszej instancji umorzył postępowanie podziałowe, bowiem w sprawie nie zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, o jakiej mowa w art. 105 § 1 Kpa. Skargę na decyzję SKO w W. z dnia [...] lipca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie złożył S. B. , wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz ze wszystkimi poprzedzającymi ją orzeczeniami, w celu doprowadzenia do ostatecznego rozgraniczenia i podziału nieruchomości. Zadaniem skarżącego zaskarżona decyzja powinna nie tylko uchylać zatwierdzenie planu podziału, ale również zobowiązywać niższą instancję do wyznaczenia nowego terminu administracyjnego, dla przygotowania planu podziału nieruchomości, tak aby mogli go podpisać wszyscy współwłaściciele. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. – dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności ( art. 145 § 1 ppsa). Podstawę materialno-prawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651). Zgodnie z art. 97 ust. 1 tejże ustawy podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny. Z ust. 2 tego artykułu wynika, że jeżeli określona nieruchomość jest przedmiotem współwłasności lub współużytkowania wieczystego, podziału można dokonać na wniosek wszystkich współwłaścicieli albo współużytkowników wieczystych. W braku zgody na podział nieruchomości współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli, zgodnie z art. 199 Kodeksu cywilnego. Z kolei stosownie do treści art. 211 kc, każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości. Przywołane regulacje prawne wskazują na dopuszczalność dwóch sposobów podziału nieruchomości: administracyjnego oraz przeprowadzanego w postępowaniu przed sądem powszechnym. W przypadku podziału administracyjnego, niezbędną przesłanką do wydania decyzji o podziale określonej nieruchomości, jest wniosek wszystkich współwłaścicieli albo współużytkowników wieczystych tej nieruchomości, o ile nieruchomość ta nie jest przedmiotem prawa własności, bądź prawa użytkowania wieczystego jednej tylko osoby. Do przeprowadzenia postępowania o podział nieruchomości przed sądem powszechnym zgoda taka nie jest wymagana, a postępowanie takie może być wszczęte i zakończone decyzją o podziale nieruchomości na wniosek jednego tylko spośród jej współwłaścicieli, bądź też współużytkowników wieczystych. W przedmiotowej sprawie jak wynika z akt, w szczególności aktualnego wypisu z księgi wieczystej KW nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy W. dla nieruchomości przy ul. [...] (nr ewid. [...], z obrębu [...]), nieruchomość ta stanowi współwłasność B. B., D. B., S. B., E. J., J. S., A. S. (obecne nazwisko J.), L. S., M. S., T. S. i C. J. Pismem z dnia 10 maja 2011 roku współwłaścicielka gruntu J. S. wycofała swój wniosek o podział nieruchomości. Powyższe oznacza zatem, że organ drugiej instancji prawidłowo uchylił decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2011 r. i odmówił zatwierdzenia podziału nieruchomości. Cofnięcie bowiem przez J. S. zgody na proponowany podział powoduje, iż organy administracyjne nie mogą rozpatrywać merytorycznie przedłożonego projektu podziału, gdyż jak wskazano powyżej, w przypadku podziału administracyjnego niezbędną przesłanką do wydania decyzji o podziale określonej nieruchomości jest wniosek wszystkich współwłaścicieli Jednocześnie wypada nadmienić, że w przypadku braku zgody pozostałych współużytkowników wieczystych spornej nieruchomości na jej podział, skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o podział nieruchomości na podstawie art. 211 kc. Dodatkowo należy podnieść, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o nakazanie organowi przeprowadzenia nowego postępowania podziałowego, bowiem Sąd oddalając skargę nie może nałożyć na organ obowiązku podejmowania określonych działań. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalono.