I SA/Wa 1589/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) Sędziowie WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi J.O. i W.O. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 104/14 1. wymierza Prezydentowi Miasta W. grzywnę w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta W. w niewykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżących J.O. i W.O. solidarnie kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W.O. i J.O., pismem z dnia 24 lipca 2015 r., wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 104/14, mocą którego Sąd uwzględnił skargę w/w skarżących na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczoną jako hip. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Skarżące wniosły o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w wysokości pięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa GUS oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżące podkreśliły, że odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy doręczono organowi w dniu 16 października 2014 r., termin do rozstrzygnięcia sprawy upłynął zatem ostatecznie z dniem 16 grudnia 2014 r. W związku z brakiem rozstrzygnięcia oraz brakiem jakichkolwiek działań organu, pismem z dnia 10 lipca 2015 r. wezwano Prezydenta do wykonania wyroku. Skarga jest więc uzasadniona. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że akta wraz z prawomocnym wyrokiem z dnia 25 lipca 2014 r. wpłynęły do Urzędu w dniu 16 października 2014 r. oraz że w toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności mających na celu skompletowanie całości materiału dowodowego niezbędnego do oceny czy teren objęty roszczeniem spełnia przesłanki art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Organ zaznaczył ponadto, że do zakończenia postępowania konieczne jest jeszcze wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W myśl natomiast art. 154 § 2 powołanej ustawy Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że wyrokiem z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 104/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę W.O. i J.O. na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za opisaną wyżej nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Zaznaczyć trzeba, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Jak wynika z analizy akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku z dnia 25 lipca 2014 r. wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne sprawy doręczone zostały Prezydentowi W. w dniu 16 października 2014 r. Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął zatem w dniu 16 grudnia 2014 r. Mimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu organ nie załatwił przedmiotowej sprawy. Do dnia 14 stycznia 2016 r., tj. do dnia rozpoznania przez Sąd skargi w przedmiocie wymierzenia wskazanemu organowi grzywny, sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość nie została rozstrzygnięta. Nie ulega zatem wątpliwości, że Prezydent W. pozostaje w bezczynności po wyroku z dnia 25 lipca 2014 r. Z analizy akt administracyjnych wynika ponadto, że w sprawie spełniony został drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym wyżej art. 154 § 1, dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. W aktach sprawy znajduje się bowiem pismo skarżących z dnia 20 lipca 2015 r., którym wezwano Prezydenta W. do wykonania wyroku z dnia 25 lipca 2014 r. Oczywiste zatem jest, że w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wymierzenie Prezydentowi W. grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 powołanej ustawy, grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego wyrokiem z dnia 25 lipca 2014 r. terminu na załatwienie sprawy, a także mając na uwadze, że po wpłynięciu do organu akt z prawomocnym wyrokiem organ nie podejmował jakichkolwiek czynności mających na celu zgromadzenie materiału dowodowego i wydanie rozstrzygnięcia Sąd uznał, że grzywna w wysokości [....] zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie przedmiotowego wyroku. W ocenie Sądu ponadto bezczynność Prezydenta W. po wydaniu powyższego wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zauważyć trzeba, że organ nie załatwił sprawy w wyznaczonym przez Sąd terminie znacznie ten termin przekraczając i jak wskazano po wpłynięciu prawomocnego wyroku z dnia 25 lipca 2014 r. wraz z aktami administracyjnymi sprawy Prezydent W. nie podejmował żadnych czynności mających na celu jej zakończenie. Istotne jest przy tym, że sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość toczy się już od ponad 15 lat i mimo, że w wyroku z dnia 25 lipca 2014 r. Sąd uznał, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, do dnia rozpoznania przez Sąd skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydent W. nie wydał stosownej decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 powołanej ustawy.