I SA/Wa 1619/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie WSA Elżbieta Lenart (spr.) Asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi B. L.-B. na decyzję Rady Wydziału M. w W. w przedmiocie niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2003 r. sygn. akt I SA 2089/01 postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 grudnia 2003 r. sygn. akt I SA 2089/01 uchylił postanowienie Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego z dnia [...] maja 2001 r. oraz uchwałę Rady Wydziału M. w Warszawie z dnia [...] stycznia 2001r. Pismem z dnia 29 grudnia 2005 r. nazwanym skargą, skierowanym do A. w W. B. L.-B. podniosła, że składa kolejną skargę na niewykonanie przez Radę Wydziału M. w W. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2003 r. Natomiast w dniu 13 lutego 2006 r. B. L.-B. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na Radę Wydziału M. zarzucając jej "niewdrożenie" wyroku NSA z dnia 4 grudnia 2003 r., którą to skargę podtrzymała pismem z dnia 11 marca 2006 r. Następnie pismem z dnia 19 grudnia 2006 r. ponownie podtrzymała swoją skargę, domagając się jednocześnie ukarania organu Rady Wydziału za "niewdrożenie wyroku NSA z dnia 4 grudnia 2003 r." W odpowiedzi na skargę Rada Wydziału M. w W. wniosła o jej oddalenie powołując się na to, że w dniu [...] października 2006 r. podjęła uchwałę o odmowie wszczęcia przewodu habilitacyjnego B. L.-B. Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie sygn. akt I SA/WA 1693/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga w przedmiotowej sprawie jest w istocie skargą na bezczynność Rady Wydziału M. W., przewidzianą w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy rozpoznaniu skargi na bezczynność organu Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny istniejący w dacie wyrokowania. W dacie wyrokowania organ rozstrzygnął już sprawę uchwałą z dnia [..] października 2006 r., nie zachodzi zatem bezczynność tego organu, a rozstrzyganie w tej materii stało się bezprzedmiotowe - co było powodem umorzenia postępowania sądowego. Następnie w dniu 28 grudnia 2006 r. zostało wydane zarządzenie o wyłączeniu z akt pisma skarżącej z dnia 20 grudnia 2006 r.(data prezentaty) i potraktowania go jako odrębnej skargi żądającej wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku NSA z dnia 4 grudnia 2003 r. sygn. akt I SA 2989/01 - w trybie art.154 § 1 p.p.s.a. , oraz o założeniu akt i wpisania sprawy do repertorium "SA". Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wniesionej przez B. L.-B. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 września 2007 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Stwierdził, że Sąd I instancji nie ustalił kwalifikacji pisma z dnia 11 marca 2006 r. oraz pisma z dnia 19 grudnia 2006 r. - nie wskazał, czy dane pisma stanowią uzupełnienie skargi z dnia 12 lutego 2006 r., czy też są one odrębnymi skargami w innym przedmiocie. Sąd również dokładnie nie określił stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonej decyzji - na co wskazuje analiza treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, z którego nie wynika, czy umorzone postępowanie dotyczy skargi na bezczynność Rady Wydziału M. w W., czy też skargi o wymierzenie grzywny temu organowi. Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Natomiast w myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu, wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Mając na uwadze wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał kwalifikacji pism skarżącej uznając, że pismo z dnia 11 marca 2006 r. stanowi uzupełnienie skargi, natomiast pismo z dnia 19 grudnia 2006 r. jest odrębną skargą w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku NSA z dnia 4 grudnia 2003 r. sygn. akt I SA 2989/01 - zresztą tak zostało zakwalifikowanie zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2006 r. i obecnie sprawa ta ma sygnaturę akt I SA/WA 21/07. Sąd dokonał także analizy treści uzasadnienia wyroku z dnia 21 grudnia 2006 r. i stwierdził, że Sąd - rozpoznając sprawę po raz pierwszy - umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność Rady Wydziału M. w W., przewidzianą w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wynika to końcowych zdań uzasadnienia: "Ponieważ Sąd przy rozpoznaniu skargi na bezczynność organu bierze pod uwagę stan faktyczny istniejący w dacie wyrokowania, to mając na uwadze, że w dacie wyrokowania organ już rozstrzygnął sprawę powołaną uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2006 r. nie zachodzi bezczynność tego organu. Rozstrzyganie więc o bezczynności Rady Wydziału M. stało się bezprzedmiotowe". Rozpoznając sprawę po raz drugi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga B. L.-B. z dnia 13 lutego 2006 r., w której skarżąca zarzuca organowi "niewdrożenie" wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2003 r. jest skargą na bezczynność Rady Wydziału M. w W., przewidzianą w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponieważ w dniu [...] października 2006 r. - a więc po złożeniu skargi na bezczynność Rady Wydziału M. w W. - Rada podjęła uchwałę nr [...] w sprawie odmowy wszczęcia przewodu doktorskiego skarżącej, dlatego też rozstrzyganie o bezczynności Rady stało się bezprzedmiotowe i Sąd na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie w tej sprawie.