I SA/Wa 1592/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na czynności pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy [...] w O. przy rozpoznawaniu wniosków o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę. E. J. pismem z dnia [...] lipca 2012 r., sprecyzowanym pismem z dnia [...] września 2012 r., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy [...] w O., które poprzedziły wydanie przez Prezydenta Miasta O. decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] przyznającej E. J. zasiłek celowy z przeznaczeniem na dofinansowanie do [...] i spłaty [...], na czerwiec 2012 r., w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu stwierdziła, że pismo z dnia [...] lipca 2012 r. "absolutnie" nie jest skargą na decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], gdyż od takiej decyzji służy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, lecz jest oczywiście skargą na działanie organów administracji publicznej albo ich pracowników (na podstawie art. 227 k.p.a.). Podniosła, że Z-ca Dyrektora MOP[...] działający z upoważnienia Prezydenta Miasta w treści uzasadnienia decyzji prowadzi prywatną, dziwną korespondencję, ponadto zastrasza, iż w aktualizacji wywiadu środowiskowego będzie "za karę" uczestniczył drugi pracownik specjalnie oddelegowany oraz policjant. A wszystkie działania prezydenta to zemsta na jej osobie, za nieujawnione i niewygodne treści. Na potwierdzenie okoliczności sprawy skarżąca przesłała do tutejszego Sądu pismo z dnia [...] września 2012 r., do którego załączyła korespondencję skierowaną do Prokuratury Rejonowej w O. oraz do Sądu Rejonowego w O.. W piśmie tym stwierdziła, że tzw. "prezydent" miasta O. od ok. półtora roku znęca się nad nią, poniża i ośmiesza poprzez podległych sobie pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy [...], a wszelkie jej skargi, zażalenia, zawiadomienia o przestępstwie i prywatne oskarżenia pozostają bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. orzekanie w sprawach na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W tak wyznaczonym zakresie kognicji sądów administracyjnych nie mieści się skarga złożona w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") zgodnie, z którym przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie z art. 228 k.p.a. skargi te składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia, które zostały wymienione w treści przepisu art. 229 k.p.a. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie został wymieniony w tym przepisie jako "organ" właściwy do rozpatrzenia takich skarg, a przedmiotowa skarga nie dotyczy przypadków określonych w art. 3 § 1 i § 2 P.p.s.a., uznać należało, że sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w przedmiotowej sprawie. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.