I SA/Wa 1610/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędziowie WSA Dariusz Pirogowicz WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant starszy referent Justyna Kobylarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi M. C w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 662/16 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz M. C. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 lipca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 662/16 zobowiązującego Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z 23 lipca 2004 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...] w terminie 4 miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W skardze wniosła o: 1) wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w maksymalnej wysokości; 2) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniosła, że termin na wykonanie prawomocnego wyroku Sądu z 14 lipca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 662/16 upłynął 5 lutego 2017 r. Skarga została poprzedzona wezwaniem Prezydenta W. z 11 kwietnia 2017 r. do wykonania tego prawomocnego wyroku, a mimo to organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że przed Prezydentem W. prowadzone jest postępowanie administracyjne o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, zgodnie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 poz. 2147 ze zm.) – zwanej dalej "ugn". W toku postępowania konieczne jest sprawdzenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wynikające z tego przepisu, w szczególności daty pozbawienia poprzedniego właściciela lub jego następcy prawnego faktycznej możliwości władania działką i kiedy nieruchomość została przejęta pod inwestycję. Ponadto organ I instancji podał, że z 15 grudnia 2016 r. zarządzeniem Prezydenta W. nr [...], wprowadzona została procedura postępowania w Biurze Spraw Dekretowych w zakresie rozpatrywania wniosków w trybie art. 215 ugn. W związku z wprowadzeniem nowej procedury straciło moc zarządzenie Prezydenta W. z [...] września 2016 r. nr [...]w sprawie wprowadzenia procedury postępowania w Wydziale Spraw Dekretowych i Związków Wyznaniowych Biura Prawnego w zakresie rozpatrywania wniosków w trybie art. 215 ugn. Obecnie postępowanie jest na etapie gromadzenia niezbędnej dokumentacji. Po sprawdzeniu, czy jest możliwe wydanie decyzji będą podjęte czynności ustalające, czy istnieją środki na pokrycie odszkodowań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z 14 lipca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 662/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z 23 lipca 2004 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], w terminie 4 miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął 6 lutego 2017 r., skoro – jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 662/16 dowodu doręczenia – Prezydent W. otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy 5 października 2016 r. Poza sporem jest, że w zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał wniosku z 23 lipca 2004 r. o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu. Skarga o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna. Uznaniu Sądu pozostawiono natomiast ocenę, w jakiej wysokości ustalić grzywnę. Powyższe wynika z przepisu art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa. Przy czym grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych w zw. z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Sąd uznał za przedwczesne nałożenie na Prezydenta W. grzywny we wnioskowanej przez skarżącą maksymalnej wysokości, o której mowa w art. 154 § 6 Ppsa. Grzywna tego rodzaju nakładana jest w szczególnie drastycznych przypadkach bezczynności organu. Chodzi o przypadki wielokrotnego niewykonywania przez organ wyroku sądu administracyjnego, zobowiązującego do załatwienia sprawy. W tego typu przypadkach musi ponadto wystąpić nagromadzenie m.in. takich okoliczności jak to, że: 1) sprawa ma charakter nieskomplikowany pod względem podmiotowym i przedmiotowym, nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego w kierunku wyjaśnienia wielu okoliczności, z reguły podlega załatwieniu poprzez wydanie tzw. decyzji związanej; 2) bezczynność organu jest wynikiem ewidentnie złej woli organu, zwłoka organu ma charakter uporczywy i nie wiadomo jakie są jej przyczyny; 3) podanie wszczynające postępowanie zalega w aktach sprawy kilkanaście bądź kilkadziesiąt lat, co często powoduje negatywne konsekwencje (np. strony pierwotnie wnioskujące o przyznanie określonych praw nie doczekują rozstrzygnięcia w sprawie, uzyskane dowody z upływem czasu stają się nieaktualne). Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie takie okoliczności jednocześnie nie wystąpiły. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości 1000 zł. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że wyrokiem z 14 lipca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 662/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z 23 lipca 2004 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], w terminie 4 miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd stwierdził również, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie wystąpił zatem przypadek kwalifikowanej bezczynności organu. Przy ocenie wysokości grzywny nie można pominąć i tego, że zwłoka organu w wykonaniu wyroku Sądu wynosi ponad 11 miesięcy oraz że jest to pierwszy przypadek zwłoki organu w wykonaniu wyroku Sądu z 14 lipca 2016 r., jaki miał miejsce w niniejszej sprawie. W tej sytuacji Sąd, uznał, że grzywna w orzeczonej wysokości będzie dla organu adekwatną do okoliczności sprawy sankcją finansową. W ocenie Sądu, bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku Sądu z 14 lipca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 662/16 miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd zwraca uwagę, że wniosek o odszkodowanie zalega już w aktach sprawy ponad 13 lat, a zatem organ powinien zintensyfikować swe czynności w sprawie. Tymczasem po wyroku Sądu zobowiązującym organ do rozpoznania wniosku o odszkodowanie i stwierdzającym kwalifikowaną bezczynność organu Prezydent W. przez ponad 11 miesięcy nie podjął w sprawie żadnych czynności w kierunku załatwienia niniejszej sprawy mimo, że Sąd w wyroku z 14 lipca 2016 r. zakreślił organowi stosunkowo długi termin (4 miesiące) na rozpatrzenie wniosku odszkodowawczego. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 154 § 1, 2 i 6 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie skarżącej kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 Ppsa.