I SA/Wa 1584/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Ilona Obara po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu zażalenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia [...] Spółka z o.o. w W., działając na podstawie art. 66 § 3 k.p.a., zwróciło podanie wnoszącemu. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. [...] Spółka z o.o. w W. w dniu 6 maja 2009 r. wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na bezczynność Prezydenta W. w sprawie zmiany, z 3% na 1%, stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji nieruchomości jako działka o nr [...] z obrębu [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. ustaliło, że pismem z dnia 27 listopada 2003 r. [...] Spółka z o.o. w W. wystąpiła do Prezydenta W. w sprawie obniżenia stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego powyżej wskazanej nieruchomości gruntowej. Prezydent W. pismem z dnia 12 grudnia 2003 r. wyjaśnił, że ewentualne wypowiedzenie stawki procentowej opłaty rocznej może nastąpić po zakończeniu inwestycji. W dniu 29 marca 2005 r. [...] Spółka z o.o. w W. ponownie wniosła podanie do Prezydenta W. w sprawie obniżenia stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego powyżej wskazanej nieruchomości gruntowej. Prezydent W. w dniu 9 czerwca 2005 r. wypowiedział ze skutkiem na dzień 31 grudnia 2005 r. stawkę procentową opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu położonego w W. przy ul. [...], oznaczonego jako działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni [...] m2 z obrębu [...] w wysokości 3% i ustalił na dzień 1 stycznia 2006 r. stawkę procentową w wysokości 1% ceny gruntu. Sprzeciw Spółki, wniesiony na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, w którym żądano zmiany stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości z 3% na 1% od dnia 1 stycznia 2004 r., został przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. oddalony. Wyrokiem z dnia [...] lipca 2006 r. sygn. kt [...] Sąd Okręgowy w W. uwzględnił powództwo Spółki. Sąd Apelacyjny w W. wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2007 r. sygn. akt [...] zmienił częściowo zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustalił, iż zmiana stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości z 3% na 1% powinna obowiązywać od dnia 1 stycznia 2005 r. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia [...] lutego 2008 r. sygn. akt [...] uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w W. i zmienił w całości wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] lipca 2006 r. sygn. kt [...] w ten sposób, że oddalił powództwo. [...] Sp. z o.o. wnosząc zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w trybie art. 37 k.p.a. domagała się wyznaczenia terminu Prezydentowi W. do rozpoznania jej wniosku z dnia 27 listopada 2003 r. przez wydanie decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia [...] Spółka z o.o. w W., działając na podstawie art. 66 § 3 k.p.a., zwróciło podanie wnoszącemu. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wyjaśniło, że w sprawie wypowiedzenia wysokości opłaty z tytułu użytkowania wieczystego i wysokości stawki procentowej tej opłaty nie wydaje się decyzji administracyjnej. Kolegium wskazało również, że w sprawie brak jest organu, do którego można by przekazać żądanie strony a droga sądowa jest zamknięta z powodu nieskorzystania w 2003 r. z możliwość złożenia wniosku do Kolegium. Powyższe stanowisko zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...]. Na powyższe postanowienie [...] Sp. z o.o. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi wskazała, że oba postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. naruszają zasady państwa prawnego zawarte w k.p.a. i w Konstytucji RP. Przede wszystkim Spółka zarzuciła, że pismo z dnia 12 grudnia 2003 r. zostało wdane przez niewłaściwy organ, gdyż Biuro Gospodarki Nieruchomościami nie jest organem wykonawczym gminy lub powiatu w. Odpowiedź na wniosek Spółki z dnia 27 listopada 2003 r. została sformułowana w niewłaściwej formie, gdyż nie wydano decyzji załatwiającej sprawę co do istoty. Naruszono w ten sposób przepisy o terminach załatwiania spraw, a w rezultacie doszło do bezczynności organu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia 16 października 2009 r. wniosek o dopuszczenie do postępowania w rozpoznawanej sprawie wniosło Stowarzyszenie [...] w W. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1584/09 Stowarzyszenie [...] w W. zostało dopuszczone do postępowania w rozpoznawanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: skarga podlega uwzględnieniu, chociaż nie z powodów w niej wymienionych. Sąd rozstrzyga bowiem w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wskazać tez należy, że kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracyjne w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniesione zostało zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. i dotyczyło ono niezałatwienia sprawy przez Prezydenta W. w terminie określonym w art. 25 lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. Przepis art. 37 § 2 k.p.a. nakładał na Kolegium obowiązek rozpoznania zażalenia i wypowiedzenia się, w formie postanowienia, czy zażalenie jest zasadne i w związku z tym czy Prezydent W. pozostaje w bezczynności. Skoro Kolegium uznało, że sprawa, której dotyczył wniosek Spółki [...] z dnia 27 listopada 2003 r., nie jest sprawą administracyjną, to powinno wskazać, że zażalenie nie jest zasadne i stanowisko swoje wyjaśnić w uzasadnieniu postanowienia. Spółka zaś, w razie podtrzymania stanowiska co do charakteru administracyjnego sprawy, mogłaby wówczas wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. Tym bardziej, że z treści skargi w sprawie wynika, że główny zarzut strony skarżącej sprowadza się do stwierdzenia, iż Prezydent W. powinien był załatwić sprawę wszczętą wnioskiem z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie zmiany stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przez wydanie decyzji. W ocenie Sądu, tryb z art. 66 § 3 k.p.a. w ogóle nie miał w sprawie zastosowania. Zgodnie z tym przepisem organ, do którego podanie wniesiono zwraca je wnoszącemu, jeśli w sprawie właściwy jest sąd powszechny. Jeśli chodzi o podanie z dnia 27 listopada 2003 r. to zostało ono wniesione do Prezydenta W., który odpowiedział na nie pismem z dnia 12 grudnia 2003 r. Do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zostało natomiast wniesione zażalenie w trybie art. 37 k.p.a., które Kolegium rozpoznało tak, jakby było organem zobowiązanym do działania, o którym mowa w zażaleniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpoznało zatem sprawę bezczynności Prezydenta W. z naruszeniem przepisów postępowania poprzez niewłaściwe przyjęcie za podstawę swego działania art. 66 § 3 k.p.a. zamiast art. 37 § 2 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd – z mocy przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – orzekł jak w sentencji.