I SA/Wa 1588/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 10 lipca 2025 r. nr DO.3.7611.19.2025.EK w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. M. P. (dalej jako "skarżąca") pismem z 29 sierpnia 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 10 lipca 2025 r. nr DO.3.7611.19.2025.EK w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismami z 24 października 2025 r. (k-19 i k-20 akt sądowych), w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I z 30 września 2025 r., wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, wskazanie nr PESEL skarżącej i nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi, jak też do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwania doręczona została pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 listopada 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-21 akt sądowych). Do dnia dzisiejszego skarżąca ani jej pełnomocnik nie uzupełnili braków formalnych skargi. Jak ponadto wynika z notatki urzędowej pracownika sekretariatu Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 grudnia 2025 r. (k-22 akt sądowych), do sprawy o sygn. akt I SA/Wa 1588/25 nie zidentyfikowano wpłaty w wysokości 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.)., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (...). W tym miejscu podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22 stwierdził, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Z art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika ogólna moc wiążąca uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego dla wszystkich składów orzekających sądów administracyjnych. Nie znajdując podstaw do zainicjowania postępowania, które mogłoby skutecznie doprowadzić do zmiany stanowiska wyrażonego w przywołanej uchwale, Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie przyjął, że jest związany tym stanowiskiem. Zwrócić również należy uwagę, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że pełnomocnik skarżącej pismami z 24 października 2025 r. zobowiązany został przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, wskazanie nr PESEL skarżącej i nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi, jak też do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Wezwania te doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 listopada 2025 r., a zatem termin na wykonanie wezwań Sądu upłynął w dniu 20 listopada 2025 r. Mimo tego skarżąca, ani jej pełnomocnik wezwań tych nie wykonali. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.