I SA/Wa 1599/04
PostanowienieWSA w Warszawie2005-10-27
Skład orzekający: Elżbieta Lenart, Małgorzata Boniecka - Płaczkowska, Maria Tarnowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga dotycząca naruszenia statutu szkoły przez dyrektora szkoły, w tym sposobu jego uchwalenia, podlega kognicji sądu administracyjnego w trybie skargi na postanowienie organu administracji publicznej?Ratio decidendi
Skarga dotycząca naruszenia statutu szkoły przez dyrektora, w tym sposobu jego uchwalenia, nie jest indywidualną sprawą z zakresu administracji publicznej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Właściwy do rozpatrywania takich spraw jest organ prowadzący nadzór pedagogiczny nad szkołą. Wobec niedopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, skargę należało odrzucić.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę do Burmistrza na dyrektora szkoły w związku z licznymi nadużyciami i naruszeniem prawa przy uchwalaniu statutu szkoły. Burmistrz uznał się za niewłaściwego i przekazał skargę do Rady Miejskiej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując właściwość Rady Miejskiej. Sąd uznał, że skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego i ją odrzucił.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska (spr.) asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2005 r. sprawy ze skargi U. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie skargi na dyrektora szkoły postanawia odrzucić skargę
I SA/Wa 1599/04
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia U. S. na postanowienia Burmistrza [...] nr [...] z dnia
[...] lipca 2004 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że Burmistrz [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. uznał się niewłaściwym do rozpoznania skargi U. S. na Dyrektora Zespołu Szkół w [...] i przekazał sprawę do rozpoznania Radzie Miejskiej w [...].
U. S. na to postanowienie złożyła zażalenie stwierdzając, że zgodnie z art. 34a ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 1996 r., Nr 67, poz. 329) do załatwienia sprawy zobowiązany jest Burmistrz.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że powołany w zażaleniu przepis art. 34a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty dotyczy nadzoru sprawowanego przez organ prowadzący szkołę nad działalnością szkoły w zakresie spraw finansowych i administracyjnych, a w szczególności przestrzegania przepisów dotyczących organizacji pracy szkoły i placówki w tym zakresie.
W myśl art. 3 pkt 5 ustawy o systemie oświaty przez organ prowadzący szkołę lub placówkę - należy rozumieć ministra, jednostkę samorządu terytorialnego, inne osoby prawne i fizyczne.
Organ odwoławczy powołał przepis art. 299 pkt 3 kpa, który stanowi, że jeżeli przepis szczególny nie określa innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, jest rada gminy.
Z kolei zgodnie z art. 65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać je do organu właściwego, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie. Dlatego zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Burmistrz prawidłowo orzekł o przekazaniu skargi U. S. do rozpoznania Radzie Miasta w [...].
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła U. S.
Skarżąca wskazała, że złożona skarga do Burmistrza [...] dotyczyła licznych nadużyć dyrekcji szkoły. Zarzuciła, że brak jest podstaw do przekazania jej skargi Radzie Miejskiej, która nie jest organem właściwym do rozpoznania sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w myśl przepisów ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 1996 r., Nr 67, poz. 321 z późn. zm.) organ prowadzący szkołę lub placówkę sprawuje nadzór nad jej działalnością w zakresie spraw finansowych i administracyjnych, z uwzględnieniem odrębnych przepisów.
W zakresie podnoszonym w skardze przez U. S właściwy jest kurator oświaty. Wynika to z przepisu art. 31 pkt 1 ustawy o systemie oświaty.
Z kolei zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy nadzór pedagogiczny polega m,in. na ocenianiu stanu i warunków działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej szkół, placówek i nauczycieli, oraz analizowaniu i ocenianiu efektów działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkół i placówek. W myśl ust. 2 w tym zakresie nadzorowi podlega w szczególności zgodność zatrudniania nauczycieli z wymaganymi kwalifikacjami, realizacja podstaw programowych i ramowych planów nauczania, przestrzeganie zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów, a także przestrzeganie przepisów dotyczących obowiązku szkolnego oraz obowiązku nauki, przestrzeganie statutu szkoły lub placówki.
Zdaniem organu kwestie dotyczące stosowania statutu szkoły, jego prawidłowość, sprawy dotyczące zatrudniania i zwalniania nauczycieli będą rozpoznane w postępowaniu przed kuratorem oświaty. Dlatego Kolegium podtrzymało stanowisko, że organem właściwym do rozpoznania skargi dotyczącej zadań lub działalności kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, jest rada gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie mogła być uwzględniona.
Należy podkreślić, że pismo skarżącej z dnia 2 lipca 2004 r. skierowane do Burmistrza Miasta i Gminy [...] było skargą obywatelską w rozumieniu działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego na niewłaściwe postępowanie dyrektora Zespołu Szkół w [...] w toku prac nad projektem Statutu Zespołu Szkół, Regulaminu Prac oraz Regulaminu Pedagogicznego i ich uchwalenie z naruszeniem prawa. Przepisy o postępowaniu skargowo-wnioskowym zamieszczone w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania do postępowania sądowoadministracyjnego.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności określone w tym przepisie. W regulacji tego przepisu nie mieszczą się skargi na akty o charakterze wewnętrznie obowiązującym, jakimi są statuty. Wprawdzie w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 kpa mowa jest o postanowieniach jednakże dotyczy to postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym.
Kwestia przedstawiona w piśmie skarżącej z dnia 2 lipca 2004 r. nie jest indywidualną sprawą z zakresu administracji publicznej w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie było w tej sprawie podstaw prawnych do wydania postanowienia w trybie art. 65 § 1 kpa, gdyż miarodajny w tym zakresie jest art. 231 kpa. Przepis ten głosi, że organ, który skargę otrzymał, obowiązany jest niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając również o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ.
Kwestie przestrzegania statutu szkoły, niewłaściwego, zdaniem skarżącej, postępowania dyrektora szkoły nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Jest to sprawa mieszcząca się w zakresie nadzoru pedagogicznego, stosownie do treści art. 33 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r., Nr 67, poz. 329 z późn. zm.). Właściwy do rozpatrywania skarg w tym zakresie jest organ prowadzący nadzór pedagogiczny nad szkołą.
Wobec faktu, że w świetle powyższych wywodów niedopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Podkreślić należy, że błędem organów administracyjnych było uruchomienie w tej sprawie postępowania administracyjnego i wadliwym było pouczenie skarżącej o prawnie do złożenia zażalenia, a następnie o prawie do złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło