I SA/Wa 1608/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. I. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] odmawiającą przyznania zasiłku stałego dla osoby samotnie gospodarującej. Niniejszą decyzję organu II instancji M. I. odebrał [...] czerwca 2011 r. W dniu [...] lipca 2011 r. M. I. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium odwoławczego w [...], wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego, załączając jednocześnie do wniosku skargę. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że skarga została złożona z opóźnieniem z uwagi na toczący się proces w sądzie cywilnym. Na potwierdzenie tej okoliczności do wniosku dołączył kserokopię wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., sygn. akt [...] oddalającego powództwo M. I. przeciwko Gminie P. o odszkodowanie i rentę jednocześnie wyjaśniając, że w związku z ww. orzeczeniem odmawiającym zasądzenia renty będzie kontynuował "proces administracyjny". W wykonaniu zarządzenia z 7 września 2011 r., M. I. pismem Sądu z dnia [...] września 2011 r., został wezwany do wskazania - w terminie 7 dni - w jakiej dacie (dzień, miesiąc) ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] czerwca 2011 r. W odpowiedzi wnioskodawca wyjaśnił, że w dniu [...] czerwca 2011 r. otrzymał ww. decyzję organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw, czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Zanim jednak sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na fakt, że w niniejsze sprawie, nawet po wezwaniu, strona nie wskazała, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję Kolegium z dnia [...] czerwca 2011 r. (wskazując jedynie datę doręczenia decyzji), Sąd postanowił rozstrzygnąć wniosek - przywracając termin bądź odmawiając przywrócenia terminu. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Nie wskazał on bowiem na żadne okoliczności mogące być - w ocenie Sądu - usprawiedliwieniem niedochowania zakreślonego w treści ustawy terminu. Toczący się równolegle proces cywilny o odszkodowanie i rentę nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu, ponieważ skarżący mógł w tym samym czasie złożyć skargę do sądu administracyjnego od niekorzystnej dla niego decyzji organu administracji publicznej. W konkluzji stwierdzić należy, że przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy skarżący nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez stronę skarżącą okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w tej sprawie, choćby dlatego, że skarżący mógł wnieść skargę do sądu administracyjnego, bez konieczności oczekiwania na prawomocne zakończenie postępowania cywilnego z powództwa o odszkodowanie i rentę. Mając powyższe okoliczności na względzie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w postanowieniu.