I SA/Wa 160/16

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku C. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi C. W. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pobranych świadczeń rodzinnych postanawia przyznać C. W. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 13 września 2016 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o ustanowienie adwokata. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z kuzynką oraz jej dwojgiem dzieci w wieku [...] i [...] lat. Wnioskodawca podał, że posiada mieszkanie o powierzchni [...] m ² o wartości około [...] zł, działkę rekreacyjną o powierzchni [...] hektara oraz samochód osobowy marki [...], rok produkcji [...], o wartości około [...] zł. Oświadczył, że nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności. Wskazał, że czteroosobowa rodzina utrzymuje się z dochodu o łącznej wysokości [...] zł miesięcznie. Na dochód ten składa się emerytura wnioskodawcy w wysokości ok. [...] zł oraz renta inwalidzka kuzynki w wysokości ok. [...] zł. Wyjaśnił, że dzieci kuzynki uczą się i nie uzyskują dochodu. Wnioskodawca podał, że stałe zobowiązania i wydatki wynoszą około [...] zł. Zaznaczył, że na podstawowe potrzeby życiowe brakuje środków finansowych dlatego pożycza je od sąsiadów i znajomych. Wnioskodawca dołączył do wniosku orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 7 listopada 2014 r. z którego wynika, że jest osobą trwale niezdolną do samodzielnej egzystencji o znacznym stopniu niepełnosprawności. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 P.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 P.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stwierdzono, że wnioskodawca w obecnej sytuacji finansowej nie jest w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.