I SA/Wa 1580/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędzia WSA Jolanta Dargas Referent stażysta Dorota Szczepek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2018 r. sprawy ze skargi J.G. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 68/15 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej J.G. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J.G. (dalej jako "skarżąca") pismem z [...] czerwca 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 maja 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 68/15, mocą którego Sąd uwzględnił jej skargę na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku z [...] lipca 2013 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. [...], w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi wskazano, że mimo wymierzenia już dwukrotnie przez Sąd organowi grzywny z uwagi na niewykonanie powyższego wyroku (wyrok z 29 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 125/17 i wyrok z 22 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1540/17) oraz ponownego wezwania do jego wykonania w dniu 18 maja 2018 r., Prezydent [...] nadal pozostaje w bezczynności. Wobec powyższego wniesiono o wymierzenie organowi grzywny; przyznanie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 5000 zł na podstawie art. 154 § 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako "P.p.s.a."); stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku o zasądzenie sumy pieniężnej na podstawie art. 154 § 7 P.p.s.a. skarżąca wskazała, że istnieje obawa dalszego niewykonania powyższego wyroku, skoro nie zakończono sprawy mimo dwukrotnego wymierzenia grzywny. Przyznana kwota podziała natomiast na organ dyscyplinująco, zaś dla skarżącej spełni adekwatną funkcję odszkodowawczą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu sprawdzenie, czy przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki kwalifikujące ją do przyznania odszkodowania. Organ zauważył również, że opóźnienia w rozpoznawaniu spraw spowodowane są bardzo dużą liczbą wpływającej korespondencji w sprawach dekretowych, które to sprawy są skomplikowane i złożone, co nie pozwala na dotrzymanie ustawowych terminów przewidzianych na ich rozpatrzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] określonej w sentencji grzywny. Zgodnie z art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do art. 154 § 6 P.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 P.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Okoliczność tę Sąd bierze jedynie pod uwagę przy wymiarze zasądzanej grzywny, której celem w takiej sytuacji jest wyłącznie ukaranie organu za niewykonanie orzeczenia sądowego, a nie przymuszenie go do zastosowania się do ww. wyroku. W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 maja 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 68/15 zobowiązujący Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość [...], w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, wpłynął do organu w dniu 27 sierpnia 2015 r. Tymczasem Prezydent [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem sprawy nie załatwił, zaś decyzję kończącą przedmiotowe postępowanie wydał dopiero w dniu [...] września 2018 r. Oznacza to, że przy wykonaniu powyższego wyroku przez ponad trzy lata pozostawał w stanie bezczynności, która oceniana być musi jako mająca miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W takiej zaś sytuacji wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] z tego tytułu grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej i to, mimo że z tego tytułu już dwukrotnie organ ten był – jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie - ukarany przez Sąd grzywną (wyrok z 29 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 125/17 wymierzający grzywnę w wysokości 1500 zł i wyrok z 22 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1540/17 wymierzający grzywnę w wysokości 5000 zł i przyznający od organu na rzecz skarżącej sumę pieniężną w wysokości [...]). Zważywszy jednak na fakt, że po wniesieniu skargi sprawa, w której organ pozostawał w zwłoce, została ostatecznie rozstrzygnięta Sąd ocenił, że wystarczającą do realizacji celu represyjnego będzie grzywna wymiarze 1000 zł. Z tych samych przyczyn za niezasadny Sąd uznał wniosek skarżącej o przyznanie na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości 5000 zł, o której mowa w art. 154 § 7 P.p.s.a. i w tym zakresie skargę oddalił. Sąd miał również na względzie, że wniosek ten skarżąca uzasadniała koniecznością zdyscyplinowania organu do wydania decyzji w sprawie. Skoro zatem przedmiotowe postępowanie zostało przez Prezydenta [...] zakończone, to w tej sytuacji złożony wniosek należało uznać za bezzasadny. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1, § 2 zd. drugie i § 6 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. Na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono, jak w pkt 3 sentencji. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 4 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł.