I SA/Wa 160/16
PostanowienieWSA w Warszawie2017-05-30
Skład orzekający: Justyna Wtulich
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Jakie są zasady ustalania wysokości wynagrodzenia dla adwokata ustanowionego z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w szczególności w kontekście obowiązujących rozporządzeń?Ratio decidendi
Wynagrodzenie dla adwokata ustanowionego z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną w postępowaniu przed sądem administracyjnym ustala się na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz właściwego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W przypadku spraw wszczętych przed wejściem w życie nowego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe. Opłatę ustala się w wysokości co najmniej połowy opłaty maksymalnej, uwzględniając stopień zawiłości sprawy, nakład pracy adwokata oraz wartość przedmiotu sprawy, a następnie podwyższa się ją o podatek VAT.Stan faktyczny
Sąd rozpoznał wniosek adwokata B. O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu C. W. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zwrotu świadczeń rodzinnych. Adwokat został ustanowiony z urzędu po przyznaniu skarżącemu prawa pomocy. Po rozpoznaniu skargi i oddaleniu jej wyrokiem z dnia 20 stycznia 2017 r., pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej, oświadczając, że nie zostały one opłacone. Sąd ocenił wniosek na podstawie obowiązujących przepisów.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata B. O. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B. O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi C. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pobranych świadczeń rodzinnych postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata B. O. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.
Postanowieniem z dnia 21 września 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat – B. O.
Z protokołu rozprawy wyznaczonej na dzień 20 stycznia 2017 r. wynika, że pełnomocnik skarżącego stawił się na rozprawie w dniu 20 stycznia 2017 r. podczas, której poparł skargę i wniósł o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej. Oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części.
Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie oddalił skargę C. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...].
W dniu 18 maja 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje :
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. Stosownie do treści § 22 ww. rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wcześniej obowiązywało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
W niniejszej sprawie zastosowanie będzie miało ww. rozporządzenie z dnia
22 października 2015 r. z uwagi na wszczęcie postępowania sądowego w dniu
15 stycznia 2016 r. (data wniesienia skargi) i nie zakończenia go przed wejściem w życie przepisów rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 480 zł.
Zgodnie z treścią § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Przepis § 4 ust. 2 stanowi, że ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w § 4 ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.
Stosownie do treści § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
W rozpoznawanej sprawie, ustanowiony z urzędu pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Pełnomocnik dwukrotnie przeglądał akta sprawy oraz reprezentował skarżącego na rozprawie w dniu 20 stycznia 2017 r.
Z tego względu, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę należało ustalić w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c), co stanowi kwotę 240 zł. Opłata ta ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, wynoszącą w rozpoznawanej sprawie 55,20 zł, co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł.
Z powyższych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 1 - 3 powołanego Rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło