I SA/Wa 1600/12

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: zwolnić P. K. od kosztów sądowych. P. K. wnioskiem z 10 września 2012 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W wypełnionym formularzy PPF skarżący wyjaśnił, że prowadzi gospodarstwo domowe samotnie. Nie posiada zatrudnienia. Nie uzyskuje dochodów z posiadanego gospodarstwa rolnego (17 ha w tym nieużytki i las), ponieważ odzyskał je dopiero w 2012 r. Z powodu złego stanu zdrowia, które uległo w ostatnim czasie dodatkowemu pogorszeniu, skarżący, jak wyjaśnił, nie ma możliwości wykonywania stałej pracy w gospodarstwie. Do wniosku skarżący dołączył dokumentację medyczną wskazującą na potrzebę hospitalizacji. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Okoliczności faktyczne, do których nawiązuje oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, nakazują sformułowane przez skarżącego żądanie zwolnienia od kosztów sądowych uznać za uzasadnione. Wpływ na taki kierunek oceny wniosku wywiera stwierdzenie, że skarżący nie posiada środków finansowych, które stanowić mogłyby wystarczające źródło do wywiązania się z zobowiązania uiszczenia samodzielnie kosztów sądowych bez ryzyka poniesienia przez wnioskodawcę uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Skarżący nie posiada oszczędności ani stałego zatrudnienia, dochody czerpać może jedynie z posiadanego gospodarstwa rolnego. Stan zdrowia, jak wynika ze złożonego oświadczenia, nie pozwala mu jednak na prowadzenie gospodarstwa rolnego w sposób zapewniający uzyskiwanie dochodów odpowiadających chociaż w stopniu średnim posiadanym zasobom. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.