I SA/Wa 1595/09

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi M. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego postanawia: przyznać M. I. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie z urzędu radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...]. W terminie otwartym dla wniesienia skargi kasacyjnej M. I. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżący zaznaczył, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, nie posiada żadnego majątku, gdyż został on zajęty przez komornika, jak również nie uzyskuje żadnych dochodów. W aktach sądowych znajduje się również nadesłana przez skarżącego kopia zawiadomienia z dnia 20 listopada 2009 r. (k-18) o wszczęciu przeciwko niemu egzekucji z nieruchomości i wezwania do zapłaty długu na kwotę [...] zł. Jako wierzyciel został wskazany [...] Zakład [...] W. Z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych sprawy wynika, że M. I. jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha przeliczeniowego, z którego dochód wynosi [...] zł, jak również otrzymuje emeryturę z [...] w wysokości [...] zł. Oznacza to, że łączy dochód wnioskodawcy wynosi [...] zł. Ponadto skarżący korzysta z pomocy właściwego ośrodka pomocy społecznej. Przykładowo w roku 2009 uzyskał pomocy w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na zakup butli gazowej, w kwietniu i maju pomoc w wysokości [...] zł w formie rzeczowej w postaci artykułów żywnościowych w sklepie spożywczym. Na wstępie stwierdzić należy, że stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc M. I. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, ta cześć jego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie była przedmiotem rozpoznania. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Mając na uwadze przedstawione przez skarżącego we wniosku okoliczności uznać należało, że sytuacja materialna M. I. kwalifikuje go do przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Przy dochodach, które uzyskuje jak również mając na uwadze fakt, iż jest objęty pomocą ośrodka pomocy społecznej nie jest on w stanie opłacić kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.