I SA/Wa 1598/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...], uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], jednocześnie stwierdzając, że zespół dworsko - parkowy położony w miejscowości [...], Gmina [...], stanowiący część obecnych działek ewidencyjnych [...], w granicach objętych ochroną konserwatorską, określonych w decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] z dnia [...] lutego 1982 r., nr [...], nie podlegał pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 ze zm.). Pismem z dnia [...] września 2016 r. Gmina [...], reprezentowana przez adwokata K.S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2016 r. Jednocześnie w skardze zawarty został wniosek skierowany do organu - a w przypadku jego nierozpoznania do Sądu - o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na możliwość wystąpienia znacznej szkody i nieodwracalnych skutków w zakresie zmiany stanu prawnego nieruchomości, której dotyczy postępowanie. W dniu [...] grudnia 2016 r. Minister poinformował WSA w Warszawie, że organ nie rozpoznawał zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Celem przewidzianej w tym przepisie ochrony tymczasowej jest uchronienie skarżącego przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym jego uchyleniu przez Sąd. Udzielenie tej ochrony odbywa się wyłącznie na wniosek. Przy czym żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. post. NSA z 25.01.2011 r., sygn. akt I OZ 36/11, Lex nr 741834). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, a zatem nie przedstawił żadnych konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w wyżej cytowanym przepisie. Wobec powyższego wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne jest bowiem wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne. Wniosek powinien więc zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. (por. post. NSA z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14). Podnoszone zaś w skardze zarzuty odnoszą się w istocie jedynie do zaskarżonego aktu i będą przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.