I SA/Wa 1583/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie przekazania skargi właściwemu organowi postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. H., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. W. T., pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], którym przekazano Radzie Gminy Z., w trybie art. 231 kpa, pismo W. T. z dnia [...] marca 2014 r. zawierające skargę na działanie Wójta Gminy Z. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił liczne nieprawidłowości w działaniu zaskarżonego organu oraz różnego rodzaju podmiotów i instytucji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że jest ona niedopuszczalna, bowiem dotyczy czynności nieobjętej zakresem właściwości sądów administracyjnych. Organ zaznaczył, że przekazanie skargi organowi w trybie art. 231 kpa jest zwykłą czynnością techniczną, spory w tym zakresie nie podlegają zaś kognicji sądów administracyjnych. W piśmie procesowym z dnia [...] września 2014 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego popierając wniesioną skargę zarzucił ponadto m.in. naruszenie art. 65 kpa w związku z art. 19 kpa oraz wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów określających właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że skarga W. T. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nie mieści się bowiem we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Zaskarżone pismo – zdaniem Sądu - nie stanowi aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa, nie jest też decyzją administracyjną, czy też postanowieniem. Pismo to, wydane na podstawie art. 231 Kpa stanowiącego, że jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zauważyć trzeba, że powołany przepis art. 231 usytuowany jest w Dziale VIII Kpa (skargi i wnioski). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest zaś stanowisko, że w sprawach dotyczących trybu skargowego, w tym także w sprawach dotyczących przekazania skargi według właściwości, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w Dziale VIII Kpa nie są bowiem aktami lub czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 Ppsa. Przekazanie skargi organowi w trybie art. 231 Kpa jest zwykłą czynnością techniczną (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 36/11, LEX nr 999680). Wbrew temu co stwierdził pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia [...] września 2014 r. pisma SKO w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] nie można zakwalifikować jako zawiadomienia o przekazaniu podania do organu właściwego, złożonego w trybie art. 65 Kpa. Z treści tegoż pisma jasno wynika, że Kolegium potraktowało pismo W. T. z dnia [...] marca 2014 r. jako skargę powszechną z art. 227 Kpa i w trybie art. 231 Kpa przekazało to pismo Radzie Gminy Z. jako organu właściwego do rozpatrywania skarg złożonych na działanie Wójta Gminy Z. (art. 229 pkt 3 Kpa), zawiadamiając o tym fakcie skarżącego. Prawidłowość kwalifikacji przez SKO w [...] wspomnianego wyżej pisma W. T. jako skargi popularnej pozostaje poza przedmiotem kognicji sądu administracyjnego. W świetle powyższego stwierdzić należy, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i art. 250 Ppsa postanowił, jak w sentencji.